Kitnowo (województwo warmińsko-mazurskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 53°32′43″N 20°3′50″E
- błąd 38 m
WD 53°32'43"N, 20°3'50"E
- błąd 38 m
Odległość 3 m
Kitnowo
wieś
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat ostródzki
Gmina Grunwald
Liczba ludności (2011) 238[1]
Strefa numeracyjna 89
Tablice rejestracyjne NOS
SIMC 0474821
Położenie na mapie gminy Grunwald
Mapa lokalizacyjna gminy Grunwald
Kitnowo
Kitnowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kitnowo
Kitnowo
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Kitnowo
Kitnowo
Położenie na mapie powiatu ostródzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ostródzkiego
Kitnowo
Kitnowo
Ziemia53°32′43″N 20°03′50″E/53,545278 20,063889

Kitnowo (dawniej niem. Kittnau) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Grunwald. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Wieś mazurska, położona niedaleko Grunwaldu, 18 km na południe od Ostródy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1335 r. Hartung von Sonnenborn, komtur dzierzoński, nadał Piotrowi z Kitnowa i jego bratu Hartwigowi trzydzieści włók ziemi sasińskiej z prawem połowu ryb w jeziorze Pancerzyn. Wolnizna wynosiła 16 lat. W 1433 r. Jorge z Kitnowa otrzymał 4 woki od Geirscha z Domkowa, którego pięć lat później spłacili jego następcy. W czasie woje polsko-krzyżacki w drugiej połowie XV w. wieś uległa zniszczeniu a właściciel zginął. Jan z Kitnowa był członkiem Towarzystwa Jaszczurczego. W Związku Pruskim, wśród 13 rycerzy z ziemi ostródzkiej, był także Jerzy z Kitnowa (był zmuszany przez komtura ostródzkiego do wystąpienia ze Związku).

W 1537 r. pastor z Gierzwałdu sprawował upiekę nad Kitnowem. W 1577 r. wieś miała w swoim areale 30 włók i funkcjonowały tu dwa majątki ziemskie. We wsi było 10 chłopów, 10 zagrodników i jeden pasterz. Z dokumentów wynika, że w tym czasie wdowa po Michale Pomierskim oddała w zastaw Janowi Falkowskiemu 7,5 włoki, w zamian za spłacenie jej długów.

W 1702 r. Jan Bicki oddał 7,5 włóki swojej ziemi w zastaw na sześć lat kapitanowi Janowi Sabińskiemu. W 1783 r. majątek ziemski i wieś miały 10 domów. W 1861 r. majątek rycerski obejmował 2028 mórg a mieszkało w nim 121 osób. W 1895 r. Kitnowo obejmowało areał 517 ha ziemi i mieszkały w nim 124 osoby. Według danych z 1907 r. majątek ziemski był w posiadaniu radcy ziemskiego, niejakiego Schultza. Od 1925 r. majątek należał do Leipskiego z Olsztynka. W XIx i XX w. majątek wraz z jednym folwarkiem obejmował około 500 ha ziemi i działała w nim gorzelnia.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Dwór. Wybudowany w pierwszej połowie XIX w., później przebudowany
  • Pozostałości parku dworskiego
  • Zabudowania gospodarskie po dawnym majątku, pochodża z 1095 r., przebudowane

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ostróda. Z dziejów miasta i okolic. Pojezierze, Olsztyn, 1976, 448 str.
  • Małgorzata Jackiewicz-Garniec, Mirosław Garniec, Pałace i dwory dawnych Prus Wschodnich. Dobra utracone czy ocalone?, Wydanie III poszerzone i uzupełnione, Studio Arta, Olsztyn 2001, ​ISBN 83-912840-2-6​.