Kościół Matki Bożej Królowej Świata w Grodysławicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Matki Bożej Królowej Świata
Distinctive emblem for cultural property.svg A/1482 z dnia 18.10.1984
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Grodysławice
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Diecezja Diecezja zamojsko-lubaczowska
Położenie na mapie gminy Rachanie
Mapa lokalizacyjna gminy Rachanie
Kościół Matki Bożej Królowej Świata
Kościół Matki Bożej Królowej Świata
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Matki Bożej Królowej Świata
Kościół Matki Bożej Królowej Świata
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kościół Matki Bożej Królowej Świata
Kościół Matki Bożej Królowej Świata
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tomaszowskiego
Kościół Matki Bożej Królowej Świata
Kościół Matki Bożej Królowej Świata
Ziemia50°32′03″N 23°36′31″E/50,534167 23,608611

Kościół Matki Bożej Królowej Świata w Grodysławicachparafialny rzymskokatolicki kościół w Grodysławicach, dawna cerkiew prawosławna.

Cerkiew została wzniesiona w 1909[1] na miejscu starszej, unickiej, zniszczonej w pożarze, a wzniesionej w 1877 z materiału uzyskanego po rozbiórce kościoła w Rachaniach[2]. Jest to trójdzielna świątynia z prostokątnym przedsionkiem, kwadratową nawą krytą dachem z kopułą i prezbiterium z poligonalną absydą. Nad przedsionkiem wznosi się dzwonnica z dachem namiotowym[1]. Według tego samego projektu, autorstwa Aleksandra Puringa, w eparchii chełmskiej zbudowano także cerkwie w Dubience (również poświęcona w 1909) i w Suchawie (wyświęcona w 1913)[3].

W okresie międzywojennym była siedzibą parafii prawosławnej należącej do dekanatu tomaszowskiego[4]. Po wywózkach prawosławnej ludności ukraińskiej w 1944 została zaadaptowana na magazyn[2]. Następnie w 1973 przeszła w ręce Kościoła katolickiego i została poddana przebudowie[1][2].

Z cerkwią w Grodysławicach związany był prawosławny święty, jeden z męczenników chełmskich i podlaskich Mikołaj Borowik, który w okresie międzywojennym pełnił w miejscowej parafii funkcję psalmisty[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Paulina Cynalewska-Kuczma, Architektura cerkiewna Królestwa Polskiego narzędziem integracji z Imperium Rosyjskim, Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Adama Mickiewicza, 2004, s. 135, ISBN 83-232-1463-8, OCLC 69452580.
  2. a b c Katalog zabytków sztuki w Polsce. Tom VIII - dawne województwo lubelskie, zeszyt 17 - Tomaszów Lubelski i okolice, Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, Warszawa 1982, s.12
  3. P. Cynalewska-Kuczma: Architektura cerkiewna Królestwa Polskiego narzędziem integracji z Imperium Rosyjskim. Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Adama Mickiewicza, 2004, s. 106-107. ISBN 83-232-1463-8.
  4. Grzegorz Jacek Pelica, Kościół prawosławny w województwie lubelskim (1918–1939), Lublin: Fundacja Dialog Narodów, 2007, s. 44-45, ISBN 978-83-925882-0-7, OCLC 177030699.
  5. Sobór Świętych Męczenników Chełmskich i Podlaskich, "Przegląd Prawosławny", nr 6 (216), czerwiec 2003