Komenda Rejonu Uzupełnień Łódź Miasto II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komenda Rejonu Uzupełnień
Łódź Miasto II

Powiatowa Komenda Uzupełnień
Łódź Miasto II
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1927
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód PKU Łódź Miasto II
Dowódcy
Pierwszy mjr Eugeniusz Sypniewski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Łódź
Podległość DOK IV
Skład PKU typ I
Komendy rejonów uzupełnień OK III

Komenda Rejonu Uzupełnień Łódź Miasto II (KRU Łódź Miasto II) – organ właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1][2].

Historia komendy[edytuj | edytuj kod]

Z dniem 1 października 1927 roku na terenie Okręgu Korpusu Nr IV została utworzona Powiatowa Komenda Uzupełnień Łódź II obejmująca część miasta Łodzi. Równocześnie dotychczasowa PKU Łódź Miasto została przemianowana na PKU Łódź Miasto I[3].

PKU Łódź Miasto II funkcjonowała na podstawie ustawy z dnia 23 maja 1924 roku o powszechnym obowiązku służby wojskowej oraz rozporządzeń wykonawczych do tejże ustawy[4], a także „Tymczasowej instrukcji służbowej dla PKU”, wprowadzonej do użytku rozkazem MSWojsk. Dep. Piech. L. 100/26 Pob.[5].

Zadania i organizacja PKU określone zostały w wydanej 27 maja 1925 roku instrukcji organizacyjnej służby poborowej na stopie pokojowej. W skład PKU Łódź Miasto II wchodziły dwa referaty: I) referat administracji rezerw i II) referat poborowy[6].

W marcu 1930 roku PKU Łódź Miasto II nadal podlegała Dowództwu Okręgu Korpusu Nr IV i administrowała częścią miasta Łodzi obejmującą komisariaty Policji Państwowej nr I, IV, VI, VII, X, XII, XIII i XIV[7]. W grudniu tego roku PKU Łódź Miasto II posiadała skład osobowy typu I[8].

31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[9].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby poborowej, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Łódź Miasto II została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Łódź Miasto II przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[10], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[11].

Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr IV. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie. Komenda prowadziła ewidencję wszystkich oficerów z obszaru miasta Łodzi, powiatu łódzkiego i powiatu brzezińskiego[12].

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Komendanci
Obsada personalna PKU w 1927 roku[20]
  • komendant – mjr piech. Eugeniusz Sypniewski
  • kierownik I referatu administracji rezerw – mjr piech. Ludwik Steinbach[21]
  • kierownik I referatu poborowego – por. kanc. Stefan Zamojski
  • referent – por. kanc. Bronisław Jóźwiak
Obsada personalna PKU w 1932[22]
  • komendant – ppłk piech. Jan Balsewicz
  • kierownik I referatu administracji rezerw – mjr piech. Zygmunt Brockhusen
  • kierownik II referatu poborowego – kpt. piech. Kazimierz Zwolanik
Obsada personalna KRU w marcu 1939[23][a]
  • komendant – ppłk piech. Adam Czesław Haberling
  • kierownik I referatu ewidencji – kpt. art. Władysław Kowalczuk[b]
  • kierownik II referatu uzupełnień – kpt. adm. (piech.) Władysław Marceli Radziszewski †1940 Katyń[26]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[24].
  2. Władysław Kowalczuk ur. 13 stycznia 1897 roku. Był odznaczony Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) i Srebrnym Krzyżem Zasługi (dwukrotnie)[25].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1924 r. nr 61, poz. 609.
  2. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  3. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 28 z 14 października 1927 roku, poz. 350.
  4. Dz.U. z 1924 r. nr 61, poz. 609.
  5. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  6. Jarno 2001 ↓, s. 169.
  7. Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
  8. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  9. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
  10. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  11. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  12. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 222.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 157.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 15 listopada 1932 roku, s. 397.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933 roku, s. 194.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 30 marca 1934 roku, s. 133.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 161.
  19. Jarno 2001 ↓, s. 170.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 222, 224.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 301.
  22. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 518.
  23. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 852.
  24. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  25. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 168.
  26. Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 518.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
  • Witold Jarno: Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939. Łódź: Wydawnictwo „Ibidem”, 2001. ISBN 83-88679-10-4.
  • Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
  • Robert Szandrocho: 90 lat terenowych organów administracji wojskowej w Polsce. Wrocław: Wrocławskie Wydawnictwo Naukowe Atla 2, 2011. ISBN 978-83-60732-61-8.