Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lublinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Distinctive emblem for cultural property.svg A-813[1] z dnia 31.03.1981 (Muzeum Wsi Lubelskiej – obszar skansenu)
kościół filialny
Ilustracja
widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Lublin
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Lublina
Mapa lokalizacyjna Lublina
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Ziemia51°15′35,4″N 22°30′18,1″E/51,259833 22,505028

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Pannyrzymskokatolicki kościół znajdujący się w Muzeum Wsi Lubelskiej.

Świątynia została zbudowana we wsi Matczyn. Została ufundowana około 1686 roku przez Karola Tarłę, starostę stężyckiego, wojewodę lubelskiego i podkanclerza koronnego. W latach 1854-1855 roku kościół otrzymał nową większą kruchtę. W latach 1896-1912 otrzymał lożę kolatorską umieszczoną nad zakrystią. Od 1947 roku, po wzniesieniu w Matczynie nowej świątyni murowanej, kościół nie pełnił funkcji kultowej i coraz bardziej popadał w ruinę. W 1980 roku Kuria Biskupia w Lublinie podarowała obiekt Muzeum Wsi Lubelskiej. W 2002 roku świątynia została poświęcona przez arcybiskupa lubelskiego Józefa Życińskiego.

Jest to budowla posiadająca konstrukcję węgłową, wzniesiona z drewna modrzewiowego, na zewnątrz jest oszalowana. Składa się z kwadratowej nawy, prostokątnego węższego prezbiterium z zakrystią i przedsionkiem - kruchtą. Dachy są pokryte gontem, nawę nakrywa dach dwuspadowy z sygnaturką w szczycie, prezbiterium nakrywa dach trójpołaciowy. Nawę i prezbiterium nakrywa sklepienie kolebkowe pozorne, zakrystia i kruchta nakryte są stopami. W zachodniej części nawy znajduje się chór muzyczny podparty 2 filarami, posiadający wejście z kruchty poprzez poddasze. Wnętrze nawy i prezbiterium są oświetlane przez 6 okien, poddasze oświetla okno półkoliste. Drzwi kolebkowe są nabijane guzami z kowalskimi okuciami[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo lubelskie. 2018-09-30. [dostęp 18.12.2015].
  2. Przewodnik interaktywny (pol.). Miasteczko prowincjalne Europy Środkowej w Muzeum wsi lubelskiej w Lublinie. [dostęp 2015-12-18].