Kościół św. Jana w Łacińskiej Bramie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Jana w Łacińskiej Bramie
Chiesa San Giovanni a Porta Latina
Kościół tytularny
Ilustracja
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Via di Porta Latina 17[1]
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Najświętszego Zbawiciela, św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty na Lateranie[1]
Wezwanie św. Jana Ewangelisty
Wspomnienie liturgiczne 27 grudnia
Położenie na mapie Rzymu
Mapa lokalizacyjna Rzymu
Kościół św. Jana w Łacińskiej Bramie
Kościół św. Jana w Łacińskiej Bramie
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Kościół św. Jana w Łacińskiej Bramie
Kościół św. Jana w Łacińskiej Bramie
Położenie na mapie Lacjum
Mapa lokalizacyjna Lacjum
Kościół św. Jana w Łacińskiej Bramie
Kościół św. Jana w Łacińskiej Bramie
Ziemia41°52′38,3″N 12°30′06,5″E/41,877306 12,501806
Strona internetowa

Kościół św. Jana w Łacińskiej Bramie (ita. Chiesa San Giovanni a Porta Latina) – tytularny kościół rzymskokatolicki w Rzymie, Włochy, położony w pobliżu Łacińskiej bramy (przy Via Latina) w Murze Aureliana (Celio[2]).

Świątynia ta jest kościołem rektoralnym parafii Najświętszego Zbawiciela, św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty na Lateranie oraz kościołem tytularnym[1]. Jest też kościołem stacyjnym z szóstej soboty Wielkiego Postu.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Bazylika znajduje się w XIX. Rione RzymuCelio przy Via di Porta Latina 17[1].

Patron[edytuj | edytuj kod]

Patronem świątyni jest św. Jan Ewangelista.[3]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół został zbudowany w V wieku przez papieża św. Gelazjusza I (492-496). Przypuszczenie to opiera się na fakcie, że stemple budowniczych na czterech dachówkach są datowane na koniec V wieku (chociaż możliwe jest również ponowne wykorzystanie dachówek pochodzących z wcześniejszej budowli).[3]

Najwcześniejsza wzmianka pisana o kościele znajduje się w Liber Pontificalis i mówi, że został on odbudowany przez papieża Hadriana I, odbudowa ta zaczęła się po rozpoczęciu jego pontyfikatu w 772 roku i trwała 3 lata.[3]

Kolejną restaurację nakazał w 1191 papież Celestyn III, wówczas wnętrze kościoła pokryto freskami (z których do dziś pozostały spore fragmenty), renowacji poddano podłogę oraz zmniejszono znacznie okna w apsydzie.[3] W XIII wieku portyk został przekształcony w przedsionek.[3] Dzwonnica kościoła jest datowana na XIV wiek, chociaż są przypuszczenia, że mogła powstać wcześniej.[3] Po ustanowieniu w kościele tytułu kardynalskiego, budynek kościoła poddawany był kilkukrotnym restauracjom.[3] W XX wieku wykonano prace, które miały przywrócić kościół do dawniejszego wyglądu, m.in. ponownie powiększono okna apsydy i otwarto narteks.[3]

Architektura i sztuka[edytuj | edytuj kod]

Na dziedzińcu przed kościołem zlokalizowana jest studnia z IX wieku.[3]

Studnia z IX w. na dziedzińcu kościoła
Dzwonnica kościoła


Wnętrze kościoła jest trójnawowe, z apsydą.[3] Kolumny, zgodnie z legendą, pochodzą ze świątyni Diany, jednak ze względu na ich różny styl bardziej prawdopodobne jest, że pierwotnie były zlokalizowane w różnych budowlach.[3][4]

Wnętrze bazyliki
Absyda
Kolumny wewnątrz bazyliki


Kardynałowie prezbiterzy[edytuj | edytuj kod]

Kościół św. Jana w Łacińskiej Bramie jest jednym z kościołów tytularnych nadawanych kardynałom-prezbiterom (Titulus Sancti Ioannis ante Portam Latinam)[5]. Ranga kościoła tytularnego kardynalskiego została przyznana w 6 lipca 1517 przez papieża Leona X.[5]

W latach 1979–2016 był to kościół tytularny polskiego kardynała Franciszka Macharskiego.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Chiesa rettoria san Giovanni a Porta Latina w serwisie Diocesi di Roma (wł.). [dostęp 2018-12-01].
  2. Celio – rioni XIX (starożytna część Rzymu).
  3. a b c d e f g h i j k San Giovanni a Porta Latina na Churches of Rome (ang.). [dostęp 2018-12-01].
  4. Legendarne wzgórza Rzymu – Celius na Zagubieni w Rzymie. [dostęp 2018-12-01].
  5. a b Kościół św. Jana w Łacińskiej Bramie w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2018-12-01]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michel de Montaigne, Journal de Voyage en Italie par la Suisse et l'Allemagne (en 1580 et 1581)
  • Marcocci, Giuseppe (04 2010). Matrimoni omosessuali nella Roma del tardo cinquecento su un passo del "Journal" di Montaigne. Quaderni storici Fascicolo 1 (133): 107-137.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]