Komenda Rejonu Uzupełnień Krzemieniec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komenda Rejonu Uzupełnień
Krzemieniec

Powiatowa Komenda Uzupełnień
Krzemieniec
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód PKU Krzemieniec
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Krzemieniec
Podległość DOK II
Skład PKU typ III
Komendy rejonów uzupełnień DOK II

Komenda Rejonu Uzupełnień Krzemieniec (KRU Krzemieniec) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].

Historia komendy[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze Okręgu Korpusu Nr II została utworzona Powiatowa Komenda Uzupełnień Krzemieniec, która obejmowała swoją właściwością powiat krzemieniecki. W siedzibie starostwa miał rezydować oficer ewidencyjny, lecz stanowisko to w latach 1923-1924 nie było obsadzone[2][3][4][5].

W marcu 1930 roku PKU Krzemieniec była nadal podporządkowana Dowództwu Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie i administrowała powiatem krzemienieckim[6]. W grudniu tego roku komenda posiadała skład osobowy typ III[7].

31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[8].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby poborowej, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Krzemieniec została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Krzemieniec przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[9], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[10].

Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr II. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiat krzemieniecki[11].

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Komendanci
Obsada personalna PKU w 1923 roku[25]
  • komendant – płk piech. Wandalin Doroszkiewicz
  • I referent – kpt. piech. Franciszek Suchomel
  • II referent – urzędnik wojsk. XI rangi Józef Stanisz
  • oficer instrukcyjny – por. piech. Stanisław II Zarębski (do XI 1924 → 24 pp[26])
  • oficer ewidencyjny Krzemieniec – urzędnik wojsk. XI rangi Stanisław Radajewicz (od 1 VI 1923[27])
1 grudnia 1922 roku na stanowisko I referenta przydzielony został kpt. piech. Franciszek Suchomel[28].
We wrześniu 1923 roku kapitan Suchomel przydzielony został do macierzystego 78 pp[29], a na stanowisko I referenta przydzielony został kpt. piech. Stanisław Sokołowski z 53 pp[30].
W sierpniu 1924 roku kapitan Sokołowski przydzielony został do DOK III, a na stanowisko I referenta przydzielony został kpt. piech. Marian Stępkowski z PKU Jarocin[31].
Obsada personalna PKU w 1924 roku[4]
  • komendant – ppłk piech. Józef Bronisław Janicki
  • I referent – kpt. piech. Marian Stępkowski
  • II referent – por. kanc. Józef Stanisz
  • oficer instrukcyjny – por. piech. Stanisław Kostka Kowalski (od XI 1924[26])
  • oficer ewidencyjny Krzemieniec – wakat
Obsada personalna PKU w lutym 1926 roku[32]
  • p.o. komendanta – ppłk piech. Mieczysław Marceli Dziewulski
  • kierownik I referatu administracji rezerw – kpt. piech. Marian Stępkowski
  • kierownik II referatu poborowego – por. kanc. Władysław Fedorko (do IV 1927 → referent PKU Zamość[33])
  • referent – por. kanc. Marian Csadek
We wrześniu 1926 roku kapitan Stępkowski został przydzielony do PKU Szamotuły na stanowisko p.o. kierownika I referatu, a na jego miejsce został przydzielony mjr piech. Leon Rapszewicz z dyspozycji dowódcy OK VIII[34].
W marcu 1929 roku ppłk Leon Rapszewicz został przesunięty ze stanowiska kierownika I referatu na stanowisko komendanta PKU, a na zwolnione przez niego stanowisko kierownika I referatu przydzielony został mjr piech. Stanisław Józef Szuber z 22 pp[35].
Major Szuber zmarł 8 lutego 1930 roku w Krzemieńcu[36]. W tym samym roku kpt. piech. Bronisław Tytus Żółciński został przeniesiony do PKU Łomża, a na stanowisko kierownika I referatu przydzielony został kpt. piech. Leonard Radziszewski z 4 pp Leg., natomiast kpt. art. Stanisław Żukotyński został przesunięty ze stanowiska referenta na stanowisko kierownika II referatu[37]
Obsada personalna PKU w latach 1930–1932[38][39]
  • komendant – ppłk piech. Leon Rapszewicz
  • kierownik I referatu administracji rezerw – kpt. piech. Leonard Radziszewski
  • kierownik II referatu poborowego – kpt. art. Stanisław Żukotyński
Obsada personalna KRU w marcu 1939 roku[40][b]
  • komendant – mjr piech. Benedykt Matarewicz
  • kierownik I referatu ewidencji – kpt. adm. (piech.) Leonard Radziszewski (→ baon KOP „Słobódka II”, †1940 Katyń[42])
  • kierownik II referatu uzupełnień – kpt. adm. (piech.) Stanisław Kostka Kowalski

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Benedykt Matarewicz ur. 2 kwietnia 1894 roku. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych (trzykrotnie), Złotym Krzyżem Zasługi i Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej[24].
  2. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[41].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  2. Almanach oficerski 1923/24 ↓, s. 35.
  3. a b Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1468.
  4. a b Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1337.
  5. Dz.U. z 1925 r. nr 37, poz. 252.
  6. Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
  7. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  8. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
  9. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  10. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  11. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  12. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 71 z 13 listopada 1923 roku, s. 750.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 79 z 17 sierpnia 1924 roku, s. 450, z dniem 31 sierpnia 1924 roku został przeniesiony w stan spoczynku z powodu trwałej niezdolności do służby wojskowej stwierdzonej na podstawie przeprowadzonej superrewizji.
  14. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1407.
  15. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 76 z 7 sierpnia 1924 roku, s. 434.
  16. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 8 marca 1925 roku, s. 137.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 30 września 1926 roku, s. 329.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 13 października 1926 roku, s. 349.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1927 roku, s. 38, 44.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 maja 1927 roku, s. 129.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 128.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 92.
  23. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 130.
  24. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 21, 850.
  25. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1468, 1565, 1567.
  26. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 119 z 7 listopada 1924 roku, s. 664.
  27. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 30 marca 1923 roku, s. 225.
  28. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 53 z 8 grudnia 1922 roku, s. 897.
  29. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 57 z 30 sierpnia 1923 roku, s. 537.
  30. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 58 z 6 września 1923 roku, s. 549.
  31. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 77 z 11 sierpnia 1924 roku, s. 441.
  32. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 9.
  33. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 11 kwietnia 1927 roku, s. 113.
  34. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 30 września 1926 roku, s. 331.
  35. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 90, 92.
  36. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 231.
  37. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 10, 12, 29.
  38. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 12, 29.
  39. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 516.
  40. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 850.
  41. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  42. Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 518.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]