Komenda Rejonu Uzupełnień Będzin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komenda Rejonu Uzupełnień Będzin
Powiatowa Komenda Uzupełnień Będzin
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1931
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód PKU Będzin
Dowódcy
Pierwszy mjr piech. Michał Witek
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Będzin
Podległość DOK V
Skład PKU typ I
Komendy rejonów uzupełnień OK V

Komenda Rejonu Uzupełnień Będzin (KRU Będzin) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Z dniem 1 września 1931 roku minister spraw wojskowych utworzył Powiatową Komendę Uzupełnień Będzin, która w sprawach poborowych administrowała powiatem będzińskim z wyłączeniem obszaru miasta Sosnowiec, który pozostał obszarem administracyjnym PKU Sosnowiec. Skład osobowy PKU Będzin został zaliczony do typu I[2].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby poborowej, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Będzin została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Będzin przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[3], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[4].

Komendant Rejonu Uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr V. Rejon uzupełnień obejmował powiat będziński[5].

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna PKU Będzin w latach 1931–1932[6][7]
  • komendant – mjr piech. Michał Witek
  • kierownik I referatu – kpt. piech. Stanisław Skwara[8]
  • kierownik II referatu – por. kanc. Kazimierz Józef Olejnik

Z dniem 1 sierpnia 1932 roku por. kanc. Kazimierz Józef Olejnik został przydzielony na czteromiesięczną praktykę u płatnika 23 pal, a do PKU przydzielony został kpt. Eustachy Konowaluk z 84 pp[9]. Po zakończeniu praktyki porucznik Olejnik został przeniesiony do Komendy Portu Wojennego Gdynia, natomiast kapitan Konowaluk przeniesiony do DOK V[10].

Obsada personalna KRU Będzin 23 marca 1939 roku[11][a]
  • komendant – mjr piech. Michał Witek
  • kierownik I referatu ewidencji – kpt adm. (piech.) Stanisław Stefan Dobrzański[b]
  • kierownik II referatu uzupełnień – por. adm. (piech.) Jan Zdanowski[c]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[12].
  2. Stanisław Stefan Dobrzański ur. 27 lipca 1891 roku. Został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów piechoty. Pełnił służbę w 12 pp w Wadowicach, baonie pchor. rez. piech. nr 2, 14 pp we Włocławku[13], a od października 1931 roku w PKU Święciany na stanowisku kierownika II referatu[14]. Był odznaczony Krzyżem Walecznych z jednym okuciem[15]. W czasie kampanii wrześniowej dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu VI E Dorsten. 17 września 1942 roku został przeniesiony do Oflagu VI B Dössel[16].
  3. Wojewoda łódzki zarządzeniem z 28 kwietnia 1934 roku zezwolił por. Janowi Klepce z PKU Łódź Miasto II na zmianę nazwiska rodowego „Klepka” na „Zdanowski”[17]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  2. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 27 z 31 sierpnia 1931 roku, poz. 346.
  3. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  4. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  5. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 12, 24.
  7. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 510.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 33, sprostowano imię z kpt. Skwary z „Stanisław Kostka” na „Stanisław”.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 417, 436.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 88, 91.
  11. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 844.
  12. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 99.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 327.
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 42, 524.
  16. Straty ↓.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 287.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]