Komenda Rejonu Uzupełnień Łódź Miasto I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komenda Rejonu Uzupełnień
Łódź Miasto I

Powiatowa Komenda Uzupełnień
Łódź Miasto I
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód PKU 28 pp
PKU Łódź Miasto
PKU Łódź Miasto I
Dowódcy
Pierwszy płk Henryk Koiszewski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Łódź
Podległość DOK IV
Skład PKU typ I
Komendy rejonów uzupełnień OK III

Komenda Rejonu Uzupełnień Łódź Miasto I (KRU Łódź Miasto I) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

W 1917 na terenie Łodzi funkcjonował Główny Urząd Zaciągu[2]. Rozkazem kierownika MSWojsk. nr 144 z 27 listopada 1918 w sprawie organizacji władz zaciągowych powołano do życia między innymi Powiatową Komendę Uzupełnień w Łodzi dla Okręgu Wojskowego VIII obejmującego powiaty: łódzki, brzeziński i łaski[3]. Z chwilą wejścia w życie rozkazu i sformowania nowego PKU, Główny Urząd Zaciągu do Wojska Polskiego zobowiązany był przekazać całość dokumentacji tej PKU na obszarze której znajdował się[4]. Bezpośrednią kontrolę nad PKU sprawowała Okręgowa Komendy Uzupełnień w Łodzi[4].

W czerwcu 1921 roku PKU 28 pp administrowała obszarem miasta Łódź[5].

W listopadzie 1921 roku, po wprowadzeniu podziału kraju na dziesięć okręgów korpusów oraz wprowadzeniu pokojowej organizacji służby poborowej, dotychczasowa PKU 28 pp została przemianowana na Powiatową Komendę Uzupełnień Łódź Miasto i została podporządkowana Dowództwu Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi[6].

W kwietniu 1925 roku PKU Łódź Miasto nadal administrowała obszarem miasta Łódź[7].

Z dniem 1 października 1927 roku na terenie Okręgu Korpusu Nr IV została utworzona Powiatowa Komenda Uzupełnień Łódź II obejmująca część miasta Łodzi. Równocześnie dotychczasowa PKU Łódź Miasto została przemianowana na PKU Łódź Miasto I[8].

W marcu 1930 roku PKU Łódź Miasto I nadal podlegała Dowództwu Okręgu Korpusu Nr IV i administrowała częścią miasta Łodzi obejmującą komisariaty Policji Państwowej nr II, III, V, VIII, IX i XI[9]. W grudniu tego roku PKU Łódź Miasto I posiadała skład osobowy typu I[10].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Łódź Miasto I została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Łódź Miasto I przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[11], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[12]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Łódź Miasto I normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[13].

Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie[14].

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU Łódź Miasto oraz PKU i KRU Łódź Miasto I, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938 roku.

Komendanci
  • płk piech. Henryk Koiszewski (10 I 1919 – 7 I 1920 → komendant PKU 1 pp Leg.[15])
  • ppłk / płk piech. Jerzy Lesiecki (I 1920[15] – II 1928 → dyspozycja dowódcy OK IV[16][17])
  • ppłk art. Stefan Kijasbek (IV 1928[18] – VIII 1929 → dyspozycja dowódcy OK IV[19])
  • ppłk piech. Franciszek Sobolewski (od III 1930[20])
  • mjr piech. Stanisław Henryk Pill (I 1931[21] – 1939[22])
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1921–1925[23][24]
  • referent
    • kpt. piech. / kanc. Feliks Potakowski (1923 – III 1925[25] → I referent PKU Nisko)
    • kpt. tab. Marian Edmund Brühl (od IV 1925[26])
  • referent – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Bronisław Jóźwiak (1923 – 1924)
  • oficer instrukcyjny
    • kpt. piech. Eugeniusz Józef Greszel (do XII 1923[27]PKU Hrubieszów)
    • kpt. piech. Kazimierz Dorożyński (od XII 1923[27])
  • oficer ewidencyjny I rejonu – por. piech. Bolesław Michał Żułciński (1923 – 1924)
  • oficer ewidencyjny II rejonu
Obsada personalna w 1926 roku[33]
  • komendant - ppłk piech. Jerzy Lesiecki
  • kierownik I referatu administracji rezerw - wakat
  • kierownik II referatu poborowej - kpt. kanc. Władysław Gałązka
  • referent
    • por. piech. Marian Jan Tadeusz Niedzielski (II – VI 1926[34] → kierownik II referatu PKU Łódź Powiat)
    • por. kanc. Stefan Zamojski (od VI 1926[35])
  • referent (etat przejściowy) – por. kanc. Józef Giebułtowski
Obsada personalna PKU w 1932 roku[36]
  • komendant – mjr piech. Stanisław Henryk Pill
  • kierownik I referatu administracji rezerw – kpt. piech. Aleksander II Żebrowski
  • kierownik II referatu poborowej – por. kanc. Stefan Józefat Zamojski
Z dniem 1 sierpnia 1932 roku porucznik Zamojski został przydzielony do 28 pp na czteromiesięczną praktykę u płatnika[37]. Po zakończeniu praktyki został przeniesiony do 28 pp na stanowisko płatnika[38], a z dniem 31 sierpnia 1933 roku do Departamentu Intendentury MSWojsk. z równoczesnym przeniesieniem do korpusu oficerów intendentów[39]. Na jego miejsce został przeniesiony z 62 pp kpt. piech. Brunon Aleksander Hegedeusz-Woronicz (legionista, żołnierz Pierwszej Kompanii Kadrowej)[40][41].
Obsada personalna PKU w latach 1933–1935[42][43]
  • komendant – mjr piech. Stanisław Henryk Pill
  • kierownik I referatu – kpt. piech. Aleksander II Żebrowski
  • kierownik II referatu – kpt. piech. Brunon Aleksander Hegedeusz-Woronicz
Z dniem 1 stycznia 1935 roku kapitan Hegedeusz-Woronicz został przydzielony do Ministerstwa Komunikacji celem odbycia sześciomiesięcznej praktyki[44], a z dniem 30 czerwca tego roku przeniesiony do rezerwy[45].
W lipcu 1935 roku kapitan Żebrowski został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy OK IV[46].
W następnym miesiącu do PKU przydzielony został kpt. art. Eugeniusz Ksawery Rudzki z 10 pal[47].
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych KRU w latach 1938–1939[22][a]
  • kierownik I referatu ewidencji – kpt. adm. (piech.) Józef Bissinger
  • kierownik II referatu uzupełnień – kpt. adm. (piech.) Izasław Ermański[b]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939 roku, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939 roku[48].
  2. kpt. adm. (piech.) Izasław Ermański vel Izasław Duda[49] (ur. 6 lipca 1891 roku[50]). W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Pułku Strzelców Nr 16. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916 roku w korpusie oficerów rezerwy Obrony Krajowej. Został odznaczony Signum Laudis (Brązowym Medalem Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej)[51]. W latach 1932-1935 pełnił służbę w KOP[52][53]. W 1934 roku był adiutantem Batalionu KOP „Orany”. Od 28 października 1935 do 5 marca 1936 roku dowodził oddziałem wartowniczym Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  2. Szandrocho 2011 ↓, s. 42.
  3. Szandrocho 2011 ↓, s. 44 i 46.
  4. a b Szandrocho 2011 ↓, s. 47.
  5. Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 69 z 23 czerwca 1921 roku, zał. nr 2 do pkt 11.
  6. Almanach oficerski 1923/24 ↓, s. 36.
  7. Dz.U. z 1925 r. nr 37, poz. 252.
  8. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 28 z 14 października 1927 roku, poz. 350.
  9. Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
  10. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  11. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  12. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  13. Historia WKU Suwałki ↓.
  14. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  15. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 24 stycznia 1920 roku, s. 15.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 28 stycznia 1928 roku, s. 21, 28, przeniesiony w stan spoczynku z dniem 31 lipca 1928 roku.
  17. Jarno 2001 ↓, s. 170.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 158.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 sierpnia 1929 roku, s. 257.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 103.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 28.
  22. a b Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 852.
  23. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 207, 1470, 1559.
  24. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1284, 1288, 1339.
  25. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 8 marca 1925 roku, s. 137.
  26. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 40 z 5 kwietnia 1925 roku, s. 191.
  27. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 75 z 6 grudnia 1923 roku, s. 701.
  28. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 20 stycznia 1923 roku, s. 51.
  29. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 30 z 19 maja 1923 roku, s. 280.
  30. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 59 z 25 czerwca 1924 roku, s. 402.
  31. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 27 stycznia 1925 roku, s. 43.
  32. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 19 marca 1925 roku, s. 152.
  33. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 10.
  34. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 8 maja 1926 roku, s. 156.
  35. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 8 maja 1926 roku, s. 157.
  36. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 518.
  37. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 436.
  38. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 138.
  39. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 184.
  40. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 417.
  41. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 31, sprostowano nazwisko z „Woronicz-Hegedeusz” na „Hegedeusz-Woronicz”.
  42. Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 16, 47, 62.
  43. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 16, 46, 59.
  44. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 275.
  45. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 94.
  46. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 91.
  47. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 99.
  48. Rocznik Oficerski 1939 ↓, s. VI.
  49. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 4 marca 1938 roku, s. 6, wojewoda wileński zarządzeniem z 10 sierpnia 1937 roku zezwolił kpt. Izasławowi Dudzie na zmianę rodowego nazwiska „Duda” na nazwisko „Ermański”.
  50. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 289.
  51. Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1918. Wiedeń: 1918, s. 277, 113..
  52. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 41, 905.
  53. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 34.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]