Kościół św. Anny w Piasecznie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół świętej Anny
Distinctive emblem for cultural property.svg 1078/202[1] z dnia 17.11.1959
kościół parafialny
Ilustracja
widok z boku
Państwo  Polska
Miejscowość POL Piaseczno COA.svg Piaseczno
plac Piłsudskiego
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Anny
Wezwanie św. Anny
Położenie na mapie Piaseczna
Mapa lokalizacyjna Piaseczna
Kościół świętej Anny
Kościół świętej Anny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół świętej Anny
Kościół świętej Anny
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kościół świętej Anny
Kościół świętej Anny
Położenie na mapie powiatu piaseczyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu piaseczyńskiego
Kościół świętej Anny
Kościół świętej Anny
Położenie na mapie gminy Piaseczno
Mapa lokalizacyjna gminy Piaseczno
Kościół świętej Anny
Kościół świętej Anny
Ziemia52°04′26,94″N 21°01′35,26″E/52,074150 21,026461

Kościół świętej Anny w Piasecznierzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu piaseczyńskiego archidiecezji warszawskiej.

Świątynia została wzniesiona w 1565 roku[2] w stylu późnogotyckim z elementami architektury renesansowej (tzw. gotyk mazowiecki), na miejscu pierwotnego, drewnianego kościoła z ok. 1350 r. pw. św. Macieja i św. Anny. Budowla posiada jedną nawę, wybudowano ją na osi wschód-zachód na planie prostokąta. Nowo poświęcona świątynia otrzymała wezwanie Wszystkich Świętych. Według wizytacji biskupiej z 1565 roku, kościół nazwany jest nowym. W czasie wizytacji biskupa poznańskiego Wawrzyńca Goślickiego w 1603 roku świątynia była w złym stanie technicznym i miała uszkodzony dach. W 1630 roku został konsekrowany ołtarz przez biskupa poznańskiego Macieja Łubieńskiego. Świątynia podupadła wskutek wojen polsko-szwedzkich. Odrestaurowano ją z inicjatywy starosty piaseczyńskiego Józefa Aleksandra Sułkowskiego w 1736 roku. Wnętrze kościoła zostało wówczas przebudowane według projektu Karola Fryderyka Pöppelmanna nawiązując wystrojem do baroku; zmieniono wysokość ścian, kościół wzbogacił się o nowy wielki ołtarz, a także, na zewnątrz, przy szczycie elewacji wschodniej umieszczono posąg św. Jana Nepomucena – rzeźbę w stylu późnego baroku. Świątynia była już wtedy pod wezwaniem św. Anny, konsekrował ją ponownie biskup płocki Antoni Sebastian Dembowski. Zapewne w 1833 roku została ustawiona centralnie nad nawą wieża-sygnaturka. Także w tym roku kościół został odrestaurowany i częściowo otynkowany. Podczas I wojny światowej, w 1914 roku, świątynia została uszkodzona przez pociski artyleryjskie. W dwudziestoleciu międzywojennym kościół został odremontowany. Przed 1933 rokiem świątynia otrzymała blaszany dach. W latach 1958-1960 kościół był regotyzowany na zewnątrz, elewacja budowli i zakrystii została oczyszczona, spod tynku została wydobyta bogata dekoracja szczytów i ścian. W 1960 roku została dobudowana kaplica boczna pod wezwaniem Świętego Krzyża, którą zaprojektował architekt Lech Dunin, a także zostało nadbudowane piętro nad zakrystią i kruchtą od strony północnej, co zmieniło niekorzystnie bryłę świątyni. W latach 1979-1983 dzięki staraniom księdza Stefana Księżopolskiego m.in. została wymieniona posadzka, zostało zainstalowane centralne ogrzewanie, zabytkowe ołtarze przeszły konserwację[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo mazowieckie. 2018-09-30. [dostęp 18.10.2014].
  2. Urząd Miasta i Gminy Piaseczno Wydział Urbanistyki i Architektury: Karta adresowa zabytku nieruchomego nr 135 (pol.). piaseczno.eu, październik 2015. [dostęp 21 czerwca 2016].
  3. Historia Parafii (pol.). Rzymskokatolicka parafia św. Anny w Piasecznie. [dostęp 2014-10-18].