Klemens Oleksik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klemens Oleksik
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1918
Zwoleń
Data i miejsce śmierci 28 sierpnia 1992
Olsztyn
Narodowość polska
Język polski
Dziedzina sztuki literatura dla dzieci i młodzieży, poezja

Klemens Oleksik (ur. 1 sierpnia 1918 w miejscowości Zwoleń koło Radomia, zm. 28 sierpnia 1992 w Olsztynie) – polski poeta, prozaik, autor utworów dla dzieci i młodzieży.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Poznańskiego. W latach 1935-1937 w nowicjacie księży misjonarzy. W okresie okupacji działał w tajnym szkolnictwie, a od 1943 roku walczył w oddziałach partyzanckich Batalionów Chłopskich. Po wojnie mieszkał najpierw w Poznaniu, a później w Olsztynie. Debiutował jako poeta w 1945 roku na łamach miesięcznika „Posłaniec Świętej Rodziny”. W latach 1959-1963 był redaktorem czasopisma „Warmia i Mazury”. W 1959 roku otrzymał nagrodę Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie.

Spoczywa na cmentarzu komunalnym w Olsztynie (kw. 11B rząd 2 grób 6)[1].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Zbudowali duże miasto
  • Powołanie Daniela
  • Czarownica znad Bełdan (Wydawnictwo Pojezierze, Olsztyn 1984)
  • Ma Agata gęś siodłata
  • Drzewo życia
  • Dobre i złe przygody parobka Roztropka
  • Legenda o diamentowym pierścieniu
  • Cmentarz w lesie
  • Spalony
  • Pięć poematów
  • Wywołaj mnie z lasu
  • Krzak jałowca
  • Krewni mojej matki
  • Pył tamtych dróg

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.