Kolej krzesełkowa na Palenicę

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia kolejowa
Kolej krzesełkowa na Palenicę
Dane podstawowe
Zarządca Polskie Koleje Linowe S.A.
Długość 0,777 km
Prędkość maksymalna 18 km/h
Zdjęcie LK
Historia
Rok otwarcia 1991
(po modernizacji: 2005)
Portal Portal Transport szynowy

Kolej krzesełkowa na Palenicę – całoroczna kolej krzesełkowa z krzesełkami 4-osobowymi, ze Szczawnicy na Palenicę w Pieninach. Funkcjonuje w ramach Stacji Narciarskiej Palenica w Szczawnicy. Została poprowadzona środkiem północnego stoku Palenicy. Narciarskie trasy zjazdowe zostały wytyczone na wschód od linii kolei.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kolej linową na Palenicę oddano do użytku 21 września 1991, jako kolej ze 126 krzesełkami 2-osobowymi. Lina została rozwieszona na 13 podporach, w tym dwóch podwójnych[1]. Długość trasy kolei wynosiła 783 m, różnica wzniesień 263 m, przepustowość 1200 osób na godzinę w zimie i 800 osób na godzinę w lecie[2]. W budynku dolnej stacji kolei umieszczono restaurację oraz hotel, posiadający 10 pokoi dwuosobowych, będący własnością PKL[2], zaś przy niej parking i małą lokalną oczyszczalnię ścieków typu „bioblok”[1]. Przy górnej stacji powstał bar dla narciarzy i turystów[2].

Po blisko ćwierćwiekowej eksploatacji została wyłączona z eksploatacji i przebudowana przez Doppelmayr/Garaventa-Gruppe na kolej z krzesełkami 4-osobowymi. Oddano ją do użytku 17 grudnia 2005. Operatorem kolei są Polskie Koleje Linowe S.A. (PKL).

Dane techniczne (od 2005)[edytuj | edytuj kod]

Kolej krzesełkowa na Palenicę[3]
Długość trasy [m] 777
Poziom stacji dolnej [m n.p.m.] 459
Poziom stacji górnej [m n.p.m.] 722
Różnica poziomów [m] 263
Podpory trasowe 10
Typ krzesełek 4-osobowe
Liczba krzesełek 54
Zdolność przewozowa [osób na godzinę] 2200

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Remiszewski Ryszard M.: Kolej linowa na Palenicę, w: „Wierchy” R. 57 (1988-1991), s. 247
  2. a b c Baran Marek: Przewodnik narciarski. Tatry, Beskidy, Karkonosze. Wydawnictwo „Lewiatan”, Kraków 1993, s. 111
  3. Marek Baran: Koleje linowe i wyciągi narciarskie w Polsce. Historia i dzień dzisiejszy. Łódź: Księży Młyn Dom Wydawniczy Michał Koliński, 2010, s. 126. ISBN 978-83-7729-036-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]