Kościół św. Bartłomieja Apostoła we Włodowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Świętego Bartłomieja Apostoła
Distinctive emblem for cultural property.svg 792/67 z dnia 17.06.1967 oraz 123/76/A z 17.03.2011[1]
kościół parafialny
Ilustracja
widok od frontu
Państwo  Polska
Miejscowość Włodowice
ul. Krakowska
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Bartłomieja Apostoła
Wezwanie św. Bartłomieja Apostoła
Wspomnienie liturgiczne 24 sierpnia
Położenie na mapie gminy Włodowice
Mapa lokalizacyjna gminy Włodowice
Kościół Świętego Bartłomieja Apostoła
Kościół Świętego Bartłomieja Apostoła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Świętego Bartłomieja Apostoła
Kościół Świętego Bartłomieja Apostoła
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kościół Świętego Bartłomieja Apostoła
Kościół Świętego Bartłomieja Apostoła
Położenie na mapie powiatu zawierciańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zawierciańskiego
Kościół Świętego Bartłomieja Apostoła
Kościół Świętego Bartłomieja Apostoła
Ziemia50°33′06,1″N 19°27′08,6″E/50,551694 19,452389

Kościół świętego Bartłomieja Apostołarzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Zawiercie - Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski archidiecezji częstochowskiej.

Kamień węgielny pod budowę świątyni został położony w 1701 roku. Kościół został ufundowany przez prałata księdza Mariana Kępskiego. Budowla została konsekrowana w 1708 roku, natomiast ołtarze w 1787 roku. Mistrz murarski Walenty Urbański w 1796 roku podwyższył nieco wieżę i odrestaurował świątynię. Kolejna rozbudowa miała miejsce w latach 1898 - 1911. Została wtedy zbudowana zakrystia, kaplica i ponownie została podwyższona wieża.

Świątynia została wzniesiona w stylu baroku polskiego - posiada jedną nawę, jest murowana, otynkowana i nakryta blachą. Od strony wschodniej jest umieszczone węższe prezbiterium na planie prostokąta ze ściętymi narożnikami. Przy nim są umieszczone dobudówki: od strony południowej zakrystia z przedsionkiem, od strony północnej kaplica Pana Jezusa Ukrzyżowanego. Prezbiterium oddziela od nawy arkada. Od strony zachodniej jest umieszczona czworokątna wieża posiadająca kruchtę w przyziemiu.

Wewnątrz ściany świątyni podzielone są parzystymi pilastrami z kapitelami ozdobionymi główkami puttów (aniołków uskrzydlonych), w ścianie północnej jest umieszczona nisza sklepiona konchowo przeznaczona na chrzcielnicę i posiadająca trójkątny szczyt, w którym znajduje się oko opatrzności. Nawa nakryta jest kolebkowym sklepieniem z lunetami na gurtach, prezbiterium i zakrystia nakryte są sklepieniem krzyżowym, kruchta nakryta jest sklepieniem krzyżowo-kolebkowym. Drewniany chór umieszczony na podstawach szynowych ozdabiają malowidła Nowego Testamentu.

Świątynia posiada siedem ołtarzy w stylu barokowym. Ołtarz główny w stylu późnobarokowym jest dwukondygnacyjny i powstał na początku XVIII wieku, jest ozdobiony ornamentyką roślinną i posiada rzeźby św. Bartłomieja i św. Jana Chrzciciela oraz świętych Apostołów Piotra i Pawła. Na zwieńczeniu jest umieszczony Bóg Ojciec w otoczeniu puttów. Poniżej znajduje się ołtarz św. Barbary. Pośrodku jest umieszczony duży obraz Chrystusa Bolesnego ze związanymi rękoma adorowanego przez św. Jana Chrzciciela i św. Bartłomieja według księdza Jana Wiśniewskiego sprowadzony z Rzymu. Na zasuwie znajduje się obraz Przemienienia Pańskiego nazywany również obrazem zmartwychwstania[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]