Kościół św. Benona w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Benona w Warszawie (redemptorystów)
Distinctive emblem for cultural property.svg 387 z dnia 1.07.1965[1]
kościół rektorski
Ilustracja
Kościół św. Benona w Warszawie
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Benona
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Kościół św. Benona w Warszawie (redemptorystów)
Kościół św. Benona w Warszawie (redemptorystów)
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Benona w Warszawie (redemptorystów)
Kościół św. Benona w Warszawie (redemptorystów)
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Kościół św. Benona w Warszawie (redemptorystów)
Kościół św. Benona w Warszawie (redemptorystów)
Ziemia52°15′13″N 21°00′34″E/52,253611 21,009444
Strona internetowa
Tablica poświęcona św. Klemensowi Marii Hofbauerowi na fasadzie świątyni

Kościół św. Benona (redemptorystów), właśc. kościół rektoralny św. Benona w Warszawie – kościół znajdujący się na warszawskim Nowym Mieście przy ul. Pieszej 1. Przy świątyni mieści się kuria prowincjalna redemptorystów.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Początki kościoła w tym miejscu sięgają II poł. XVII w., kiedy Bractwo św. Benona podjęło inicjatywę zbudowania świątyni. Budowa kościoła została zakończona w 1669. Pod koniec XVIII w. kościół przejęli redemptoryści, a działo się to z chwilą przybycia do Warszawy (w 1787) św. Klemensa, późniejszego patrona miasta. W czasie Księstwa Warszawskiego redemptoryści zostali posądzeni o sprzyjanie Austrii i rozkazem władz francuskich usunięci z Warszawy[2] (i w ogóle z Polski), a budynek świątyni zamieniono najpierw na koszary, następnie szkołę, magazyn wojskowy, mieszkania, a w końcu fabrykę.

Dopiero w 1938 budynek odkupiła Maria Biernacka i przekazała kurii warszawskiej. W czasie wojny kościół został zburzony. Jego ruiny kuria przekazała znowu redemptorystom, którzy w 1956 rozpoczęli odbudowę. Wstępna odbudowa zakończona została w 1958, kiedy kard. prymas Stefan Wyszyński dokonał uroczystego poświęcenia odbudowanego kościoła.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rejestr zabytków nieruchomych m. st. Warszawy. [dostęp 2010-01-22].
  2. Lech Dunin: Przewodnik po kościołach Starego i Nowego Miasta Warszawy. Warszawa: Rada Prymasowska Budowy Kościołów Warszawy, 1979, s. 22.