Komenda Rejonu Uzupełnień Warszawa Miasto IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komenda Rejonu Uzupełnień Warszawa Miasto IV
Powiatowa Komenda Uzupełnień
Warszawa Miasto IV
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1927
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód PKU Warszawa Miasto IV
Dowódcy
Pierwszy mjr Tadeusz Szempliński
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Warszawa
Podległość DOK I
Skład PKU typ I, typ specjalny
Komendy rejonów uzupełnień OK I

Komenda Rejonu Uzupełnień Warszawa Miasto IV (KRU Warszawa Miasto IV) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].

Historia komendy[edytuj | edytuj kod]

Z dniem 1 stycznia 1927 roku minister spraw wojskowych utworzył na terenie Okręgu Korpusu Nr I Powiatową Komendę Uzupełnień Warszawa Miasto IV, która objęła swoją właściwością komisariaty Policji Państwowej nr: VII, X i XIX wyłączone z PKU Warszawa Miasto I oraz VI, VIII i XXII wyłączone z PKU Warszawa Miasto II. PKU Warszawa Miasto IV otrzymała skład osobowy typ I[2]. Obsada personalna komendy została ustalona we wrześniu 1926 roku[3].

PKU Warszawa Miasto IV funkcjonowała na podstawie ustawy z dnia 23 maja 1924 roku o powszechnym obowiązku służby wojskowej oraz rozporządzeń wykonawczych do tejże ustawy[4], a także „Tymczasowej instrukcji służbowej dla PKU”, wprowadzonej do użytku rozkazem MSWojsk. Dep. Piech. L. 100/26 Pob.[5].

Zadania i organizacja PKU określone zostały w wydanej 27 maja 1925 roku instrukcji organizacyjnej służby poborowej na stopie pokojowej. W skład PKU Warszawa Miasto IV wchodziły dwa referaty: I) referat administracji rezerw i II) referat poborowy[6].

W grudniu 1930 roku komenda posiadała skład osobowy typ specjalny[7]. Siedziba komendy znajdowała się przy ul. Szerokiej 3[8].

31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu sumarycznego składu osobowego Powiatowych Komend Uzupełnień Warszawa Miasto I–IV o czterech oficerów i zwiększeniu o czterech urzędników II kategorii. Łącznie w czterech stołecznych PKU miało pełnić służbę 16 oficerów i czterech urzędników II kategorii. Ponadto w PKU Warszawa Miasto II występował dodatkowo etat oficera – referenta ewidencji oficerów. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[9].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby poborowej, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Warszawa Miasto IV została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Warszawa Miasto IV przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[10], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[11]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność PKU Warszawa Miasto IV normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[12].

Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr I, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował komisariaty PP nr: VI, VII, VIII, X, XIX i XXII[13].

KRU Warszawa Miasto IV była jednostką mobilizującą. Pod względem mobilizacji materiałowej była przydzielona do 36 pp w Warszawie. Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” komendant rejonu uzupełnień był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji Rezerwy personelu Komendantów Stacji typ II nr 1. Wymieniona jednostka miała być zmobilizowana w alarmie, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym[14].

Po ogłoszeniu mobilizacji KRU Warszawa Miasto IV funkcjonowała na podstawie etatu pokojowego. Pod względem ewidencji i uzupełnień miała być przydzielona do Ośrodka Zapasowego 28 DP[15]. KRU Warszawa Miasto IV podlegała dowódcy Okręgu Korpusu Nr I pod każdym względem, natomiast mobilizowana przez nią Rezerwa personelu Komendantów Stacji typ II nr 1 podlegała władzom centralnym, a zaopatrywana miała być przez dowódcę OK I[16].

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów) pełniących służbę w PKU Warszawa Miasto IV i KRU Warszawa Miasto IV, z uwzględnieniem najważniejszej zmiany organizacyjnej przeprowadzonej w 1938 roku.

Komendanci
stopień, imię i nazwisko okres pełnienia funkcji kolejne stanowisko (dalsze losy)
mjr piech. Tadeusz Szempliński p.o. IX 1926 – 30 IX 1927 stan spoczynku[17]
ppłk SG Tadeusz Szałowski VIII 1927[18] – 1 III 1928 dyspozycja MSWewn.[19][20]
ppłk piech. Tadeusz Deschu III[21] – XI 1928 szef wydziału w Biurze Uzupełnień MSWojsk.[22]
mjr piech. Jan Mieczysław Zborucki I – III 1929 dyspozycja dowódcy OK I
płk dypl. sap. Karol Schramm III – 30 VI 1929 stan spoczynku
ppłk dypl. piech. Marian Kijowski VII 1929[23] – IX 1930[24] inspektor poborowy DOK I
mjr piech. Włodzimierz Tadeusz Kłobukowski[a] IX 1930[26] – 1 II 1935 praktyka w Ministerstwie Skarbu[27]
mjr piech. Florian Władysław Szulc IV 1935 – 1939 †1940 Charków[28]
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1926-1938[3][29][30]
kierownik I referatu administracji rezerw kpt. piech. Stefan IV Zieliński IX 1926 – VII 1927[31] oficer ewidencyjny kadry oficerów piechoty w Dep. Piech. MSWojsk.
mjr gosp. Marian Plejer VIII 1927[32] – 31 V 1928[33] stan spoczynku
kpt. więz. Julian Skąpski XI 1928[34] – VII 1929[35] referent w Biurze Uzup. MSWojsk.
kpt. piech. Zygmunt Kubat VII[36] – XII 1929[37] p.o. kierownika I referatu PKU Warszawa Miasto III
mjr piech. Włodzimierz Tadeusz Kłobukowski XII 1929[37] – IX 1930 komendant PKU
kpt. piech. Mieczysław Karol Biały IX 1930[26] – był w VI 1935
kierownik II referatu poborowego kpt. piech. Eustachiusz Ewaryst Kenig IX 1926 – VII 1928[38] dyspozycja dowódcy Okręgu Korpusu Nr I
kpt. więz. Julian Skąpski 1 VI[39] – XI 1928 kierownik I referatu
kpt. piech. Ludomir Jerzy Szychulski XI 1928[40]
kpt. piech. Mieczysław Karol Biały XII 1929[41] – IX 1930 kierownik I referatu
por. piech. Kazimierz II Kujawski IX 1930[26] – IV 1933[42] Dep. Uzup. MSWojsk.
por. piech. Mieczysław Gutowski od IV 1933[43]
kpt. piech. Tadeusz Wiktorczyk III 1932[44] – IX 1933[45] przeniesiony do PKU Warszawa Powiat
kpt. piech. Mieczysław II Różycki IX 1933[45] – VIII 1935[46] kierownik I referatu PKU Małkinia
referent por. tab. Cezary Seweryn Pągowski IX 1926 – VII 1928[47] dyspozycja dowódcy Okręgu Korpusu Nr I
kpt. piech. Ludomir Jerzy Szychulski 1 VI[48] – XI 1928 kierownik II referatu
kpt. kanc. Stefan Dołęga-Dołęgowski XI 1928[49]
ppor. gosp. Antoni Kossacki 1 VI 1928[50]
por. piech. Janusz Liczbiński VII 1929[36]
por. piech. Kazimierz II Kujawski do IX 1930 kierownik II referatu
referent (etat przejściowy) por. kanc. Jan Tuchołka[b] IX 1926 – 30 IV 1927 stan spoczynku
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych KRU w latach 1938-1939[52][c]
kierownik I referatu ewidencji kpt. adm. (piech.) Bolesław Henryk Janicki III 1939 †1940 Charków[54]
kierownik II referatu uzupełnień kpt. adm. (piech.) Mieczysław Gutowski III 1939 †1940 Charków[55]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Sprostowano imiona i datę urodzin majora Kłobukowskiego z „Włodzimierz ur. 28 maja 1892 roku” na „Włodzimierz Tadeusz ur. 23 maja 1892 roku”[25]
  2. Por. kanc. Jan Tuchołka z dniem 30 kwietnia 1927 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Warszawie przy ul. Długiej 10/17[51]
  3. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939 roku, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939 roku[53].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  2. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 2 z 21 stycznia 1927 roku, poz. 15.
  3. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 38 z 20 września 1926 roku, s. 311-312.
  4. Dz.U. z 1924 r. nr 61, poz. 609.
  5. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  6. Jarno 2001 ↓, s. 169.
  7. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  8. Książka adresowa 1930 ↓, s. 53.
  9. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
  10. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  11. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  12. Historia WKU Suwałki ↓.
  13. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  14. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 761.
  15. Rybka i Stepan 2010 ↓, s. 792.
  16. Zarzycki 1995 ↓, s. 227, 229.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 215.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 6 sierpnia 1927 roku, s. 234.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 20 lutego 1928 roku, s. 33.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 187, sprostowanie.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 21 marca 1928 roku, s. 92.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 354.
  23. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 199.
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 12.
  25. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 265.
  26. a b c Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 28.
  27. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 lutego 1935 roku, s. 5.
  28. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 541.
  29. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 526.
  30. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 24, 38, 48, 86.
  31. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 15 lipca 1927 roku, s. 201.
  32. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 6 sierpnia 1927 roku, s. 235.
  33. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 28 stycznia 1928 roku, s. 23.
  34. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 374.
  35. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 204.
  36. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 200.
  37. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 382.
  38. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 214.
  39. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 228.
  40. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 373.
  41. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 383.
  42. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 83.
  43. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 91.
  44. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 231.
  45. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933 roku, s. 195.
  46. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 97.
  47. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 215.
  48. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 227.
  49. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 363.
  50. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 229.
  51. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 226.
  52. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 860.
  53. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  54. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 182.
  55. Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 156.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]