Kościół św. Łukasza w Nagłowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Łukasza Ewangelisty w Nagłowicach
(nieistniejący)
Ilustracja
Jan Gwalbert Olszewski
Kościół św. Łukasza w Nagłowicach
akwarela, 1905
Państwo  Polska
Miejscowość Nagłowice
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Łukasza Ewangelisty
Położenie na mapie gminy Nagłowice
Mapa konturowa gminy Nagłowice, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Łukasza Ewangelisty w Nagłowicach (nieistniejący)”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Łukasza Ewangelisty w Nagłowicach (nieistniejący)”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Łukasza Ewangelisty w Nagłowicach (nieistniejący)”
Położenie na mapie powiatu jędrzejowskiego
Mapa konturowa powiatu jędrzejowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Łukasza Ewangelisty w Nagłowicach (nieistniejący)”
Ziemia50°40′38,2″N 20°06′23,7″E/50,677278 20,106583

Kościół św. Łukasza Ewangelisty – nieistniejący obecnie kościół w Nagłowicach.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najstarsza wzmianka o kościele parafialnym w Nagłowicach pochodzi z 1325 roku w związku z opłacającym świętopietrze plebanem nagłowickim Cetosławem. Gdy w XV wieku parafia upadła przeniesiono ją do pobliskiego Ślęcina[1][2]. Nowy kościół prawdopodobnie został wzniesiony przez Reyów pod koniec XV lub na początku XVI wieku. W 1561 roku Mikołaj Rey zamienił kościół na zbór kalwiński, który istniał do lat 30. XVII wieku[3][4]. Oddany kościół katolikom pod koniec XVII wieku, został w 1699 roku odrestaurowany przez ówczesnego plebana ks. Franciszka Ścibora Kotkowskiego[5]. Po pożarze świątyni w 1720 roku, wspomniany ks. Kotkowski wystawił około 1734 roku nowy kościół, który w 1750 roku został konsekrowany pod wezwaniem św. Łukasza Ewangelisty, przez sufragana krakowskiego Michała Kunickiego[6][7]. W 1908 roku kościół św. Łukasza został rozebrany, a w jego miejscu postawiono kapliczkę[8][9].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół był drewniany, składał się z nawy i prezbiterium, przy którym od północy dostawiona była zakrystia. Od zachodu miał dobudowaną wieżę-dzwonnicę z kruchtą w przyziemiu i murowaną kruchtę od strony południowej. W 1867 roku wieżę rozebrano zastępując kruchtą. Dach świątyni zdobiła sygnaturka. W głównym ołtarzu znajdował się obraz Najświętszej Marii Panny ozdobiony rzeźbioną w drewnie suknią. W drugim ołtarzu umieszczone były obrazy św. Łukasza i św. Antoniego, w trzecim obraz św. Józefa[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiśniewski J., Historyczny opis kościołów, miast, zabytków i pamiątek w jędrzejowskim, Mariówka Opoczyńska 1930, s. 304-306.
  2. Borkiewicz S., Z przeszłości ziemi jędrzejowskiej. Monografie miejscowości i osiedli, [w:] Monografia historyczna i gospodarcza powiatu jędrzejowskiego, Kielce 1937, s. 122.
  3. Merczyng H., Rejowie z Nagłowic jako członkowie polskiego Kościoła ewangelickiego, Warszawa 2005, s. 14-15.
  4. Borkiewicz S.,op. cit., s. 122.
  5. Wiśniewski J.,op. cit., s. 307.
  6. Borkiewicz S.,op. cit., s. 127.
  7. Wiśniewski J.,op. cit., s. 307-308.
  8. Wiśniewski J.,op. cit., s. 309.
  9. Katalog zabytków sztuki w Polsce, tom 3: Województwo Kieleckie, zeszyt 3: Powiat jędrzejowski, Warszawa 1957, s. 27.
  10. Wiśniewski J.,op. cit., s. 308.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Katalog zabytków sztuki w Polsce, tom 3: Województwo Kieleckie, zeszyt 3: Powiat jędrzejowski, Warszawa 1957.
  • Borkiewicz S., Z przeszłości ziemi jędrzejowskiej. Monografie miejscowości i osiedli, [w:] Monografia historyczna i gospodarcza powiatu jędrzejowskiego, Kielce 1937.
  • Merczyng H., Rejowie z Nagłowic jako członkowie polskiego Kościoła ewangelickiego, Warszawa 2005.
  • Wiśniewski J., Historyczny opis kościołów, miast, zabytków i pamiątek w jędrzejowskim, Mariówka Opoczyńska 1930.