Kościół św. Ignacego Loyoli w Gdańsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kolegiata Staroszkocka
pw. św. Ignacego z Loyoli w Gdańsku Starych Szkotach
Distinctive emblem for cultural property.svg 395 z dnia 06.09.1971 r.[1]
kościół parafialny, kolegiata
Ilustracja
Kolegiata Staroszkocka (widok od Kanału Raduni)
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Miejscowość POL Gdańsk COA.svg Gdańsk
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Ignacego Loyoli w Starych Szkotach
Kolegiata
• nadający tytuł
od 21 kwietnia 2011
Sławoj Leszek Głódź
Wezwanie św. Ignacego Loyoli
Wspomnienie liturgiczne 31 lipca
Położenie na mapie Gdańska
Mapa lokalizacyjna Gdańska
Kolegiata Staroszkocka pw. św. Ignacego z Loyoli w Gdańsku Starych Szkotach
Kolegiata Staroszkocka
pw. św. Ignacego z Loyoli w Gdańsku Starych Szkotach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kolegiata Staroszkocka pw. św. Ignacego z Loyoli w Gdańsku Starych Szkotach
Kolegiata Staroszkocka
pw. św. Ignacego z Loyoli w Gdańsku Starych Szkotach
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Kolegiata Staroszkocka pw. św. Ignacego z Loyoli w Gdańsku Starych Szkotach
Kolegiata Staroszkocka
pw. św. Ignacego z Loyoli w Gdańsku Starych Szkotach
Ziemia54°20′02,06″N 18°38′03,17″E/54,333906 18,634214
Strona internetowa

Kolegiata Staroszkocka pw. św. Ignacego z Loyoli – zabytkowy, pojezuicki kościół w Gdańsku na osiedlu Orunia–Św. Wojciech–Lipce, w rejonie historycznym Stare Szkoty. Znajduje się przy niej siedziba rzymskokatolickiej parafii św. Ignacego, siedziba kapituły staroszkockiej oraz rezydencja Sławoja Leszka GłódziaArcybiskupa Metropolity Gdańskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze kościoła
Dystynktorium kanonickie Kapituły kolegiackiej staroszkockiej – autor Giennadij Jerszow
Zabytkowa dzwonnica z 1777

Jest to czwarty kościół w historii Starych Szkotów. Poprzednie trzy zostały zniszczone podczas oblężeń Gdańska. Wszystkie zostały wzniesione przez jezuitów. Wcześniej w tym miejscu stała jedna świątynia z 1615, spalona przez gdańszczan w 1734 podczas oblężenia. Budowa kościoła została ukończona 16 listopada 1755. W 1777 wybudowano przy kościele drewnianą dzwonnicę istniejącą do dzisiaj. Kościół był położony niedaleko Kolegium Jezuickiego, w którym kształcił się Józef Wybicki, autor hymnu państwowego.

W 1807 podczas zdobywania Gdańska przez armie Napoleona Bonaparte kościół stracił obie wieże.

W 1839 powstała obecna parafia. Podczas II wojny światowej zostały zniszczone wszystkie witraże.

Od lat 60. XIX wieku na tyłach kościoła istnieje cmentarz św. Ignacego.

Jest to budowla w stylu późnego baroku, trzynawowa o charakterze halowym. Sklepienie beczkowe wsparte jest na filarach. W ścianie północnej znajduje się sześć okien, w południowej cztery. Długość wynosi 53 m, szerokość 24 m. Niegdyś posiadała dwie wieże. Kościół cechuje znakomita akustyka opisywana przez XIX wiecznego historyka G. Löschina.

W podziemiach znajduje się krypta z ok. dwustoma trumnami, głównie jezuitów.

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

  • dziesięć ołtarzy bocznych
  • obraz z XVII wieku w ołtarzu głównym przedstawiający Ignacego Loyolę, który namalował wybitny flamandzki malarz barokowy Cornelis Schut Starszy. Obraz kupiono w Kolonii w 1908
  • feretron z 1745
  • krzyż mosiężny z 1709
  • trzystuletni zegar stojący
  • relikwiarze z XVIII wieku
  • organy z 1876
  • drewniany dźwig w formie koła napędzanego siłą mięśni z XVIII wieku
  • drewniany ołtarz główny, pomalowany w odcień marmuru
  • cztery drewniane konfesjonały

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]