Kościół Przemienienia Pańskiego w Czartowcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Przemienienia Pańskiego
Distinctive emblem for cultural property.svg A/1542 z dnia 28.12.1987 i 14.12.1990
kościół parafialny
Państwo  Polska
Miejscowość Czartowiec
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół katolicki
Diecezja Diecezja zamojsko-lubaczowska
Wezwanie Przemienienie Pańskie
Położenie na mapie gminy Tyszowce
Mapa lokalizacyjna gminy Tyszowce
Kościół Przemienienia Pańskiego
Kościół Przemienienia Pańskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Przemienienia Pańskiego
Kościół Przemienienia Pańskiego
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kościół Przemienienia Pańskiego
Kościół Przemienienia Pańskiego
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tomaszowskiego
Kościół Przemienienia Pańskiego
Kościół Przemienienia Pańskiego
Ziemia50°34′25,5″N 23°38′38,4″E/50,573750 23,644000

Kościół Przemienienia Pańskiego w Czartowcuparafialny kościół katolicki w Czartowcu, dawna cerkiew unicka, a następnie prawosławna.

Cerkiew greckokatolicka w Czartowcu została ufundowana przez Ludwika Rakowskiego i wzniesiona w latach 1848-1855[2]. Po likwidacji unickiej diecezji chełmskiej parafia w Czartowcu przeszła do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego[1]. Prawosławni wykończyli wnętrze obiektu i wykonali jego dach[1]. Do 1919 cerkiew należała do dekanatu tomaszowskiego I eparchii chełmsko-warszawskiej, a następnie eparchii chełmskiej[3]. W 1919 cerkiew w Czartowcu została zrewindykowana na rzecz Kościoła rzymskokatolickiego i 10 sierpnia 1922 stała się świątynią erygowanej przez biskupa lubelskiego Mariana Fulmana parafii łacińskiej[1]. W 1943 obiekt został ponownie przekazany prawosławnym[a]. W 1944 proboszcz parafii prawosławnej w Czartowcu ks. Piotr Ohryzko został siłą wyprowadzony z cerkwi i zamordowany na terenie wsi przez oddział polskiej partyzantki, lub przez oddział partyzantki radzieckiej podszywający się pod formację polską[4][b].

Po II wojnie światowej świątynia ponownie stała się własnością katolików. W 1948 wzniesiono przy niej dzwonnicę, w 1953 - wieżę, w latach 1966-1968 przeprowadzono gruntowną renowację całego obiektu[1].

Kościół wzniesiony jest z cegły. Jest to budowla trójdzielna z prostokątną nawą, zbliżonym do kwadratu przedsionkiem i trzyczęściowym prezbiterium[2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Podobnie jak wiele innych świątyń pochodzenia prawosławnego lub unickiego przejętych przez Kościół łaciński w dwudziestoleciu międzywojennym, w ramach ukrainizacji ziemi chełmskiej zwróconych lokalnym społecznościom ukraińskim wyznania prawosławnego.
  2. Duchowny ten został w 2003 kanonizowany jako jeden z męczenników chełmskich i podlaskich.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Czartowiec
  2. a b Paulina Cynalewska-Kuczma, Architektura cerkiewna Królestwa Polskiego narzędziem integracji z Imperium Rosyjskim, Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Adama Mickiewicza, 2004, s. 132, ISBN 83-232-1463-8, OCLC 69452580.
  3. S. Dmitruk, O tomaszowskiej parafii, "Przegląd Prawosławny", nr 2 (296), październik 2010
  4. G. J. Pelica, Krew pod archiwalnym pyłem, "Przegląd Prawosławny", nr 4 (214), kwiecień 2003