Komenda Rejonu Uzupełnień Płock

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komenda Rejonu Uzupełnień
Płock

Powiatowa Komenda Uzupełnień
Płock
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód PKU Płock XXV
PKU 6 pp Leg.
PKU Płock
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Płock
Podległość DOGen. „Warszawa”
DOK I
Skład PKU typ III
Komendy rejonów uzupełnień OK I

Komenda Rejonu Uzupełnień Płock (KRU Płock) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].

Historia komendy[edytuj | edytuj kod]

W 1917 na terenie Płocka funkcjonował Główny Urząd Zaciągu[2]. Z chwilą wejścia w życie rozkazu i sformowania nowego PKU, Główny Urząd Zaciągu do Wojska Polskiego zobowiązany był przekazać całość dokumentacji tej PKU na obszarze której znajdował się[3]. Dodatkowo GUZ w Płocku i w Mławie przekazał dokumentację do PKU Ciechanów XII[3].

12 lutego 1919 roku „z powodu zbyt wielkiej ilości powiatów wchodzących w skład PKU Ciechanów XII oraz trudności komuniacyjnych” minister spraw wojskowych wyłączył z niej powiaty lipnowski, płocki, rypiński i sierpecki. Powiat lipnowski został włączony do PKU Włocławek XI, natomiast dla powiatów płockiego, rypińskiego i sierpeckiego została utworzona XXV Powiatowa Komenda Uzupełnień w Płocku[4].

W czerwcu 1921 roku PKU 6 pp Leg. była podporządkowana Dowództwu Okręgu Generalnego „Warszawa” i nadal obejmowała swoją właściwością powiaty: płocki, rypiński i sierpecki[5].

15 listopada 1921 roku, po wprowadzeniu podziału kraju na dziesięć okręgów korpusów oraz wprowadzeniu pokojowej organizacji służby poborowej, dotychczasowa PKU 6 pp Leg. została przemianowana na Powiatową Komendę Uzupełnień Płock i podporządkowana Dowództwu Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie. Okręg poborowy PKU Płock obejmował powiaty: gostyniński i płocki. Powiat rypiński został włączony do nowo powstałej PKU Lipno, a powiat sierpecki do nowo utworzonej PKU Modlin, natomiast powiat gostyniński wyłączony został z dotychczasowej PKU 10 pp w Łowiczu[6][7][8][9].

17 stycznia 1922 roku na zebraniu oficerskim garnizonu Płock ukonstytuowało się miejscowe Koło Towarzystwa Wiedzy Wojskowej. Przewodniczącym wydziału koła wybrany został komendant PKU płk Stanisław Eulagiusz Sobolewski[10].

18 listopada 1924 roku weszła w życie ustawa z dnia 23 maja 1924 roku o powszechnym obowiązku służby wojskowej[11], a 15 kwietnia 1925 roku rozporządzenie wykonawcze ministra spraw wojskowych do tejże ustawy, wydane 21 marca tego roku wspólnie z ministrami: spraw wewnętrznych, zagranicznych, sprawiedliwości, skarbu, kolei, wyznań religijnych i oświecenia publicznego, rolnictwa i dóbr państwowych oraz przemysłu i handlu[12]. Wydanie obu aktów prawnych wiązało się z przejęciem przez władze cywilne (administracji I instancji) większości zadań związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem poboru[13][14]. Przekazanie większości zadań władzom cywilnym umożliwiło organom służby poborowej zajęcie się wyłącznie racjonalnym rozdziałem rekruta oraz ewidencją i administracją rezerw. Do tych zadań dostosowana została organizacja wewnętrzna powiatowych komend uzupełnień i ich składy osobowe. Poszczególne komendy różniły się między sobą składem osobowym w zależności od wielkości administrowanego terenu[15].

Zadania i nowa organizacja PKU określone zostały w wydanej 27 maja 1925 roku instrukcji organizacyjnej służby poborowej na stopie pokojowej[13]. W skład PKU Płock wchodziły dwa referaty: I) referat administracji rezerw i II) referat poborowy[13]. Nowa organizacja i obsada służby poborowej na stopie pokojowej według stanów osobowych L. O. I. Szt. Gen. 3477/Org. 25 została ogłoszona 4 lutego 1926 roku. Z tą chwilą zniesione zostały stanowiska oficerów ewidencyjnych[16][17][18].

12 marca 1926 roku została ogłoszona obsada personalna Przysposobienia Wojskowego, zatwierdzona rozkazem Dep. I L. 6000/26 przez pełniącego obowiązki szefa Sztabu Generalnego gen. dyw. Edmunda Kesslera, w imieniu ministra spraw wojskowych. Zgodnie z nową organizacją pokojową Przysposobienia Wojskowego zostały zlikwidowane stanowiska oficerów instrukcyjnych przy PKU, a w ich miejsce utworzone rozkazem Oddz. I Szt. Gen. L. 7600/Org. 25 stanowiska oficerów przysposobienia wojskowego w pułkach piechoty[19].

Od 1926 roku, obok ustawy o powszechnym obowiązku służby wojskowej i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność PKU Płock normowała „Tymczasowa instrukcja służbowa dla PKU”, wprowadzona do użytku rozkazem MSWojsk. Dep. Piech. L. 100/26 Pob.[20]

W marcu 1930 roku PKU Płock była nadal podporządkowana Dowództwu Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie i administrowała powiatami: płockim i gostyńskim[21]. W grudniu tego roku komenda posiadała skład osobowy typ III[22].

31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[23].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa Powiatowa Komenda Uzupełnień Płock została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Płock przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[24], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[25]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Płock normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[26].

Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr I, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień obejmował powiaty: płocki i gostyniński[27].

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU i KRU Płock, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938 roku.

Komendanci
Stopień, imię i nazwisko Okres pełnienia funkcji Kolejne stanowisko (dalsze losy)
płk piech. Stanisław Eulagiusz Sobolewski 1922
mjr piech. Józef Włodek 1923[28] – VIII 1924 komendant PKU Pułtusk[29]
ppłk piech. Eugeniusz Grzegorz Pieczkowski VIII 1924[29] – 30 IX 1927[30] stan spoczynku
płk piech. Alojzy Łukawski[a] IX 1927[32] – 30 XI 1928[33] stan spoczynku
ppłk dypl. art. Artur Pepłowski[b] XI 1928[35] – III 1929 stan spoczynku z dniem 31 X 1929[36]
mjr piech. Czesław Bereza[c] III 1929[43] – IX 1930[44] dyspozycja dowódcy OK I
mjr piech. Aleksander Sabliński IX 1930[45] – III 1934[46] dyspozycja dowódcy OK I
mjr piech. Stanisław II Stankiewicz VI 1934[47] – 1939[48]
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1921–1925[49][50]
I referent kpt. piech. Mieczysław Truszkowski był w 1923 – II 1926 kierownik I referatu
II referent urzędnik wojsk. XI rangi Włodzimierz Janczyszyn 1923
por. kanc. Bolesław Stypułkowski 1924 – II 1926 kierownik II referatu
oficer instrukcyjny por. / kpt. piech. Edward Ostrowski[d] 1923 – III 1926 32 pp
oficer ewidencyjny na powiat gostyniński por. kanc. Włodzimierz Janczyszyn do IX 1924 OE Płock
oficer ewidencyjny na powiat płocki por. piech. Bolesław Stypułkowski XII 1923[51] – IX 1924[52] II referent
por. kanc. Włodzimierz Janczyszyn IX[52] – 1 XII 1924[53] PKU Kołomyja
por. rez. piech. zatrz. w sł. czyn. Antoni Kozłowicz od III 1925[54]
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1926–1938[55][56][57]
kierownik I referatu administracji rezerw

i zastępca komendanta

kpt. piech. Mieczysław Truszkowski II 1926 – IX 1930[58] kierownik I referatu PKU Miechów
kpt. piech. Edward Marian Magda[e] IX 1930[61] – był w VI 1935
kierownik II referatu poborowego por. / kpt. kanc. Bolesław Teodor Stypułkowski II 1926 – IX 1930[62] Gabinet Ministra Spraw Wojskowych
por. kanc. Stefan I Markiewicz[f] IX 1930[66] – 1 VIII 1932[67] praktyka u płatnika 8 pal
kpt. piech. Paweł Rosa 15 VII 1932[68], był w VI 1935
referent por. kanc. Edward Kamiński od II 1926
por. kanc. Stefan I Markiewicz IX 1930[45] kierownik II referatu
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych KRU w latach 1938–1939[48][g]
kierownik I referatu ewidencji kpt. adm. (piech.) Paweł Rosa był w III 1939 †1940 Charków[70]
kierownik II referatu uzupełnień kpt. adm. (piech.) Zygmunt Stanisław Tymański[h] był w III 1939 †1940 Charków

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Płk piech. Alojzy Łukawski w marcu 1927 roku został zwolniony ze stanowiska oficera sztabowego przysposobienia wojskowego przy 8 DP i przeniesiony służbowo do PKU Płock celem odbycia praktyki poborowej[31]. We wrześniu tego roku został przydzielony do PKU na stanowisko komendanta.
  2. Artur Pepłowski herbu Gozdawa (ur. 16 stycznia 1891 roku, zm. 22 stycznia 1935 roku w Warszawie) – podpułkownik ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku w korpusie oficerów artylerii, odznaczony Krzyżem Walecznych, członek Zarządu Głównego Związku Hallerczyków i prezes Chorągwi Warszawskiej[34].
  3. Mjr piech. Czesław Bereza (ur. 11 sierpnia 1891 roku). W 1921 roku pełnił służbę w 10 Baonie Celnym na stanowisku dowódcy 1. kompanii, a jego oddziałem macierzystym był 52 pp[37]. W 1923 roku pełnił służbę w 51 pp w Brzeżanach[38]. 1 grudnia 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku w korpusie oficerów piechoty. W lutym 1926 roku został zatwierdzony na stanowisku kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta PKU Brzeżany[39]. W lutym 1927 roku został przeniesiony do PKU Stanisławów na takie samo stanowisko[40]. 23 grudnia tego roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku[41]. W marcu 1929 roku został przeniesiony do PKU Płock na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta. We wrześniu 1930 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I. Z dniem 31 stycznia 1931 roku został przeniesiony w stan spoczynku[42].
  4. Mjr dypl. piech. Edward Marceli Ostrowski (ur. 18 lutego 1897 roku) był odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) i Złotym Krzyżem Zasługi. Pełniąc służbę w PKU Płock pozostawał oficerem nadetatowym 6 pp Leg. W marcu 1926 roku, w związku z likwidacją stanowiska oficera instrukcyjnego, został przeniesiony do 32 pp w Modlinie.
  5. Kpt. piech. Edward Marian Magda (ur. 4 października 1889 roku). W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Pułku Strzelców Nr 17. Na stopień chorążego został mianowany ze starszeństwem z 1 października 1917 roku w korpusie oficerów rezerwy c. k. Obrony Krajowej. W latach 1921-1924 pełnił służbę w 8 dżand. w Toruniu. W marcu 1924 roku został przeniesiony z korpusu oficerów żandarmerii do korpusu oficerów piechoty w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 305,1 lokatą, z równoczesnym wcieleniem do 63 pp w Toruniu[59]. W tym samym roku został przeniesiony do 4 psp w Cieszynie i mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku w korpusie oficerów piechoty. We wrześniu 1930 roku został przeniesiony z 4 psp do PKU Płock na stanowisko kierownika I referatu administracji rezerw i zastępcy komendanta. W 1938 roku, będąc w stanie spoczynku, został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[60].
  6. Por. kanc. Stefan I Markiewicz z dniem 1 sierpnia 1932 roku skierowany został na czteromiesięczną praktykę u płatnika 8 pal. Po zakończeniu praktyki porucznik Markiewicz został przeniesiony do 4 psk w Płocku na stanowisko płatnika[63], a z dniem 15 sierpnia 1933 roku został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów[64]. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku walczył w składzie 4 psk na stanowisku oficera płatnika. W 1940 roku został zamordowany w Charkowie[65].
  7. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939 roku, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939 roku[69].
  8. Kpt. adm. (piech.) Zygmunt Stanisław Tymański ur. 29 maja 1896 roku w Muszynie, w rodzinie Wincentego i Marii z Bujarskich. Do Wojska Polskiego został przyjęty w stopniu chorążego. Walczył na froncie wschodnim w szeregach 32 pp. Od kwietnia 1920 roku pełnił służbę w Departamencie Sprawiedliwości MSWojsk. W czasie pokoju pełnił służbę w Wojskowym Więzieniu Śledczym nr II w Lublinie. 1 grudnia 1924 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów administracji (dział więziennictwa)[71]. Z dniem 1 lutego 1926 roku został przydzielony do Wojskowego Więzienia Śledczego nr III w Wilnie na stanowisko komendanta. W kierowanej przez niego jednostce penitencjarnej, po przewrocie majowym, przebywali generałowie: Tadeusz Rozwadowski, Juliusz Malczewski, Bolesław Jaźwiński i Włodzimierz Zagórski (do 6 sierpnia 1927 roku). Wiosną 1940 roku został zamordowany w Charkowie[72]. W 1938 roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[73].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  2. Szandrocho 2011 ↓, s. 42.
  3. a b Szandrocho 2011 ↓, s. 47.
  4. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 19 z 19 lutego 1919 roku, poz. 625.
  5. Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 69 z 23 czerwca 1921 roku, zał. nr 2 do pkt 11.
  6. Almanach oficerski 1923/24 ↓, s. 34.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1469, 1472, 1475.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1338, 1341, 1344.
  9. Dz.U. z 1925 r. nr 37, poz. 252.
  10. Korespondencje. Z Płocka. „Polska Zbrojna”. 33, s. 4, 1922-02-03. Warszawa. 
  11. Dz.U. z 1924 r. nr 61, poz. 609.
  12. Dz.U. z 1925 r. nr 37, poz. 252.
  13. a b c Jarno 2001 ↓, s. 169.
  14. Moczyński 1928 ↓, s. 393, autor użył sformułowania „wszystkie czynności przygotowawcze do poboru, jak również jego przeprowadzenie przeszły do władz administracyjnych”, co nie odpowiadało podziałowi kompetencji władz wojskowych i cywilnych, określonych we wspomnianych aktach prawa.
  15. Moczyński 1928 ↓, s. 393-394.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 7-20.
  17. Moczyński 1928 ↓, s. 393, wg autora stanowiska oficerów ewidencyjnych, po krótkotrwałym przydzieleniu ich do władz administracyjnych, zostały zniesione w 1925 roku.
  18. Jarno 2001 ↓, s. 169, autor także datuje zniesienie stanowisk oficerów ewidencyjnych na rok 1925, co stoi w sprzeczności z ogłoszoną 4 lutego 1926 roku obsadą służby poborowej na stopie pokojowej.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 1-10.
  20. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  21. Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
  22. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  23. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
  24. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  25. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  26. Historia WKU Suwałki ↓.
  27. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131
  28. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1475.
  29. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 84 z 26 sierpnia 1924 roku, s. 476.
  30. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 215.
  31. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 marca 1927 roku, s. 97.
  32. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 25 sierpnia 1927 roku, s. 256.
  33. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 28 stycznia 1928 roku, s. 21.
  34. Nekrologi. „Kurier Warszawski”. 24, s. 8, 1935-01-24. Warszawa. 
  35. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 356.
  36. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 18 października 1929 roku, s. 329.
  37. Spis oficerów 1921 ↓, s. 165.
  38. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 269, 406.
  39. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 14.
  40. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 4 lutego 1927 roku, s. 33.
  41. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927 roku. Dodatek Nr 1, s. 2.
  42. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 33.
  43. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 92.
  44. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 288.
  45. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 303.
  46. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 30 marca 1934 roku, s. 133.
  47. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 159.
  48. a b Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 854.
  49. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 140, 1475, 1558.
  50. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1344.
  51. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 76 z 12 grudnia 1923 roku, s. 711, przydzielony z 68 pp na stanowisko OE Płock z równoczesnym przeniesieniem do korpusu oficerów administracji, dział kancelaryjny.
  52. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 97 z 25 września 1924 roku, s. 542.
  53. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 116 z 31 października 1924 roku, s. 649.
  54. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 20 marca 1925 roku, s. 159.
  55. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 7.
  56. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. XII, 520.
  57. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 20, 38, 44.
  58. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 10.
  59. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 26 z 15 marca 1924 roku, s. 127.
  60. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 50.
  61. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 12.
  62. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 302.
  63. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 88.
  64. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 15 września 1933 roku, s. 184.
  65. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 332.
  66. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 29.
  67. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 436.
  68. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 417.
  69. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  70. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 453.
  71. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 746.
  72. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 570.
  73. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 40.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]