Kobylno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kobylno
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Mateusza Ewangelisty
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat opolski
Gmina Łubniany
Sołectwo Kobylno
Liczba ludności (2002) 218
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 46-024
Tablice rejestracyjne OPO
SIMC 0499117
Położenie na mapie gminy Łubniany
Mapa lokalizacyjna gminy Łubniany
Kobylno
Kobylno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kobylno
Kobylno
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Kobylno
Kobylno
Położenie na mapie powiatu opolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu opolskiego
Kobylno
Kobylno
Ziemia50°48′41″N 18°06′16″E/50,811389 18,104444

Kobylno (dodatkowa nazwa w j. niem. Kobyllno) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Łubniany. Miejscowość zajmuje 670 hm2 (w tym 209 hm2, ok. 31%, to lasy)[1] i mieszka w niej 218 ludzi (stan na 2002 rok)[2]; jest położona ok. 20 km w kierunku północno-wschodnim od Opola[3]. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie opolskim.

Przez Kobylno przepływa rzeka Jaźwinka. Od co najmniej 1826 r. był zlokalizowany przy niej młyn. Po I wojnie światowej znajdował się on w na tyle niskim stanie technicznym, że zdecydowano się wybudować nowy, który działał jeszcze krótko po II wojnie światowej[2].

Przed II wojną światową w Kobylnie znajdował się dwór[4], natomiast po wojnie w miejscowości funkcjonowało Państwowe Gospodarstwo Rolne (PGR), zlikwidowane w połowie lat 90. XX wieku. Ze względu na duże zasoby wody pitnej na terenie miejscowości, zlokalizowano w niej automatyczną stację wodociągową, dostarczającą wodę 65%-om mieszkańców gminy[1].

W 1904 r., z inicjatywy jełowskiego proboszcza Siegesmunda[5], wybudowano w Kobylnie szkołę; została ona zamknięta w 1991 r[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą wzmiankę o Kobylnie (wówczas Koblino) datuje się na ok. 1300 r.[6]. Kolejna wzmianka pochodzi z ok. 1500 r., kiedy to książę opolski, Jan II Dobry, nabył tę miejscowość od Pawła Kobylynskyego. W 1527 r. sprzedał ją Mikołajowi Kositskyemu i jego spadkobiercom. W 1541 r. część Kobylna otrzymał w zastaw od braci Kositskych burgrabia opolski, Plazek Prechala. W 1687 r. miejscowość należała do właściciela Dombrowki. W 1729 r. Kobylno nabył Karol Fryderyk Blacha de Lub z Tuł; poprzednim właścicielem był Adam Henryk Skronski z Budzowa. Do 1816 r. miejscowość należała do powiatu oleskiego. W 1830 r. Kobylno miało 240 mieszkańców w 31 gospodarstwach i folwarku; dodatkowo w miejscowości znajdowały się młyn wodny i bielarnia. W 1861 r. miejscowość zamieszkiwało 334 ludzi w 30 gospodarstwach i folwarku; dodatkowo w miejscowości znajdował się budynek przemysłowy. W 1890 r. Kobylno (wraz z obwodem dworskim) miało 286 mieszkańców, z czego 251 (ok. 88%) posługiwało się językiem polskim. W 1900 r. ten sam stosunek wynosił ok. 86% (327 do 282)[3]. Wedle spisu z 1910 roku w miejscowości mieszkało 171 Polaków, natomiast w dworze 149 Polaków[4]. W 1925 roku Kobylno miało 321 mieszkańców, z czego 130 (ok. 40%) zadeklarowało język polski jako ojczysty, 32 (ok. 10%) - język niemiecki a 159 (ok. 50%) - oba języki[3][7]. W 1933 r. miejscowość miała 322 mieszkańców[3]. 19 maja 1936 roku Kobylnu nadano niemiecką nazwę Lerchenfeld, a 1 kwietnia 1938 roku włączono je do miejscowości Grabie[7]. W 1946 r. miejscowość miała 301 mieszkańców, w 1960 r. - 285 mieszkańców (w tym 130, ok. 46%, to mężczyźni) w 56 gospodarstwach, a w 1965 r. - 276 mieszkańców (w tym 133, ok. 48%, to mężczyźni)[3]. W 1994 roku Kobylno zamieszkiwało 273 ludzi w 53 gospodarstwach[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[8]:

  • kościół pw. św. Mateusza Ewangelisty, będący filią rzymsko-katolickiej parafii pw. św. Bartłomieja Apostoła w Jełowej. Kościół istnieje od co najmniej 1679 r., przy czym pierwotnie była to świątynia drewniana, natomiast obecny, murowany budynek został wybudowany w 1798 r. przez hrabinę von Gaschin[2][3]. W 2002 r. kościół został wyposażony w organy Johannus - Opus 20[9].

inne obiekty:

  • cmentarz, zlokalizowany jest obok kościoła.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Informator Gmina Łubniany - Dożynki '94.
  2. a b c d Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak - Łubniany (stan na 2010-12-30)
  3. a b c d e f Powiat opolski - szkice monograficzne (praca zbiorowa pod redakcją naukową Józefa Madeja); Instytut Śląski w Opolu, Opole 1969.
  4. a b Leksykon Polactwa w Niemczech; PWN, 1973.
  5. Plan rozwoju miejscowości Jełowa na lata 2005-2013
  6. Historia. Urząd Gminy Łubniany, 4 czerwca 2012. [dostęp 2018-12-15].
  7. a b Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Oppeln (stan na 2010-12-29)
  8. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 94. [dostęp 3.1.2013].
  9. Nasza Wspólnota - Gazetka parafii św. Bartłomieja w Jełowej (stan na 2010-12-30)