Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Domanowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Wniebowstapienia Pańskiego w Domanowie
Distinctive emblem for cultural property.svg 816 z 16.12.1960[1]
ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Miejscowość Domanów
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Józefa Oblubieńca w Wierzchosławicach
Wezwanie Wniebowstąpienia Pańskiego
Wspomnienie liturgiczne święto ruchome - w 40. dniu od Zmartwychwstania Pańskiego (czwartek)
Położenie na mapie gminy Marciszów
Mapa lokalizacyjna gminy Marciszów
Kościół Wniebowstapienia Pańskiego w Domanowie
Kościół Wniebowstapienia Pańskiego w Domanowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Wniebowstapienia Pańskiego w Domanowie
Kościół Wniebowstapienia Pańskiego w Domanowie
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Kościół Wniebowstapienia Pańskiego w Domanowie
Kościół Wniebowstapienia Pańskiego w Domanowie
Położenie na mapie powiatu kamiennogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kamiennogórskiego
Kościół Wniebowstapienia Pańskiego w Domanowie
Kościół Wniebowstapienia Pańskiego w Domanowie
Ziemia50°52′04,1″N 16°03′43,6″E/50,867806 16,062111

Kościół Wniebowstąpienia Pańskiegorzymskokatolicki kościół filialny parafii św. Józefa Oblubieńca w Wierzchosławicach, mieszczący się w Domanowie w dekanacie Bolków w diecezji świdnickiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół filialny wzmiankowany w 1371 r. Obecny wzniesiono w II poł. XVI w., przebudowano ok. 1677 r., restaurowano w latach 1732, 1957 i 1962. Orientowany, jednonawowy z wieżą od zachodu i prostokątnym prezbiterium nakrytym sklepieniem krzyżowym[2]. We wnętrzu zachowały się m.in.: ołtarz główny, rokoko bogato rzeźbione z XVIII w., 2 barokowe rzeźby, obraz olejny na płótnie - Wniebowstąpienie Pańskie, kielich pozłacany z wizerunkami świętych na czaszy i podstawie[3].

Stowarzyszenia i ruchy[edytuj | edytuj kod]

Służba Liturgiczna, Dzieci Maryi, Rada Parafialna, Żywy Różaniec, Wspólnota Miłości Serca Jezusowego[4].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Pater, Katalog ruchomych zabytków sztuki sakralnej w Archidiecezji Wrocławskiej, Wrocław 1982.
  • Schematyzm Diecezji Legnickiej, Legnica 2002.
  • Schematyzm Diecezji Świdnickiej, Świdnica 2010.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie. 2018-09-30. s. 63. [dostęp 2016-08-22].
  2. Schematyzm Diecezji Legnickiej, Legnica 2002, s. 161
  3. Józef Pater, Katalog ruchomych zabytków sztuki sakralnej w Archidiecezji Wrocławskiej, Wrocław 1982, s.157
  4. Schematyzm Diecezji Świdnickiej, Świdnica 2010, s. 156

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]