Knihiniccy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
herb Sas

Knihiniccy, także Knihyniccy, Kniehyniccy oraz Kniehiniccy, a pierwotnie - podobno właściwie - Kniehinińscy - polski ród szlachecki pieczętujący się herbem Sas, który według Bonieckiego wziął swoje nazwisko od Kniehinina w Ziemi halickiej[1].

Bardzo stara rodzina, o której pierwsze wzmianki w aktach grodzkich i ziemskich halickich pochodzą już z XV w.

Wylegitymowani ze szlachectwa w zaborze austriackim zostali zapisani w Poczcie szlachty galicyjskiej i bukowińskiej pod nazwiskiem Kniehyniccy, przy czym niektórzy z nich podali za swój herb Łuk. Przybranie nowego herbu, podobnie jak w przypadku Grabowieckich herbu Sas, nastąpiło chyba w sposób nieuprawniony, albowiem Knihiniccy pierwotnie pieczętowali się tylko herbem Sas, poza tym - jak wynika z akt grodzkich i ziemskich - wraz z Krechowieckimi pochodzą od wspólnego przodka, o czym wspominają Boniecki i Uruski.

Od XVIII w. do II wojny światowej jedna z linii rodu Knihinickich zamieszkiwała w powiecie tłumackim.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. X. Warszawa, 1907.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]