Komenda Rejonu Uzupełnień Jarosław

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komenda Rejonu Uzupełnień Jarosław
Powiatowa Komenda Uzupełnień
Jarosław
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód PKU Jarosław XXVI
PKU 39 pp
PKU Jarosław
Dowódcy
Pierwszy płk Stanisław Niedzielski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Jarosław
Podległość DOGen. „Lwów”
DOK X
Skład PKU typ II
Komendy rejonów uzupełnień OK X

Komenda Rejonu Uzupełnień Jarosław (KRU Jarosław) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].

Historia komendy[edytuj | edytuj kod]

4 maja 1919 roku minister spraw wojskowych gen. por. Józef Leśniewski rozkazem D.M.O. 3849.P. zarządził reorganizację służby poborowej na terenie Galicji. W ramach tej reorganizacji została utworzona Powiatowa Komenda Uzupełnień Jarosław. Komenda otrzymała numer XXVI i została podporządkowana nowo powołanej Okręgowej Komendzie Uzupełnień Lwów z tymczasową siedzibą w Przemyślu. Okręg poborowy PKU Jarosław XXVI obejmował powiaty: jarosławski, łańcucki, niski i przeworski, które zostały wyłączone z PKU Przemyśl XVI oraz powiat cieszanowski[2].

22 maja 1919 roku minister spraw wojskowych gen. por. Józef Leśniewski rozkazem D.M.O. 8127. IV polecił wprowadzić w życie terytorialne „kompletowanie”, czyli uzupełnianie pułków na terenie Galicji. Równocześnie przydzielił PKU Jarosław do Batalionu Zapasowego 39 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich w Jarosławiu. PKU Jarosław pozostawała nadal organem Ministerstwa Spraw Wojskowych, od którego miała otrzymywać wskazówki natury ogólnej. Szczegółowe wytyczne dla PKU wydawać miało DOGen. „Lwów”. Głównym zadaniem PKU Jarosław było uzupełnianie 39 pp. Dla realizacji tego zadania PKU Łańcut miała pozostawać w ściłej łączności z kadrą pułku, czyli jego batalionem zapasowym[3]. Dwa dni później minister rozkazem D.M.O. 8194. IV przemianował PKU Jarosław na „PKU w Jarosławiu dla 39 pp” i podporządkował jej powiaty: cieszanowski, jarosławski, łańcucki, niski i przeworski[4].

W czerwcu 1921 roku PKU 39 pp w Jarosławiu była podporządkowana Dowództwu Okręgu Generalnego „Lwów” i obejmowała swoją właściwością powiaty: cieszanowski, jarosławski, łańcucki, niżański i przeworski[5].

15 listopada 1921 roku, po wprowadzeniu podziału kraju na dziesięć okręgów korpusów oraz wprowadzeniu pokojowej organizacji służby poborowej, dotychczasowa PKU 39 pp została przemianowana na Powiatową Komendę Uzupełnień Jarosław i podporządkowana Dowództwu Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. Okręg poborowy PKU Jarosław obejmował powiaty: cieszanowski, jarosławski i przeworski, natomiast powiaty łańcucki i niżański zostały włączone do nowo powstałej PKU Nisko w Łańcucie. W Jarosławiu, Lubaczowie i Przeworsku rezydowali oficerowie ewidencyjni[6][7][8][9].

Z dniem 1 czerwca 1922 roku została zlikwidowana gospoda inwalidzka przy PKU Jarosław[10].

Z dniem 1 stycznia 1923 roku, w związku z przeniesieniem siedziby starostwa z Cieszanowa do Lubaczowa, powiat cieszanowski zmienił nazwę na powiat lubaczowski[11].

18 listopada 1924 roku weszła w życie ustawa z dnia 23 maja 1924 roku o powszechnym obowiązku służby wojskowej[12], a 15 kwietnia 1925 roku rozporządzenie wykonawcze ministra spraw wojskowych do tejże ustawy, wydane 21 marca tego roku wspólnie z ministrami: spraw wewnętrznych, zagranicznych, sprawiedliwości, skarbu, kolei, wyznań religijnych i oświecenia publicznego, rolnictwa i dóbr państwowych oraz przemysłu i handlu[13]. Wydanie obu aktów prawnych wiązało się z przejęciem przez władze cywilne (administracji I instancji) większości zadań związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem poboru[14][15]. Przekazanie większości zadań władzom cywilnym umożliwiło organom służby poborowej zajęcie się wyłącznie racjonalnym rozdziałem rekruta oraz ewidencją i administracją rezerw. Do tych zadań dostosowana została organizacja wewnętrzna powiatowych komend uzupełnień i ich składy osobowe. Poszczególne komendy różniły się między sobą składem osobowym w zależności od wielkości administrowanego terenu[16].

Zadania i nowa organizacja PKU określone zostały w wydanej 27 maja 1925 roku instrukcji organizacyjnej służby poborowej na stopie pokojowej[14]. W skład PKU Jarosław wchodziły trzy referaty: I) referat administracji rezerw, II) referat poborowy i referat inwalidzki[14]. Nowa organizacja i obsada służby poborowej na stopie pokojowej według stanów osobowych L. O. I. Szt. Gen. 3477/Org. 25 została ogłoszona 4 lutego 1926 roku. Z tą chwilą zniesione zostały stanowiska oficerów ewidencyjnych[17][18][19].

12 marca 1926 roku została ogłoszona obsada personalna Przysposobienia Wojskowego, zatwierdzona rozkazem Dep. I L. 6000/26 przez pełniącego obowiązki szefa Sztabu Generalnego gen. dyw. Edmunda Kesslera, w imieniu ministra spraw wojskowych. Zgodnie z nową organizacją pokojową Przysposobienia Wojskowego zostały zlikwidowane stanowiska oficerów instrukcyjnych przy PKU, a w ich miejsce utworzone rozkazem Oddz. I Szt. Gen. L. 7600/Org. 25 stanowiska oficerów przysposobienia wojskowego w pułkach piechoty[20].

Od 1926 roku, obok ustawy o powszechnym obowiązku służby wojskowej i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność PKU Jarosław normowała „Tymczasowa instrukcja służbowa dla PKU”, wprowadzona do użytku rozkazem MSWojsk. Dep. Piech. L. 100/26 Pob.[21]

Z dniem 1 października 1927 roku powiat przeworski został wyłączony z PKU Jarosław i włączony do nowo powstałej PKU Łańcut[22].

W marcu 1930 roku PKU Jarosław była nadal podporządkowana DOK X w Przemyślu i administrowała powiatami: jarosławskim i lubaczowskim[23]. W grudniu tego roku komenda posiadała skład osobowy typ II[24].

31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[25].

11 listopada 1931 roku ogłoszono nadanie Krzyża Niepodległości st. sierż. Józefowi Tobiasiewiczowi[a] z PKU Jarosław[28][29].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Jarosław została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Jarosław przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[30], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[31]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Jarosław normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[32].

Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr X, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiaty: jarosławski i lubaczowski[33].

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU i KRU Jarosław, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938 roku.

Komendanci
  • płk Stanisław Niedzielski (od 20 V 1919)
  • ppłk Herman Augustyn (1923[34][35] – II 1925[36] → komendant PKU Przemyśl)
  • ppłk piech. Andrzej Cieśliński[b] (II 1925[37] – 11 II 1929[38] → dyspozycja MSW)
  • ppłk art. Stefan Ludwig (p.o. III 1929[39] – I 1930 → dyspozycja dowódcy OK X[40])
  • ppłk piech. Adam Dobrzański (III 1930[41] – 30 XI 1932 → stan spoczynku[42])
  • mjr piech. Jan Palewicz (IX 1932[43] – 31 XII 1934 → stan spoczynku[44])
  • ppłk piech. dr Rudolf Czerkiewski[c] (od XII 1934[48])
  • mjr piech. Tadeusz Brincken (1939[49])
Obsada personalna PKU w maju 1919 roku[50]
  • komendant – płk Stanisław Niedzielski
  • zastępca komendanta – mjr Wiktor Zenft
  • naczelnik kancelarii – urzędnik wojsk. w randze porucznika Wiktor Wasiewicz
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1921–1925[51][35]
  • I referent – mjr / ppłk piech. Andrzej Cieśliński (1923 – II 1925 → komendant PKU)
  • II referent – urzędnik wojsk. IX rangi / kpt. kanc. Wiktor Wasiewicz (1923 – II 1926 → kierownik II referatu)
  • oficer instrukcyjny
    • por. piech. Stanisław Knotz (1923 – I 1924[52]39 pp)
    • por. / kpt. piech. Franciszek Benrot (I 1924[52] – III 1926[53] → 39 pp)
  • oficer ewidencyjny na powiat jarosławski – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Grzegorz Zając (od 1 XII 1923[54])
  • oficer ewidencyjny na powiat przeworski – por. kanc. Marian Roch Bourdon (od IV 1924[55])
  • oficer ewidencyjny na powiat lubaczowski – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Stanisław Buczma (1923 – 1924)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1926–1938[56][57][58][59]
  • kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta
    • kpt. kanc. Władysław Albin Śliwa (II 1926 – VI 1930[60] → p.o. kierownika I referatu PKU Nisko)
    • kpt. kanc. Michał Stanisław Witkowski[d] (VI 1930[60] – 15 IX 1932[64] → praktyka u płatnika 3 pp Leg.)
    • kpt. piech. Jan Józef Domino[e] (1 VII 1932[66] – 30 XI 1934[44] → stan spoczynku)
    • kpt. piech. Roman Peszko (XII 1934 – VI 1938 → kierownik I referatu KRU)
  • kierownik II referatu poborowego
    • kpt. kanc. Wiktor Wasiewicz (II 1926 – 30 IV 1927[67] → stan spoczynku)
    • kpt. kanc. Ludwik Józef Chrobak (XI 1927[68] – VI 1930[69] → kierownik I referatu PKU Zawiercie)
    • por. kanc. Grzegorz Zając[f] (IX 1930[70] – 30 XI 1932[71] → stan spoczynku)
    • kpt. piech. Tadeusz Jan Franciszek Klein (XII 1932[72] – VI 1938 → kierownik II referatu KRU)
  • referent – por. kanc. Grzegorz Zając (II 1926 – IX 1930 → kierownik II referatu)
  • referent inwalidzki – por. kanc. Stanisław Walerian Buczma[g] (II 1926 – IV 1929[76] → dyspozycja Min. Pracy i Opieki Społecznej)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych KRU w latach 1938–1939[49][h]
  • kierownik I referatu ewidencji – kpt. adm. (piech.) Roman Peszko (1938 – 1939, †1940 Katyń)
  • kierownik II referatu uzupełnień – kpt. adm. (piech.) Tadeusz Jan Franciszek Klein[78]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Chor. Józef Tobiasiewicz ur. 8 lutego 1897 roku we Lwowie, w rodzinie Edwarda i Katarzyny z Marynowiczów[26]. W marcu 1939 roku pełnił służbę w 17 pp w Rzeszowie na stanowisku oficera żywnościowego[27]. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 roku spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.
  2. Ppłk piech. Andrzej Cieśliński (ur. 28 listopada 1881 roku) na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 11 lutego 1929 roku został przydzielony do dyspozycji szefa Samodzielnego Wydziału Wojskowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na trzy miesiące.
  3. Rudolf Czerkiewski ur. 20 stycznia 1888 roku w Demczycach. Był oficerem rezerwy piechoty c. i k. Armii. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 roku w korpusie oficerów piechoty. W styczniu 1931 został przeniesiony do 70 pp w Pleszewie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W czerwcu 1934 roku został przydzielony do PKU Jarosław celem odbycia praktyki poborowej. W grudniu tego roku został zatwierdzony na stanowisku komendanta PKU Jarosław. We wrześniu 1939 roku dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu VI E Dorsten, a od 17 września 1942 roku w Oflagu VI B Dössel[45][46][47].
  4. Kpt. int. Michał Stanisław Witkowski (ur. 25 września 1891 roku) był odznaczony Medalem Niepodległości i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Z dniem 15 września 1932 roku został skierowany został na czteromiesięczną praktykę u płatnika 3 pp Leg. Po zakończeniu praktyki przeniesiony został do 3 pp Leg. na stanowisko płatnika[61], a z dniem 15 sierpnia 1933 roku przeniesiony z korpusu oficerów administracyjnych do korpusu oficerów intendentów[62]. W marcu 1939 roku kapitan intendent Witkowski w dalszym ciągu pełnił służbę w 3 pp Leg. na stanowisku oficera gospodarczego[63].
  5. Jan Józef Domino ur. 23 listopada 1888 roku, zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów piechoty[65].
  6. Por. kanc. Grzegorz Zając (ur. 15 listopada 1886 roku).
  7. Por. kanc. Stanisław Walerian Buczma[73] (ur. 23 listopada 1888 roku) w kwietniu 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska z równoczesnym przydziałem do dyspozycji Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej, do dnia 31 marca 1930 roku. We wrześniu 1930 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X[74], a z dniem 31 marca 1931 roku przeniesiony w stan spoczynku[75]. Był więźniem Obozu NKWD w Griazowcu.
  8. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[77].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  2. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 52 z 12 maja 1919 roku, poz. 1634.
  3. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 61 z 3 czerwca 1919 roku, poz. 1957.
  4. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 61 z 3 czerwca 1919 roku, poz. 1958.
  5. Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 69 z 23 czerwca 1921 roku, zał. nr 2 do pkt 11.
  6. Almanach oficerski 1923/24 ↓, s. 39.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1465, 1473.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1333, 1342.
  9. Dz.U. z 1925 r. nr 37, poz. 252.
  10. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 6 czerwca 1922 roku, poz. 346.
  11. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 50 z 19 grudnia 1922 roku, obwieszczenie.
  12. Dz.U. z 1924 r. nr 61, poz. 609.
  13. Dz.U. z 1925 r. nr 37, poz. 252.
  14. a b c Jarno 2001 ↓, s. 169.
  15. Moczyński 1928 ↓, s. 393, autor użył sformułowania „wszystkie czynności przygotowawcze do poboru, jak również jego przeprowadzenie przeszły do władz administracyjnych”, co nie odpowiadało podziałowi kompetencji władz wojskowych i cywilnych, określonych we wspomnianych aktach prawa.
  16. Moczyński 1928 ↓, s. 393-394.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 7-20.
  18. Moczyński 1928 ↓, s. 393, wg autora stanowiska oficerów ewidencyjnych, po krótkotrwałym przydzieleniu ich do władz administracyjnych, zostały zniesione w 1925 roku.
  19. Jarno 2001 ↓, s. 169, autor także datuje zniesienie stanowisk oficerów ewidencyjnych na rok 1925, co stoi w sprzeczności z ogłoszoną 4 lutego 1926 roku obsadą służby poborowej na stopie pokojowej.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 1-10.
  21. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  22. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 28 z 14 października 1927 roku, poz. 350.
  23. Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
  24. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  25. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
  26. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 561.
  27. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 567.
  28. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931 roku, s. 374.
  29. M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.
  30. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  31. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  32. Historia WKU Suwałki ↓.
  33. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  34. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1465.
  35. a b Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1333.
  36. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 17 z 14 lutego 1925 roku, s. 75.
  37. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 17 z 14 lutego 1925 roku, s. 76.
  38. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 134.
  39. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 22 marca 1929 roku, s. 102.
  40. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 6.
  41. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 103.
  42. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 21 kwietnia 1932 roku, s. 288.
  43. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 409, zatwierdzony na stanowisku komendanta.
  44. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 251.
  45. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 24, 598.
  46. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 159.
  47. Straty ↓.
  48. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 255, został zatwierdzony na stanowisku komendanta.
  49. a b Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 848.
  50. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 58 z 27 maja 1919 roku, poz. 1840.
  51. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1465, 1554, 1569.
  52. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 24 stycznia 1924 roku, s. 35.
  53. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 8.
  54. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 71 z 13 listopada 1923 roku, s. 754.
  55. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 26 kwietnia 1924 roku, s. 236.
  56. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 19.
  57. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 116, 824, 826, 828, 831.
  58. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 514.
  59. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 13, 38, 47.
  60. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 227.
  61. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 88.
  62. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 15 września 1933 roku, s. 175.
  63. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 338.
  64. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 436.
  65. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 42.
  66. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 247.
  67. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1927 roku, s. 42, 44.
  68. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 320.
  69. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 218.
  70. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 30.
  71. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 21 kwietnia 1932 roku, s. 289.
  72. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 417.
  73. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 153, minister spraw wojskowych sprostował imię z „Stanisław” na „Stanisław Walerian”.
  74. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 292.
  75. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 128.
  76. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 114.
  77. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  78. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 31, sprostowano imiona z „Tadeusz” na „Tadeusz Jan Franciszek”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]