Komenda Rejonu Uzupełnień Konin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komenda Rejonu Uzupełnień Konin
Powiatowa Komenda Uzupełnień
Konin
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód PKU 18 pp
PKU Konin[1]
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Konin
Podległość DOGen. „Łódź”
DOK VII
Skład PKU typ I
Komendy rejonów uzupełnień DOK VII

Komenda Rejonu Uzupełnień Konin (KRU Konin) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[2].

Historia komendy[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 1919 roku na terenie Okręgu Generalnego „Łódź” została utworzona Powiatowa Komenda Uzupełnień 18 pp w Koninie. PKU 18 pp obejmowała swoją właściwością powiaty: koniński, kolski i słupecki[3][4].

W marcu 1930 roku PKU Konin nadal podlegała Dowództwu Okręgu Korpusu Nr VII i administrowała powiatami: konińskim, kolskim i słupeckim[5]. W grudniu tego roku posiadała skład osobowy typ I[6].

31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[7].

Z dniem 1 kwietnia 1932 roku powiat słupecki w województwie łódzkim został zniesiony, a jego terytorium włączone do powiatu konińskiego[8].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Konin została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Konin przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[9], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[10]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Konin normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[11].

Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiaty: koniński i kolski[2].

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU i KRU Konin, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938 roku.

Komendanci
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1921–1925[24][25]
  • I referent – kpt. piech. Wacław I Nowacki[c] (1923 – II 1926 → kierownik I referatu)
  • II referent
    • urzędnik wojsk. XI rangi Jan Paulin Różycki (1923)
    • kpt. Stefan Tworkowski (od XII 1923[27])
    • kpt. rez. piech. Henryk Plater-Zyberk (VI 1924[28] – I 1925[29] → referent inwalidzki PKU Poznań Miasto)
    • por. kanc. Marian Jaroszewski (I 1925[29] – II 1926 → referent)
  • oficer instrukcyjny
    • por. piech. Stanisław Konstanty Malenda[d] (do X 1924[36]68 pp)
    • por. piech. Jan Gil (od X 1924[36])
  • oficer ewidencyjny na powiat kolski – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Wacław Tomaszewski (22 VI 1923[37] – II 1925[38] → OE Rejonu IV PKU Warszawa Miasto II)
  • oficer ewidencyjny na powiat koniński – urzędnik wojsk. XI rangi Michał Biły (1 VI[39] – XII 1923[40] → OE Ostrów Poznański PKU Ostrów Poznański)
  • oficer ewidencyjny na powiat słupecki – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Marian Jaroszewski (1 VI 1923[39] – I 1925 → II referent)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1926–1938[41][42][43][44][45]
  • kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta
    • kpt. piech. Wacław I Nowacki (II 1926 – †19 VII 1927 Rajcza[46])
    • mjr piech. Michał Kaczkowski (od IX 1927[47])
    • mjr piech. Józef Gajdzica (do III 1930[19] → komendant PKU)
    • kpt. piech. Bronisław Morgiewicz (IX 1930[48] – VI 1938 → kierownik I referatu KRU)
  • kierownik II referatu poborowego
  • referent – por. kanc. Marian Jaroszewski (II 1926 – IX 1930[55] → kierownik II referatu)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych KRU w latach 1938–1939[23][f]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Gajdzica (ur. 12 stycznia 1891 roku w Ustroniu). Został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej c. i k. Armii. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku. Był odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[17]. 15 kwietnia 1944 roku został zatrzymany. 27 lipca 1944 roku został przyjęty do Obozu Koncentracyjnego Auschwitz. Od 29 lipca 1944 roku do 19 kwietnia 1945 roku był więźniem Obozu Koncentracyjnego Groß-Rosen[18].
  2. Władysław Walerian Herman ur. 28 marca 1892 roku. Mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 roku w korpusie oficerów piechoty[21].
  3. W styczniu 1924 roku kapitan Nowacki miał być przydzielony do PKU Puławy, a na stanowisko I referenta przybyć kpt. piech. Józef Władysław Pawilno-Pacewicz z PKU Puławy[14]. W kwietniu tego roku oba przeydziały oficerów zostały anulowane[26].
  4. Stanisław Konstanty Malenda (ur. 14 listopada 1896 roku) był oficerem 68 pp we Wrześni, odznaczonym Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości (8 listopada 1937 roku[30]). Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 roku. W latach 1928-1933 pełnił służbę w KOP. W kwietniu 1933 roku został przeniesiony z KOP do 5 pp Leg. w Wilnie[31][32][33][34]. Od 12 maja 1936 roku, w stopniu nadkomisarza, pełnił służbę na stanowisku komendanta powiatowego Policji Państwowej w Łunińcu[35].
  5. Po zakończeniu praktyki porucznik Jaroszewski został przeniesiony do 36 pp w Warszawie na stanowisko płatnika[49], a z dniem 15 sierpnia 1933 roku przeniesiony do korpusu oficerów intendentów[50]. W marcu 1939 roku kapitan intendent Jaroszewski nadal pełnił służbę w 36 pp na stanowisku oficera gospodarczego.
  6. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939 roku, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939 roku[56].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Almanach oficerski 1923/24 ↓, s. 37.
  2. a b Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  3. Jarno 2001 ↓, s. 40.
  4. Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 69 z 23 czerwca 1921 roku, zał. nr 2 do pkt 11.
  5. Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
  6. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  7. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
  8. Dz.U. z 1932 r. nr 6, poz. 34.
  9. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  10. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  11. Historia WKU Suwałki ↓.
  12. Jarno 2001 ↓, s. 41.
  13. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1467.
  14. a b c Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 27 stycznia 1924 roku, s. 40.
  15. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1335.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 215.
  17. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 27, 515.
  18. Straty ↓.
  19. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 116.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 90.
  21. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 20.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 97.
  23. a b Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 849.
  24. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1467, 1554, 1558, 1566, 1569.
  25. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1336.
  26. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 36 z 9 kwietnia 1924 roku, s. 203.
  27. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 77 z 16 grudnia 1923 roku, s. 724.
  28. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 12 czerwca 1924 roku, s. 324.
  29. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 14 stycznia 1925 roku, s. 19.
  30. M.P. z 1937 r. nr 259, poz. 409.
  31. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 143, 233.
  32. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 71, 907.
  33. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 96.
  34. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 69.
  35. Zbrodnia nie ukarana 1996 ↓, s. 338.
  36. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 116 z 31 października 1924 roku, s. 649.
  37. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 45 z 7 lipca 1923 roku, s. 452.
  38. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 13 lutego 1925 roku, s. 72.
  39. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 30 marca 1923 roku, s. 225.
  40. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 81 z 29 grudnia 1923 roku, s. 753.
  41. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 16.
  42. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 113, 124, 832.
  43. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. XII, 515.
  44. Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 18, 37, 42.
  45. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 17, 41, 86.
  46. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 25 sierpnia 1927 roku, s. 265.
  47. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 26 września 1927 roku, s. 283.
  48. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 297.
  49. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 92.
  50. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 15 września 1933 roku, s. 184.
  51. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 428.
  52. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 417.
  53. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 155.
  54. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 159.
  55. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 30.
  56. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  57. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 356.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]