Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kraśniku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Distinctive emblem for cultural property.svg A/482[1] z dnia 22.04.1970 (część zespołu klasztornego kanoników regularnych)
kościół parafialny
Ilustracja
widok świątyni od strony południowej
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Miejscowość Kraśnik
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Kraśnika
Mapa konturowa Kraśnika, na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”
Położenie na mapie powiatu kraśnickiego
Mapa konturowa powiatu kraśnickiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny”
Ziemia50°55′19,02″N 22°13′09,08″E/50,921950 22,219189

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kraśnikurzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Kraśnik archidiecezji lubelskiej.

świątynia jest częścią dawnego zespołu klasztornego kanoników laterańskich. Została wybudowana około 1469 roku w stylu późnogotyckim. W latach 1527–1541 została przebudowana w stylu późnogotycko-renesansowym. Bryła kościoła i wyposażenie wnętrza zostały częściowo zmienione w czasie restauracji w 2 połowie XVII wieku. W latach 1907–1917 została dobudowana od strony południowej wieża zegarowa. W latach 2007–2013 w kościele były prowadzone prace remontowe[2].

Świątynia została wzniesiona na planie krzyża i jest podpiwniczona. Komora główna jest nakryta sklepieniem kolebkowym opartym na gurtach. Od strony północnej i strony południowej przylegają do niej dwa pomieszczenia nakryte sklepieniem kolebkowym otwarte szeroką arkadą. Także od strony południowej Jest umieszczona niewielka komora nakryta sklepieniem kolebkowym połączona krętym wąskim korytarzem w grubości muru z komorą główną. W części prezbiterialnej, od strony wschodu znajduje się małe prostokątne pomieszczenie. Piwnica pierwotnie krypta, do której wchodziło się schodami prowadzącymi od blaszanych drzwi w posadzce, za głównym wejściem do świątyni, w podchórzu, obecnie dostępna jest z zewnątrz, z dobudówki, mieszczącej schody z północnej elewacji świątyni. W związku z założeniem centralnego ogrzewania w latach 60. XX wieku zostały przebudowane podziemia świątyni.

Wnętrze świątyni jest podzielone na trzy nawy. Korpus nawowy o czterech przęsłach, oddzielony jest od prezbiterium ostrołukowym łukiem tęczowym. Nawa główna otwiera się do naw bocznych czterema parami ostrołukowych arkad podpartymi czworokątnymi filarami. Gurty sklepienne są podparte masywnym gzymsem i spływają na występy filarów. Sklepienie sieciowe w nawie głównej posiada zworniki w formie rozet i jeden hierogram IHS. W nawach bocznych znajduje się także sklepienie sieciowe, posiadające zworniki, w których znajdują się herby: Topór, Pilawa, Strzemię, hierogram IHS i rozety. W zakrystii znajduje się sklepienie krzyżowe z herbem Korczak w kluczu. W skarbcu jest umieszczone sklepienie kolebkowe, w oratorium znajduje się sklepienie kolebkowe z lunetami[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo lubelskie. 2020-09-30. [dostęp 20.10.2015].
  2. Zabytki (pol.). Oficjalny serwis miasta Kraśnik. [dostęp 2015-10-20].
  3. Kościół parafialny (pol.). Sanktuarium maryjne w Kraśniku. [dostęp 2015-10-20].