Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Długosiodle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-431 z 17.04.1972[1]
kościół parafialny
Ilustracja
widok od frontu
Państwo  Polska
Miejscowość Długosiodło
Adres ul. Królowej Jadwigi
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Rocha
Wezwanie Wniebowzięcia Najświetszej Maryi Panny
Wspomnienie liturgiczne 15 sierpnia
Położenie na mapie gminy Długosiodło
Mapa konturowa gminy Długosiodło, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”
Położenie na mapie powiatu wyszkowskiego
Mapa konturowa powiatu wyszkowskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”
Ziemia52°45′38,1″N 21°35′42,2″E/52,760583 21,595056

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Pannyrzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii św. Rocha w Długosiodle (dekanat Ostrów Mazowiecka – Chrystusa Dobrego Pasterza diecezji łomżyńskiej).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowa świątyni z cegły rozpoczęła się w 1908 roku dzięki staraniom księdza proboszcza Antoniego Dąbrowskiego. Budowa została ukończona w 1912 roku. Kościół został zbudowany w stylu gotyku nadwiślańskiego, według projektu architekta profesora Józefa Piusa Dziekońskiego z dwiema wieżami, trzema nawami i dwiema bocznymi kaplicami.

Budowla została konsekrowana przez arcybiskupa płockiego, męczennika – Antoniego Juliana Nowowiejskiego w dniu 12 września 1913 roku. Podczas urzędowania księdza proboszcza Jana Dobeckiego zostały ufundowane trzy nowe dzwony na miejscu zrabowanych przez okupanta; w czasie posługi księdza Józefa Kossakowskiego – świątynia została zelektryfikowana i wymalowana według projektu i w wykonaniu pani Jadwigi Rymar.

Podczas urzędowania księdza proboszcza Wincentego Bronowskiego zostało wstawione nowe dębowe umeblowanie świątyni: ołtarz soborowy, ławki, konfesjonały. W 1976 roku zostały wykonane przez firmę Kamińskich w Warszawie organy o 25 głosach. W 1977 roku zostało zainstalowane ogrzewanie budowli, zostało wprawionych dwanaście nowych witraży, zostały pozłocone i wymalowane ołtarze, ambona i chrzcielnica. Kupiono 28 kinkietów. W latach 1973-80 wieże i dach świątyni zostały pokryte blachą miedzianą.

W latach 80. XX wieku zostały wprawione 2 witraże w prezbiterium i 4 w kaplicy Matki Bożej. Wszystkie witraże zostały wykonane przez firmę mistrza Józefa Olszewskiego z Warszawy. Wprawione zostały kolejne dubeltowe okna w świątyni i zakrystii. W latach 1985-1987 została odnowiona malatura wewnątrz świątyni przez artystę malarza Piotra Warzyńskiego i Sylwestra Kwiatkowskiego. Została zelektryzowana i wykonana żelazna konstrukcja pod dzwony[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo mazowieckie. 2020-09-30. [dostęp 04.05.2019].
  2. Historia parafii pw. Świętego Rocha w Długosiodle (pol.). Parafia pw. św. Rocha w Długosiodle. [dostęp 2019-05-04].