Kiszewo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52.6779000°N 16.6736900°E
- błąd 0 m
WD 52°45'N, 16°36'E, 52°40'45.95"N, 16°40'25.72"E
- błąd 20367 m
Odległość 806 m
Kiszewo
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat obornicki
Gmina Oborniki
Sołectwo Kiszewo
Liczba ludności (2009) 354 [1]
Strefa numeracyjna 61
Kod pocztowy 64-607
Tablice rejestracyjne POB
SIMC 0591410
Położenie na mapie gminy Oborniki
Mapa konturowa gminy Oborniki, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kiszewo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kiszewo”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kiszewo”
Położenie na mapie powiatu obornickiego
Mapa konturowa powiatu obornickiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kiszewo”
Ziemia52°40′40,4400″N 16°40′25,2840″E/52,677900 16,673690

Kiszewo – średniej wielkości wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie obornickim, w gminie Oborniki.

Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[2]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół i dom parafialny w Kiszewie

Wieś została po raz pierwszy wspomniana w 1284 jako Okisovo (lokacja na niemieckim prawie wiejskim, właścicielem był Tomisław z Szamotuł). Z czasem miejscowość przeszła w ręce Kiszewskich herbu Nałęcz. W 1602 Stanisław Imbir Kiszewski (opat z Lubinia) ustanowił tutaj prepozyturę podlegającą lubińskim benedyktynom, istniejącą do 1787[3].

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

Układ przestrzenny wsi jest nietypowy i podporządkowany był przeprawie przez Wartę (łodzie, prom). Wśród starszych domów wyróżnia się szkoła z początku XX wieku. Na cmentarzu spoczywa powstaniec warszawski - Jerzy Krakowiecki (8.11.1926-15.9.1944, pułk Baszta - batalion Olza - kompania O-1). Na terenie wsi stoją dwa obiekty sakralne:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. WWW gminy Oborniki - Statystyki. [dostęp 2010-04-28].
  2. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 14.
  3. Paweł Anders, Władysław Kusiak, Puszcza Notecka, Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań, 2011, s.143-144, ​ISBN 978-83-7272-242-3
  4. Paweł Anders, Władysław Kusiak, Puszcza Notecka, Oficyna Wydawnicza G&P, Poznań, 2011, s.144, ​ISBN 978-83-7272-242-3

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]