Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasnobrodzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
w Krasnobrodzie
Distinctive emblem for cultural property.svg A/230 z dnia 18.07.1978 i z 12.10.1979 (zespół klasztorny)
oraz dec. z 20.11.1956 (sam kościół)[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół wraz z dawnym klasztorem
Państwo  Polska
Miejscowość Krasnobród
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół łaciński
Parafia Nawiedzenia NMP w Krasnobrodzie
Wezwanie Nawiedzenia NMP
Przedmioty szczególnego kultu
Cudowne wizerunki Obraz Matki Bożej Krasnobrodzkiej
Położenie na mapie Krasnobrodu
Mapa lokalizacyjna Krasnobrodu
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasnobrodzie
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
w Krasnobrodzie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasnobrodzie
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
w Krasnobrodzie
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasnobrodzie
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
w Krasnobrodzie
Położenie na mapie powiatu zamojskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zamojskiego
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasnobrodzie
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
w Krasnobrodzie
Położenie na mapie gminy Krasnobród
Mapa lokalizacyjna gminy Krasnobród
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasnobrodzie
Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny
w Krasnobrodzie
Ziemia50°32′21″N 23°13′43″E/50,539167 23,228611

Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasnobrodzie – rzymskokatolicki kościół parafialny, pochodzący z końca XVII wieku, będący częścią podominikańskiego zespołu klasztornego.

Budynek kościoła[edytuj | edytuj kod]

Kościół został wybudowany w latach 1690-1699 w stylu barokowym według projektu Jana Michała Linka i konsekrowany 12 sierpnia 1699 r. przez lwowskiego biskupa ormiańskiego, Stanisława Kotlińskiego. Budowlę ufundowała Maria Kazimiera Sobieska, zaś administrowanie nią powierzyła miejscowym dominikanom (zostali usunięci przez władze carskie w 1864 r.).

Kościół jest murowany z cegły, otynkowany, jednonawowy, przy prezbiterium są dwie zakrystie i skarbiec, nad nawą wieżyczka na sygnaturkę. W latach 1767-1769 przebudowano fronton. W 1778 r. dobudowano kruchtę wraz z bramą według projektu Jana Mauchera. Wnętrze świątyni jest wyposażone w 5 pozłacanych ołtarzy. Drewniany ołtarz główny został wykonany przez Jana Mauchera w latach 1774-1776. Między kolumnami znajdują się postacie świętych zakonników dominikańskich: Jacka, Dominika, Wincentego Ferreriusza i Tomasza z Akwinu. W centrum ołtarza na tle kopii wizerunku Matki Bożej Krasnobrodzkiej umieszczono oryginalny cudowny obrazek. W górnej części ołtarza zawieszone jest malowidło przedstawiające nawiedzenie św. Elżbiety przez Maryję (z XVIII w.). W nawie głównej znajdują się drewniane ołtarze boczne: Matki Bożej Częstochowskiej, św. Walentego, Chrystusa Ukrzyżowanego i św. Anny. Ołtarz soborowy pochodzi prawdopodobnie z prywatnej kaplicy Jana III Sobieskiego. Na przedniej ścianie nawy głównej znajduje się malowidło przedstawiające adorację Trójcy Św. i Matki Bożej. Chrzcielnica o podstawie marmurowej pochodzi z 1908 r. W 1998 r. umieszczono w oknach witraże przedstawiające radosne i chwalebne tajemnice różańcowe.

Zespół klasztorny[edytuj | edytuj kod]

Kościół jest połączony z XVIII-wiecznym, dwukondygnacyjnym budynkiem klasztornym z dzwonnicą. Między nimi znajduje się czworoboczny dziedziniec. Na podwórzu przyklasztornym znajduje się drewniany spichrz z 1795 roku. Przed dawnym klasztorem stoją dwie figury z piaskowca: Chrystusa Dobrego Pasterza - Proboszcza Świata i Jana Pawła II - Jego Wikariusza (z lat 1997-1998). Z prawej strony kościoła znajduje się zadrzewiony plac, otoczony murem (dawny cmentarz), na którym wybudowano ołtarz polowy (tutaj odbywają się uroczystości maryjne). W lesie za zespołem klasztornym mieszczą się stacje drogi krzyżowej.

Kaplice[edytuj | edytuj kod]

Zabytkowa aleja kasztanowo-brzozowa łączy świątynię z "Kaplicą na Wodzie" (drewniana z 1 poł. XIX w.). Przy alei stoją również trzy inne kaplice: św. Onufrego (murowana na planie liścia koniczyny, z 1846 r.), św. Mikołaja i św. Anny (drewniana z XIX w.) oraz św. Antoniego (drewniana z XIX w.).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mieczysław Kościński, Przydrożne pomniki wiary. Krasnobród i okolice, Lublin: „Polihymnia”, 2001, ISBN 83-7270-085-0, OCLC 749448693.
  • Mieczysław Kościński, Dominikanie w Krasnobrodzie (1664-1864), z dziejów kościoła i klasztoru, Lublin 2008.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]