Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Jazłowcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Jazłowcu
Ilustracja
Państwo  Ukraina
Obwód  tarnopolski
Miejscowość Jazłowiec
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa konturowa obwodu tarnopolskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Jazłowcu”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej znajduje się punkt z opisem „Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Jazłowcu”
Ziemia48°57′33,5″N 25°26′28,2″E/48,959306 25,441167

Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Jazłowcu, lub kościół Dominikanów w Jazłowcu[1] – dawny zabytkowy rzymskokatolicki kościół znajdujący się w dawnym mieście Jazłowcu (obecnie wieś w rejonie buczackim obwodu tarnopolskiego na Ukrainie). Obecnie w stanie daleko posuniętej ruiny. Zbudowany w latach 1589–1590 w stylu gotycko-renesansowym.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1583 r. Mikołaj Jazłowiecki sprowadził ze Lwowa ks. Antonina z Przemyśla, dominikanina[2]. Kościół Dominikanów został zbudowany na wzgórzu obok kościoła pw. św. Marii Magdaleny w latach 1589–1590 w stylu gotycko-renesansowym. Fundatorem był Mikołaj Jazłowiecki. Konsekrowany pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny przez arcybiskupa lwowskiego Jana Dymitra Solikowskiego[3]. Odbudowany w 1830 sumptem parafian oraz w znacznej części barona Wiktora Błażowskiego, ówczesnego kolatora i patrona kościoła w Jazłowcu[4]. Jako świątynia funkcjonował do 1945 roku. Później mieścił się w nim magazyn wódki.

W kościele znajduje się nagrobek zmarłego w 1609 roku polskiego kompozytora Mikołaja Gomółki[5], który pierwotnie znajdował się w murze, otaczającym dawny parafialny kościół św. Marii Magdaleny w Jazłowcu[6].

W 1745 przeorem dominikańskim był ks. Anzelm Piątkowski, który ułożył krótką kronikę Jazłowca[7].

U Dominikanów w Jazłowcu został pochowany Mikołaj Strzemeski, który zginął "w kwitnącym wieku" od ręki tatarskiej[8].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół jednonawowy, z pięciobocznie zamkniętym prezbiterium i dwiema kaplicami z XVII w. po obu stronach nawy. Ocalały na sklepieniu prezbiterium fragmenty fresków, trzy renesansowe portale oraz fragmenty gotyckich i renesansowych detali.

Obiekt jest w ruinie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. czasem św. Anny. Patrz Zamki kresowe Rzeczypospolitej - Jazłowiec. 8:10. [dostęp 2017-02-27]
  2. Sadok Barącz: Pamiątki jazłowieckie, s. 46. [dostęp 2018-01-02]
  3. Sadok Barącz: Pamiątki jazłowieckie, s. 50 [dostęp 2017-12-31]
  4. Sadok Barącz: Pamiątki jazłowieckie, s. 73–74 (przyp.) [dostęp 2017-12-31]
  5. niezbędna weryfikacja - nagrobek może należeć do syna - Michała, dyrygenta kapeli w Jazłowcu - vide: Reiss J., Gomółka Mikołaj [w:] PSB, T.VIII, Wr-Kr-War 1959-1960
  6. Sadok Barącz: Pamiątki jazłowieckie, s. 73 (przyp.) [dostęp 2017-12-31]
  7. Tamże, s. 173.
  8. Stanisław Józef Duńczewski: O familii Lubiczów Strzemeskich. [W:] Herbarz Wielu Domow Korony Polskiey y W. X. Litewskiego. T. 2. 1757, s. 15.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]