Kobyłczyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kobyłczyce
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat częstochowski
Gmina Mstów
Liczba ludności (2008) 494
Strefa numeracyjna (+48) 34
Kod pocztowy 42-244
Tablice rejestracyjne SCZ
SIMC 0138550
Położenie na mapie gminy Mstów
Mapa lokalizacyjna gminy Mstów
Kobyłczyce
Kobyłczyce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kobyłczyce
Kobyłczyce
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kobyłczyce
Kobyłczyce
Położenie na mapie powiatu częstochowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu częstochowskiego
Kobyłczyce
Kobyłczyce
Ziemia50°47′48″N 19°21′36″E/50,796667 19,360000

Kobyłczycewieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie częstochowskim, w gminie Mstów. Położona jest w dolinie nad którą górują dwa wzniesienia: „ Babia Góra i Dupnica” kiedyś porośnięte lasem sosnowym. Miejscowość liczy około 500 mieszkańców. Jest to wieś typowo rolnicza wcześniej znana z kilku kuźni kowalskich, hodowli dużej ilości koni i uprawy truskawek.

Wieś składa się z trzech osad są to : Okupniki, Wieś (bardziej znana jako Koniec) i Górka.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.


Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1220 roku, z dokumentu biskupa krakowskiego Iwo Odrowąża[1] w którym miejscowość wymieniona jest w staropolskiej formie Cobylczycze.[2] Kolejna wzmianka o miejscowości znajduje się w łacińskim dokumencie z 1250 roku wydanym przez papieża Innocentego IV w Lyonie gdzie wieś zanotowana została w zlatynizowanej, staropolskiej formie „Cobilcici”[3].

Historia miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Wieś Kobyłczyce powstała ok. XI wieku, lub wcześniej. Już w XI wieku została Bullą Papieską przyznana jako wieś należąca do Zakonu Kanoników Regularnych w Wancerzowie obecnie należy do parafii Żuraw.

Na Górce do około 1864 roku istniał dwór wybudowany z drzewa modrzewiowego, w którym mieszkał Dziedzic Kobyłczyc, ale właśnie około tego roku po uwłaszczeniu chłopów Ukazem Carskim został przez miejscowych chłopów w kilka dni rozebrany, a drewno wykorzystano do budowy niektórych domów. Pozostałościami podworskimi są stare piwnice w niektórych domach.

W czasie I wojny światowej przez miejscowość przechodził front wojenny , między wojskami pruskimi a rosyjskimi. Wieś została w tym czasie częściowo zniszczona. W czasie II wojny światowej nie było większych zniszczeń, poza tym, że Niemcy rozstrzelali kilku mieszkańców. Kilkunastu mieszkańców należało do partyzantki Armii Krajowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stefan Krakowski, Alfred Czarnota: Dzieje Częstochowy od zarania do czasów współczesnych. Katowice: Śląsk, 1964, s. 28-31.
  2. Franciszek Kulczycki, "Monumenta mediiaevi historica res gestas Poloniae illustrantia", Tomus IX, Cracoviae, 1886, str. 27.
  3. Colmar Grünhagen 1866 ↓, s. 280.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.