Komenda Rejonu Uzupełnień Rawa Ruska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komenda Rejonu Uzupełnień Rawa Ruska
Powiatowa Komenda Uzupełnień
Rawa Ruska
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1921
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód PKU Rawa Ruska[1]
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Rawa Ruska
Podległość DOK VI
Skład PKU typ I, II
Komendy rejonów uzupełnień DOK VI

Komenda Rejonu Uzupełnień Rawa Ruska (KRU Rawa Ruska) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[2].

Historia komendy[edytuj | edytuj kod]

15 listopada 1921 roku, po wprowadzeniu podziału kraju na dziesięć okręgów korpusów oraz wprowadzeniu pokojowej organizacji służby poborowej, na obszarze Okręgu Korpusu Nr VI została utworzona Powiatowa Komenda Uzupełnień Rawa Ruska obejmująca swoją właściwością powiaty: rawski, sokalski i żółkiewski. Powiat rawski został wyłączony z dotychczasowej PKU 19 pp w Gródku Jagiellońskim, natomiast powiaty sokalski i żółkiewski wyłączone z PKU 40 pp we Lwowie[1][3][4][5].

W marcu 1930 roku PKU Rawa Ruska nadal podlegała Dowództwu Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie i administrowała powiatami: rawskim, sokalskim i żółkiewskim[6]. W grudniu tego roku PKU posiadała skład osobowy typ I[7].

31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[8].

Z dniem 1 grudnia 1934 roku minister spraw wojskowych wyłączył powiat sokalski z PKU Rawa Ruska i przyłączył do PKU Kamionka Strumiłowa. Jednocześnie zaliczył PKU Rawa Ruska do II typu składów osobowych PKU[9].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Rawa Ruska została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Rawa Ruska przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[10], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[11]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Rawa Ruska normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[12].

Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiaty: rawski i żółkiewski[13].

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU i KRU Rawa Ruska, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938 roku.

Komendanci
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1921–1925[19][4]
  • I referent
    • mjr piech. Artur Linde (od 15 VIII 1922[20])
    • ppłk piech. Henryk I Więckowski (I 1924[21] – III 1925 → dyspozycja dowódcy 57 pp[22])
  • II referent – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Alfred Allenbacher (1923 – 1924)
  • oficer instrukcyjny – por. piech. Janusz I Rowiński (1923 – 1924)
  • oficer ewidencyjny Rawa Ruska
    • urzędnik wojsk. XI rangi Grzegorz Zając (do 1 XII 1923 → PKU Jarosław[23])
    • urzędnik wojsk. XI rangi Adolf Zaleski (1 XII 1923[23] – X 1924 → OE Pilzno PKU Rzeszów[24])
    • por. kanc. Jan I Ostrowski (od X 1924[25])
  • oficer ewidencyjny Sokal – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Marcin Lorys (1923 – 1924)
  • oficer ewidencyjny Żółkiew – urzędnik wojsk. XI rangi / chor. Bazyli Kaleniuk[a] (od 26 IX 1923[26], był w II 1925[27])
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1926–1938[28][29]
  • kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta
    • kpt. piech. Edward Jan Possinger (II 1926 – IX 1930[30] → dyspozycja dowódcy OK VI)
    • kpt. piech. Franciszek Duma (IX 1930[31] – VI 1938 → kierownik I referatu KRU)
  • kierownik II referatu poborowego
    • por. kanc. Edmund Hentschel (od II 1926)
    • por. kanc. Jan I Ostrowski[b] (IX 1930[33] – 15 IX 1932[34] → oficer żywnościowy Korp. Kad. Nr 2)
    • kpt. piech. Ignacy II Nowak (1932[35] – VI 1938 → kierownik II referatu KRU)
  • referent
    • por. kanc. Alfred Allenbacher (od II 1926)
    • por. kanc. Jan I Ostrowski (do IX 1930 → kierownik II referatu)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1938–1939[18][c]
  • kierownik I referatu ewidencji – kpt. adm. (piech.) Franciszek Duma †1940 Bykownia
  • kierownik II referatu uzupełnień – kpt. adm. (piech.) Ignacy II Nowak †1940 Bykownia

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnik wojsk. XI rangi Bazyli Kaleniuk (ur. 10 czerwca 1876 roku) z dniem 1 maja 1925 roku został mianowany chorążym zawodowym w piechocie i wcielony do 19 pp z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku OE Żółkiew w PKU Rawa Ruska.
  2. Kpt. int. Jan I Ostrowski (ur. 25 stycznia 1898 roku) w marcu 1934 roku został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 grudnia 1920 roku i 44,6 lokatą, z pozostawieniem na stanowisku w Korpusie Kadetów Nr 2 w Chełmnie[32]. W marcu 1939 roku pełnił służbę w 6 puł w Stanisławowie na stanowisku oficera gospodarczego.
  3. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[36].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Almanach oficerski 1923/24 ↓, s. 37.
  2. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  3. a b Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1477.
  4. a b c Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1346.
  5. Dz.U. z 1925 r. nr 37, poz. 252.
  6. Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
  7. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  8. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
  9. Dz. Rozk. MS Wojsk. Nr 13 z 22 grudnia 1933 roku, poz. 219.
  10. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  11. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  12. Historia WKU Suwałki ↓.
  13. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 52.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 2, 14.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 220.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 31.
  18. a b Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 856.
  19. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1477, 1553, 1570.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 30 z 2 września 1922 roku, s. 653.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 82 z 2 stycznia 1924 roku, s. 760.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 11 marca 1925 roku, s. 140.
  23. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 71 z 13 listopada 1923 roku, s. 754.
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 110 z 15 października 1924 roku, s. 613.
  25. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 110 z 15 października 1924 roku, s. 610, zatwierdzony na stanowisku OE Rawa Ruska.
  26. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 65 z 10 października 1923 roku, s. 701.
  27. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 23 z 28 lutego 1925 roku, s. 97.
  28. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 14.
  29. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 522.
  30. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 20 września 1930 roku, s. 288.
  31. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 12.
  32. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 12 marca 1934 roku, s. 90.
  33. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 30.
  34. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 428.
  35. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 417.
  36. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]