Kolej Wilanowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia kolejowa
Kolej Wilanowska
Dane podstawowe
Rozstaw szyn 800, 1000 mm
Zdjęcie LK
Zachowany budynek dawnego dworca Warszawa Wilanów
Portal Portal Transport szynowy

Kolej Wilanowska – nieistniejąca kolej wąskotorowa łącząca warszawski Mokotów z Wilanowem.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie była napędzana przez konie, następnie przez parowozy. W latach 1903-1915 na fragmencie linii wykorzystano tzw. kolej zębatą w celu ułatwienia wjazdu z ulicy Belwederskiej na plac Unii Lubelskiej, co było pierwszym wykorzystaniem tego mechanizmu na ziemiach polskich. W połowie lat 30. XX wieku została włączona do Kolei Grójeckiej[1]. Pierwotnie szerokość torów wynosiła 800 mm, następnie przekuto ją do 1000 mm. Infrastruktura po linii kolejowej została zlikwidowana w roku 1971[2].

Pozostałością po linii są m.in. budynki dworców zaprojektowane przez Konstantego Jakimowicza w Wilanowie (Warszawa Wilanów) oraz w Klarysewie[3].

Kolej została upamiętniona na warszawskiej Sadybie, gdzie przy ul. Okrężnej znajduje się pomnik lokomotywy autorstwa Jarosława Urbańskiego[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rafał Jabłoński: Wilanowskie lokomotywki jak zabaweczki. sejm-wielki.pl, 2009-03-26. [dostęp 30 grudnia 2018].
  2. Agnieszka Marianowicz-Szczygieł: Kolejka wilanowska i grójecka – echa komunikacyjnej przeszłości Ursynowa. haloursynow.pl, 2018-06-03. [dostęp 30 grudnia 2018].
  3. Jerzy S. Majewski: Kolejka wilanowska. warszawa.wyborcza.pl, 2003-11-13. [dostęp 30 grudnia 2018].
  4. Jolanta Głodowska: Warszawa. Ciuchcia nie ruszy z Okrężnej. krajoznawcy.info.pl, 2010-02-24. [dostęp 30 grudnia 2018].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]