Kościół św. Jana Chrzciciela w Bieniakoniach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Jana Chrzciciela
kościół parafialny
Ilustracja
Widok kościoła od strony plebanii
Państwo  Białoruś
Miejscowość Bieniakonie
231381, д. Бенякони,
Вороновский р-н,
Гродненская обл.
tel. (01594) 943 16
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół łaciński
Parafia św. Jana Chrzciciela
Wezwanie św. Jana Chrzciciela
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Kościół św. Jana Chrzciciela
Kościół św. Jana Chrzciciela
Ziemia54°14′51″N 25°21′14″E/54,247500 25,353889
Ołtarz główny

Kościół Św. Jana Chrzciciela w Bieniakoniachkościół katolicki w dekanacie Raduń, w diecezji grodzieńskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Został wybudowany w 1900 w stylu architektury eklektycznej – z elementami neobaroku oraz neoklasycyzmu – przez ówczesnego proboszcza, ks. Tadeusza Zahorskiego. Powstał w miejscu niewielkiego drewnianego kościoła z 1634 ufundowanego przez hrabiego Czaplińskiego.

W dwudziestoleciu międzywojennym był kościołem dekanalnym. W skład dekanatu Bieniakonie wchodziły parafie: Bieniakonie, Butrymańce, Dziewieniszki, Gieraniony, Hermaniszki, Konwaliszki, Ossowo, Małe Soleczniki, Wielkie Soleczniki i Werenów oraz kościoły filialne w Horodnie i Stokach. Liczba wiernych w 1939 roku wynosiła 6570.

8 czerwca 1951 roku proboszcz parafii, ks. dziekan Dominik Gajlusz, został aresztowany przez władze sowieckie i skazany na 25 lat łagrów. Zmarł 2 lata później w Irkucku. W 1961 roku władze sowieckie przejęły kościół na własność państwa. W budynkach plebanii mieściło się najpierw przedszkole, później szpital psychiatryczny. Kościół służył jako skład materiałów opałowych. 10 grudnia 1988 roku rekonsekrowano świątynię, a władze sowieckie i duchowne przekazały opiekę duszpasterską ks. Henrykowi Jabłońskiemu, proboszczowi parafii Konwaliszki.

Wiosną 1989 r. wyremontowano dach i wnętrze świątyni. 1 listopada 1989 r. opiekę nad parafią przejęli księża pallotyni. Parafia w Bieniakoniach była pierwszą pallotyńską placówką na Białorusi.

Od 1998 parafią opiekują się, jak na początku, księża diecezjalni.

Na przykościelnym cmentarzu są pochowani m.in. Maryla Wereszczakówna oraz ostatni właściciel majątku Stare Bieniakonie dr Władysław Golimont.

Duszpasterze[edytuj | edytuj kod]

Proboszczowie:

  • 1674-1675 - ks. Lipnicki
  • 1676-1677 - ks. Goryszewski
  • 1743-1744 - ks. Franciszk Schabikowski
  • 1771-1772 - ks. Antoni Pomorski
  • 1790-1791 - ks. Michał Dłusski
  • 1797-1811 - ks. Wincenty Mikucki
  • 1817-1826 - ks. Justyn Niskowsli
  • 1835-1856 – ks. Kazimierz Kulbacki
  • 1859-1862 – ks. Karol Sobolewski
  • 1862-1863 - ks. K. Łódź
  • 1863-1870 - ks. Karol Sobolewski
  • 1871-1872 – ks. Mojżesz Jusiewicz
  • 1872-1889 – ks. Józef Sienkiewicz
  • 1890-1893 – ks. Leopold Czechowski
  • 1894-1897 - ks. Jan Stęporzycki
  • 1897-1905 – ks. Tadeusz Zahorski
  • 1905-1907 – ks. Jan Jankiewicz
  • 1909-1911 – ks. Medardus Uzumecki
  • 1912 (IV-XII) – ks. Antoni Słabszycki
  • 1912-1921 – ks. Jan Stragas
  • 1924-1925 – ks. Nikodem Kozłowski
  • 1925-1937 – ks. Józef Dubietis
  • 1937-1951 – ks. Dominik Gajlusz
  • 1951 r. – 1955 r. – brak kapłana
  • 1955 r. – 1961 r. ks. Apolinary Zubielewicz (dojeżdżał raz w miesiącu z sąsiedniej parafii)
  • 1961 r. – 1988 r. – brak kapłana, przejęcie kościoła przez państwo
  • 1988 r. – ks. Henryk Jabłoński
  • 1989 r. – 1991 r. ks. Marian Kopeć SAC
  • 1991 r. – 1993 r. ks. Józef Lisiak SAC
  • 1992 r. – 1994 r. ks. Jacek Jakubczyk SAC
  • 1994 r. – 1998 r. ks. Wacław Sutkowski SAC
  • 1994 r. – 1998 r. ks. Andrzej Witek SAC
  • 1998 r. – 2000 r. ks. Paweł Goliński
  • od 2000 r. – ks. Stanisław Łaban

Wikarzy:

  • 1835-1836 – o. Nestor Jędrzykowski SchP
  • 1863 – ks. Józef Sienkiewicz
  • 1863 – ks. Paweł Suchocki
  • 1871-1872 – o. Antoni Dylkiewicz OFM
  • 1894-1895 – ks. Wincenty Stefanowicz
  • 1905-1907 – ks. Tadeusz Zahorski
  • 1918-1919 – ks. Stanisław Chodyka
  • 1928-1929 – ks. Aleksander Bebke
  • 1930-1934 – ks. Stanisław Sieluk
  • 1936-1939 – ks. Apolinary Zubielewicz
  • 1940-1941 – ks. Michał Aronowicz

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]