Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu
Distinctive emblem for cultural property.svg 1291 z dnia 17.11.1998 r.[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół Wniebowzięcia NMP w Przecławiu
Państwo  Polska
Miejscowość Przecław
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Wniebowzięcia NMP w Przecławiu
Wezwanie Wniebowzięcia NMP
Położenie na mapie Przecławia
Mapa lokalizacyjna Przecławia
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu
Położenie na mapie powiatu mieleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu mieleckiego
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu
Położenie na mapie gminy Przecław
Mapa lokalizacyjna gminy Przecław
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu
Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu
Ziemia50°11′34″N 21°28′56″E/50,192778 21,482222

Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Pannyneogotycki kościół parafialny w Przecławiu, zbudowany w 1881 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół powstał, jako kolejny w parafii o historii sięgającej końca XII wieku, na miejscu poprzedniego, zagrożonego katastrofą budowlaną. Fundatorem budowli był ówczesny właściciel Przecławia, hrabia Stanisław Rey. Konsekrował ją w 1886 roku biskup tarnowski Ignacy Łobos.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół w Przecławiu jest jednonawową świątynią zbudowaną na planie krzyża łacińskiego, z bocznymi kaplicami o charakterze transeptu. Do fasady przylega czworoboczna wieża, przechodząca w górnej kondygnacji w ośmioboczną, nakryta ostrosłupowym hełmem. Przyziemie wieży mieści kruchtę, do której prowadzi neogotycki portal. Powyżej znajduje się rozeta z mozaiką przedstawiającą Matkę Boską. Korpus kościoła wzmocniony jest przyporami.

Większość wyposażenia wnętrza wykonana jest w stylu neogotyckim i pochodzi z warsztatów tyrolskich. Ze starszych sprzętów pozostały w kościele późnobarokowy krucyfiks z XVIII wieku w jednym z ołtarzy bocznych oraz renesansowe, odlane z brązu epitafium trzech kobiet: Anny Czyżowskiej (żony Mikołaja Koniecpolskiego), jej córki Katarzyny i synowej Anny z Ligęzów, fundowane w 1584 roku przez męża tej ostatniej, Andrzeja Koniecpolskiego. W jednym z ołtarzy bocznych wprawiony jest otoczony lokalnym kultem obraz Matki Bożej Różańcowej z początku XVII wieku, malowany na desce.

Wnętrza prezbiterium i kaplic przykryte są sklepieniami krzyżowo-żebrowymi, wnętrze nawy zwykłym stropem płaskim. Nawiązującą do stylu secesji polichromię ornamentalną i figuralną malował w 1961 roku tarnowski artysta Stanisław Westwalewicz.

Wnętrze kościoła


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]