Kościół św. Pryski w Rzymie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół św. Pryski w Rzymie
Chiesa di Santa Prisca
Kościół tytularny
Ilustracja
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Via di Santa Prisca 11
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Pryski w Rzymie[1]
Wezwanie św. Pryski
Położenie na mapie Rzymu
Mapa lokalizacyjna Rzymu
Kościół św. Pryski w Rzymie
Kościół św. Pryski w Rzymie
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Kościół św. Pryski w Rzymie
Kościół św. Pryski w Rzymie
Położenie na mapie Lacjum
Mapa lokalizacyjna Lacjum
Kościół św. Pryski w Rzymie
Kościół św. Pryski w Rzymie
41°52′58,89″N 12°29′01,82″E/41,883025 12,483839
Strona internetowa

Kościół św. Pryski w Rzymie (wł. Chiesa di Santa Prisca) – rzymskokatolicki kościół tytularny w Rzymie.

Świątynia ta jest kościołem parafialnym oraz kościołem tytularnym[2]. Jest też kościołem stacyjnym z Wielkiego Wtorku[2].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Kościół znajduje się w XII. Rione RzymuRipa na Awentynie przy Via di Santa Prisca 11[1].

Patronka[edytuj | edytuj kod]

Patronką świątyni jest św. Pryska – rzymianka, która poniosła śmierć męczeńską za wiarę chrześcijańską w I lub III wieku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powszechnie przyjętą datą założenia kościoła jest koniec IV lub początek V wieku, jednak pierwszy dowód jego istnienia pochodzi z 489 roku[2]. W 772 roku z polecenia papieża Hadriana I kościół rozbudowano[3]. W 1084 roku świątynia została zniszczona przez Normanów[2]. Odbudowano ją za papieża Paschalisa II[2]. Pożar na początku XV wieku uszkodził kościół, który został naprawiony za papieża Kaliksta III[2]. Najbardziej kompleksowa renowacja miała miejsce w latach 1600-1611, jej architektem był Carlo Francesco Lambardi[2][3]. Wystrój wnętrza pochodzi z 1728 roku[3].

W 1660 roku kościół został przejęty przez augustianów[2]. Parafia przy kościele została powołana w 1934 roku[2].

Architektura i sztuka[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze kościoła jest trójnawowe[2]

W ołtarzu głównym mieści się Chrzest św. Pryski, dzieło Passignano z 1600 roku[3]. Na ścianach po bokach znajdują się freski autorstwa Fontebuoni przedstawiające historie z życia św. Pryski[3].

Wnętrze kościoła


W prawej nawie znajduje się kaplica chrzcielna z 1948 roku, wewnątrz której przechowywany jest antyczny kapitel, który, wg legendy, wykorzystał św. Piotr chrzcząc św. Pryskę i który nadal pełni rolę chrzcielnicy[3]. Na kapitelu leży pokrywa z brązu z figurką przedstawiającą Chrzest Jezusa autorstwa Antonio Biggi[3].

Apsyda z ołtarzem głównym
Chrzecielnica
Wnętrze kościoła, widok w kierunku organów


Podczas prac prowadzonych w latach 1934-1966 pod kościołem odkryto pozostałości mitreum, zniszczonego prawdopodobnie podczas budowy kościoła[3].

Kardynałowie prezbiterzy[edytuj | edytuj kod]

Kościół św. Pryski jest jednym z kościołów tytularnych nadawanych kardynałom-prezbiterom (Titulus Sanctae Priscae)[4].


Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Mianowany przez antypapieża Klemensa III
  2. a b Mianowany przez antypapieża Klemensa VII

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Parrocchia santa Prisca (wł.). Diocesi di Roma. [dostęp 2019-04-07].
  2. a b c d e f g h i j Santa Prisca (ang.). Churches of Rome. [dostęp 2019-04-07].
  3. a b c d e f g h Legendarne wzgórza Rzymu – Awentyn. Zagubieni w Rzymie. [dostęp 2019-04-07].
  4. Kościół św. Pryski w Rzymie w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2019-04-07]