Kościół Przemienienia Pańskiego we Wrzosowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Przemienienia Pańskiego we Wrzosowie
Distinctive emblem for cultural property.svg 65 z dnia 23.06.1946
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Wrzosowo
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Przemienienia Pańskiego
Położenie na mapie gminy Dygowo
Mapa lokalizacyjna gminy Dygowo
Kościół Przemienienia Pańskiego we Wrzosowie
Kościół Przemienienia Pańskiego we Wrzosowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Przemienienia Pańskiego we Wrzosowie
Kościół Przemienienia Pańskiego we Wrzosowie
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Kościół Przemienienia Pańskiego we Wrzosowie
Kościół Przemienienia Pańskiego we Wrzosowie
Położenie na mapie powiatu kołobrzeskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kołobrzeskiego
Kościół Przemienienia Pańskiego we Wrzosowie
Kościół Przemienienia Pańskiego we Wrzosowie
Ziemia54°06′53″N 15°49′00″E/54,114722 15,816667

Kościół pw. Przemienienia Pańskiego we Wrzosowie – zabytkowy kościół we wsi Wrzosowo w województwie zachodniopomorskim.

Kościół pochodzi z XIII wieku; został mocno przebudowany na przełomie XV i XVI wieku, natomiast w wieku XIX został poddany powszechnie wówczas przeprowadzanym pracom restauracyjnym. Zachował jednak cechy gotyckie niektórych elementów swej architektonicznej bryły.

Jest to świątynia murowana z cegły i kamienia polnego, tynkowana. Całkowita długość kościoła wynosi 23 m zaś szerokość 11,1 m.

Cechy architektoniczne[edytuj | edytuj kod]

Jest to świątynia jednonawowa, na rzucie prostokąta, z wydzielonym prezbiterium – zakończonym trójbocznie (z otworami okiennymi zakończonymi ostrym łukiem). Od strony północnej dobudowana została niższa, prostokątna przybudówka, w której mieści się zakrystia.

Od strony zachodniej usytuowana jest prostokątna, trzykondygnacyjna wieża. Jej elewacje szczytowe znajdują się od strony północnej i południowej. Elementami podziału architektonicznego ścian wieży są symetryczne blendy, otwory okienne i małe otwory o formie otworów strzelniczych.

Dach kościoła nad nawą jest dwuspadowy, nad prezbiterium trójspadowy. Nad zakrystią i wieżą dwuspadowy. Wszystkie połacie dachowe pokryte dachówką karpiówką (nad wieżą krycie podwójne, nad nawą i prezbiterium pojedyncze). Ściany nawy i prezbiterium kościoła opinają przypory na niskich cokołach. Pomiędzy przyporami znajdują się duże, prostokątne otwory okienne, zakończone ostrym łukiem. Jedynie w prezbiterium jest wnęka okienna. Otwory okienne nawy są bez uskoków przy dolnej krawędzi. Ponad nimi znajduje się okno okrągłe. Wejście główne do kościoła usytuowane jest w portalu zachodnim wieży. Portal ma kształt prostokąta z czterema uskokami. Zamknięty jest ostrołukowym trójliściem. Portal boczny znajduje się we wschodnim przęśle nawy od strony południowej. Ma kształt prostokąta z podwójnym uskokiem (zamknięty półkoliście). Otwór drzwiowy do zakrystii (prostokątny) jest umieszczony w elewacji wschodniej.

Wnętrze kościoła[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze kościoła stanowi wieża oraz czteroprzęsłowa nawa, zakrystia i prezbiterium. Dolna kondygnacja wieży, nawa, prezbiterium oraz przybudówka przykryte są stropem. W nawie, wieży i zakrystii posadzki wykonane są z terakoty. W ścianie południowej znajduje się ostrołukowy portal (wejście na wieżę). Arkada zakrystii zabudowana jest ścianką drewnianą z przeszkloną górą. W zachodniej części nawy umiejscowiono drewniany, wsparty na kwadratowych słupach, chór muzyczny z organami. Drzwi główne do kościoła są prostokątne z dekoracją maswerkową wpisaną w łuk ostry. Drzwi łączące wieżę z nawą są prostokątne, zamknięte ostrym, łukiem a drzwi w portalu bocznym – prostokątne, zamknięte łukiem półpełnym i ozdobione dekoracją maswerkową.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Z dawnych dzieł sztuki niewiele zostało, ponieważ kościół podczas wojen XVII w. był wielokrotnie plądrowany. W 1883 roku wybudowano nowe organy z miejscem dla chóru.

Do bezcennych zabytków sztuki sakralnej, stanowiących od wieków wyposażenie tego kościoła i zachowanych do dziś, należą: chrzcielnica z drzewa dębowego z 1634 roku, drewniana barokowa ambona z figurami przedstawiającymi Apostołów (aktualnie przeniesiona do kościoła w Mierzynie).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]