Komenda Powiatowa Straży Granicznej w Korcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komenda Powiatowa SG w Korcu
Komenda Powiatowa SG w Ostrogu
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1922
Rozformowanie 1923
Dowódcy
Pierwszy ppłk Bolesław Leszczyc Skarszewski
Ostatni mjr Krajewski[1]
Organizacja
Dyslokacja Ostróg (do 25 XI 1922)
Korzec
Formacja Straż Graniczna
Podległość Komenda Wojewódzka Straży Granicznej w Łucku
S graniczna 1922.png
Komenda powiatowa SG w Korcu.png

Komenda Powiatowa Straży Granicznej w Korcu – organ dowodzenia Straży Granicznej w II Rzeczypospolitej w latach 1922 – 1923.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922 roku o powołaniu Straży Granicznej, Minister Spraw Wewnętrznych z dniem 1 września 1922 wprowadził w formacji nową organizację wewnętrzną[2]. Ostatecznie nazwę „Baony Celne” na „Straż Graniczną” zmieniono rozkazem Ministra Spraw Wewnętrznych z 9 listopada 1922 roku. Granicę wschodnią podzielono na odcinki wojewódzkie, a te na powiatowe podległe Komendom Powiatowym Straży Granicznej.Komenda Główna Straży Granicznej wyznaczyła z dniem 1 września 1922 roku obsadę personalną Komendy Powiatowej Straży Granicznej w Ostrogu i podporządkowała jej trzy bataliony piechoty[3]. Komendant powiatowy SG podlegał w sprawach służby granicznej staroście, a pod względem dyscyplinarnym, administracyjnym i regulaminowym komendantowi wojewódzkiemu SG[4].

Rozkazem Głównej Komendy Straży Granicznej L.dz. 8532/Pf/Org. z 10 listopada 1922 komenda powiatowa przeniesiona została z Ostroga do Korca[5]. Urzędowanie w nowym mp rozpoczęła z dniem 25 listopada[6]

Z dniem 10 lipca 1923 Komenda Powiatowa SG w Korcu została rozwiązana[1].

Obsada personalna komendy[edytuj | edytuj kod]

Stan na dzień 1 września 1922[7]:

  • komendant – ppłk Bolesław Leszczyc Skarszewski
  • adiutant – ppor. Włodzimierz Chyczewski
  • oficer do zleceń – por. Karol Niziewicz

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Dyslokacja według stanu na dzień 1 grudnia 1922[8][9]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hubert Bereza, Kajetan Szczepański: Centralna Szkoła Podoficerska KOP. Grajewo: Towarzystwo Przyjaciół 9 PSK, 2014. ISBN 978-83-938921-7-4.
  • Henryk Dominiczak: Granica wschodnia Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1919–1939. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10202-0.
  • Henryk Dominiczak: Granica polsko–niemiecka 1919–1939. Z dziejów formacji granicznych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
  • Henryk Dominiczak: Granice państwa i ich ochrona na przestrzeni dziejów 966–1996. Warszawa: Wydawnictwo „Bellona”, 1997. ISBN 83-11-08618-4. OCLC 37244743. (pol.)
  • Jerzy Prochwicz, Zbigniew Kępa. ABC formacji granicznych II Rzeczypospolitej. „Problemy Ochrony Granic”. 24, 2003. Ketrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej. ISSN 1505-1757. 
  • Materiały dotyczące spraw dyslokacyjnych:przeniesienia siedzib komend, baonów Straży Granicznej, obszary odcinków granicznych , 1922–1923 → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.
  • Rozkazy organizacyjne Komendy Głównej Straży Granicznej 1922−1923 → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.
  • Sprawy dotyczące spraw organizacyjnych 36 batalionu SG → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.