Klemens Bąkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klemens Bąkowski, fotografia z archiwum Ilustrowanego Kuriera Codziennego

Klemens Bąkowski (ur. 23 listopada 1860 w Krakowie, zm. 22 sierpnia 1938 tamże) – polski prawnik, znawca historii Krakowa, współzałożyciel Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, syndyk miasta Krakowa.

Studiował prawo na UJ. Autor około 50 prac. Pisał także utwory literackie, lecz bez większych sukcesów. Cały swój majątek, m.in. kamienicę Krauzowską przy ul. św. Jana 12, przekazał Towarzystwu Miłośników Historii i Zabytków Krakowa. Członek Komitetu Obywatelskiego Polskiego Skarbu Wojskowego w sierpniu 1914 roku[1].

Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1929)[2].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Musiałek, Rok 1914. Przyczynek do dziejów brygady Józefa Piłsudskiego, Kraków 1915, s. 20.
  2. 27 listopada 1929 „za zasługi w dziedzinie prac historycznych Krakowa” M.P. z 1929 r. nr 278, poz. 644

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Jan Adamczewski, Kraków od A do Z, ​ISBN 83-03-03234-8​.