Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biestrzykowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biestrzykowicach
Distinctive emblem for cultural property.svg 1101/66 z dnia 04 lutego 1966[1]
Kościół parafialny
Ilustracja
Widok ogólny kościoła
Państwo  Polska
Miejscowość Biestrzykowice
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biestrzykowicach
Wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Wspomnienie liturgiczne 15 sierpnia
Położenie na mapie gminy Świerczów
Mapa konturowa gminy Świerczów, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biestrzykowicach”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biestrzykowicach”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biestrzykowicach”
Położenie na mapie powiatu namysłowskiego
Mapa konturowa powiatu namysłowskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biestrzykowicach”
Ziemia50°59′32,168″N 17°45′17,449″E/50,992269 17,754847

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Pannyrzymskokatolicki kościół parafialny w Biestrzykowicach. Świątynia należy do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Biestrzykowicach, w dekanacie Namysłów zachód, archidiecezji wrocławskiej. Dnia 4 lutego 1966 roku pod numerem 1101/66 kościół został wpisany do Rejestru zabytków województwa opolskiego[2].

Historia kościoła[edytuj | edytuj kod]

Jest to budowla wzniesiona w 1639 roku. Początkowo należała do protestantów a od 1654 roku stał się kościołem katolickim. W 1838 roku została rozebrana drewniana wieża, którą zastąpiono w 1839 roku murowaną. Świątynia była remontowana w 1888 roku i latach 1915. W nocy z 20 października na 21 października 1991 roku dach świątyni i część wyposażenia wnętrza zostały zniszczone przez pożar. Budowla została odremontowana w 1993 roku. W tym samym roku została ponownie konsekrowana przez kardynała Henryka Gulbinowicza, ówczesnego metropolity wrocławskiego[3].

Architektura i wnętrze kościoła[edytuj | edytuj kod]

Jest to jednonawowa, orientowana drewniana świątynia, posiadająca konstrukcję słupowo – ramową. Kościół posiada prezbiterium mniejsze w stosunku do nawy, zamknięte trójbocznie z murowaną boczną piętrową zakrystią. Murowana wieża wzniesiona na planie kwadratu znajduje się od frontu. Jest ona zwieńczona dachem piramidalnym wykonanym z blachy. Dach świątyni jest dwukalenicowy, i nakryty blachą. Wnętrze jest otynkowane i nakryte stropem płaskim. Polichromia wykonana w 1918 roku przez Leszczyńskiego została zniszczona. Chór muzyczny posiada barokowy prospekt organowy z XVIII wieku. Ambona powstała w połowie XVII wieku. Chrzcielnica pochodzi z połowy XVIII wieku. Zachowała się płyta nagrobna Ewy Poser z 1611 roku z podobizną zmarłej, której fundatorem jest syn zmarłej Daniel Poser. Na płycie znajduje się płaskorzeźba zmarłej oraz cztery kartusze herbowe. Przed kościołem na kolumnach umieszczone zostały figury Matki Boskiej i św. Józefa[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]