Kościół św. Jana Chrzciciela w Goszkowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Jana Chrzciciela w Goszkowie
Distinctive emblem for cultural property.svg A-961 z dnia 04.07.1956[1]
kościół filialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Goszków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Parafia rzymskokatolicka pw. Chrystusa Króla w Witnicy
Wezwanie Jana Chrzciciela
Położenie na mapie gminy Mieszkowice
Mapa lokalizacyjna gminy Mieszkowice
Kościół św. Jana Chrzciciela w Goszkowie
Kościół św. Jana Chrzciciela w Goszkowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Jana Chrzciciela w Goszkowie
Kościół św. Jana Chrzciciela w Goszkowie
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Kościół św. Jana Chrzciciela w Goszkowie
Kościół św. Jana Chrzciciela w Goszkowie
Położenie na mapie powiatu gryfińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gryfińskiego
Kościół św. Jana Chrzciciela w Goszkowie
Kościół św. Jana Chrzciciela w Goszkowie
Ziemia52°50′43,3″N 14°30′06,8″E/52,845361 14,501889
Herby rodów von Levetzow (po lewej) i von Oelsen (po prawej) na wieży kościoła

Kościół pw. św. Jana Chrzciciela w Goszkowiekościół filialny parafii św. Chrystusa Króla w Witnicy

Opis[edytuj | edytuj kod]

Kościół salowy zbudowany z kamieni granitowych, z neogotycką ceglaną wieżą zachodnią z 1893 r. Główny portal wejściowy podwójnie schodkowany, ostrołukowy. Dwa portale boczne w ścianie południowej. W ścianie szczytowej wschodniej trzy wąskie ostrołukowe okna, w szczycie ostrołukowe blendy. W ścianie północnej znajdują się dwa okna w stanie pierwotnym, reszta poszerzona później. Wnętrze nawy ok. 20,50 m × 9,20 m, grubość murów ok. 1,30 m. Wewnątrz ołtarz z początku XVII w. Działka kościelna wygrodzona murem kamiennym, z bramą, obsadzona lipą i kasztanowcem, pierwotna nekropolia została zniwelowana. Po zachodniej stronie znajduje się dawna zagroda pastora, wygrodzona murem oporowym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zbudowany w 2 połowie XIII w. jako kościół salowy, bez chóru i wieży zachodniej, dobudowanej w 1893 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kosacki, Bogdan Kucharski: Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka MUZA SA, 2001, s. 337. ISBN 83-7200-583-4.
  • Zygmunt Świechowski: Architektura granitowa Pomorza Zachodniego w XIII wieku. Poznań: Poznańskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk, 1950, s. 78.