Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sulisławicach (stary)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-701/1-4[1] z dnia 20.05.1966 i 28.07.1982
kościół filialny
Ilustracja
Kościół z dzwonnicą
Państwo  Polska
Miejscowość Sulisławice
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Narodzenia N.M.P.
Wezwanie Narodzenia N.M.P.
Położenie na mapie gminy Łoniów
Mapa lokalizacyjna gminy Łoniów
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sandomierskiego
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny
Ziemia50°35′15,0″N 21°28′04,8″E/50,587500 21,468000

Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sulisławicach (stary) – rzymskokatolicki kościół w diecezji sandomierskiej, dekanacie Koprzywnica, parafii pw. Narodzenia NMP w Sulisławicach. Kościół pozostaje pod opieką księży zmartwychwstańców. Leży na odnodze Małopolskiej Drogi św. Jakuba (odcinek z Tarnobrzega do Rybnicy).

Kościół został zbudowany w 1 połowie XIII wieku. Szerokość pierwotnej romańskiej nawy wynosiła 6,70 m. Z pierwotnego kościoła zachowały się romańskiej mury do wysokości 4 metrów. Na ścianie zachodniej zachowała się dekoracja w postaci rozetek plecionkowych. Zachował się romański portal południowy z XIII wieku (prawy wspornik zrekonstruowano po 1945 roku, a kule dodano w XVII wieku). W ścianie zachodniej zachowany jest dawny romański rozglifiony otwór okienny. W prezbiterium widoczny stipes ołtarza pochodzącego z pierwszej budowli. W 1326 roku wymieniono plebana Lambina. We współczesnym kształcie poświęcony 24 VIII 1604 r. Nadbudowano wtedy mury romańskie. Remontowany w XVII i XVIII wieku – z tego okresu pochodzi wystrój wnętrza. W kościele wiszą dwa obrazy z 1646 roku: „Zaśnięcie Matki Bożej” i „Ukoronowanie Matki Bożej”. Polichromia wykonana została w wieku XX przez Bukowskiego[2]. Kościół był początkowo kościołem parafialnym, do roku w 1888, kiedy wybudowano obok nową świątynię pod tym samym wezwaniem. W latach 1655–1888 znajdował się w nim obraz Matki Bożej Bolesnej, przeniesiony następnie do nowego kościoła parafialnego[2].

W zakrystii kościoła urządzono Izbę Pamięci organizacji „Odwet” i oddziału partyzanckiego „Jędrusie”[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2018-09-30. [dostęp 2015-11-05].
  2. a b c Ks. Maciej Charabin: Parafia pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Diecezja Sandomierska. [dostęp 2017-05-20].