Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Kościeniewiczach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
Distinctive emblem for cultural property.svg A/18 z dnia 22.03.1966
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Kościeniewicze
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Diecezja Diecezja siedlecka
Wezwanie Najświętsza Maryja Panna Królowa Polski
Położenie na mapie gminy Piszczac
Mapa lokalizacyjna gminy Piszczac
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
Położenie na mapie powiatu bialskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bialskiego
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski
Ziemia51°57′28,0″N 23°19′10,1″E/51,957778 23,319472

Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski - parafialny rzymskokatolicki kościół w Kościeniewiczach, wzniesiony w XVII w. jako cerkiew unicka. Od likwidacji unickiej diecezji chełmskiej w 1875 do 1921 była to cerkiew prawosławna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew została wzniesiona między r. 1673 a 1682 przez kasztelanową mińską Annę Rusiecką z Szujskich. Jej pierwszym patronem był błogosławiony Jozafat Kuncewicz. Wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej w 1875 miejscowa parafia została włączona do eparchii chełmsko-warszawskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, po tym wydarzeniu obiekt sakralny został gruntownie odnowiony. W latach 1906-1912 miał miejsce kolejny remont świątyni[1].

W 1921 budynek sakralny został zrewindykowany na rzecz Kościoła katolickiego i przekształcony w rzymskokatolicką kaplicę Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, filialną względem parafii w Piszczacu. W 1930 kościeniewicka kaplica stała się kościołem parafialnym. W 1936 obiekt został pokryty blachą, w 1949 - rozbudowano zakrystię. Kolejne remonty miały miejsce w 1974 (odnowiono wówczas dach) oraz w latach 1985-1989 (odremontowano fasadę i wieżę)[1].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Dzwonnica

Dawna cerkiew w Kościeniewiczach jest budowlą orientowaną, drewnianą, o konstrukcji wieńcowej z lisicami. Została zbudowana na podmurówce ceglanej i oszalowana. Obiekt jest trójdzielny, z prostokątnym i zamkniętym trójbocznie pomieszczeniem ołtarzowym, kwadratową nawą i niewielkim kwadratowym przedsionkiem, nad którym wznosi się wieża o konstrukcji słupowej. Okna budynku są zdwojone i ozdobnie obramowane. Na kościelnej kalenicy znajduje się sześcioboczna wieżyczka, zwieńczona hełmem w stylu neobarokowym. Dachy budynku kryte są blachą[1].

Ołtarz główny w kościele powstał prawdopodobnie w 1918, w stylu klasycystycznym. Na wyposażeniu obiektu znajduje się szereg utensyliów barokowych: XVIII-wieczne krucyfiks, monstrancja, feretron z obrazami Matki Bożej oraz proroka Eliasza, jak również waza z końca XVIII w. lub pocz. XIX w., użytkowana jako chrzcielnica. Z II poł. XIX w. pochodzi natomiast neogotycki kielich mszalny, zaś z początku wieku XX - krzyż procesyjny. Od zachodu w kościelnym wnętrzu znajduje się chór muzyczny[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d red. K. Kolendo-Korczakowa, A. Oleńska, M. Zgliński: Katalog zabytków sztuki w Polsce. Województwo lubelskie powiat Biała Podlaska. Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2006.