Komisariat Straży Celnej „Zaleszczyki”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komisariat SC „Zaleszczyki”
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1921
Rozformowanie 1927
Organizacja
Dyslokacja Zaleszczyki
Formacja Straż Celna
Podległość Inspektorat Straży Celnej „Zaleszczyki”
Rozmieszczenie placówek SC komisariatu "Zaleszczyki" w 1926 r.

Komisariat Straży Celnej „Zaleszczyki” – jednostka organizacyjna Straży Celnej pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-rumuńskiej w latach 1921–1927.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na wniosek Ministerstwa Skarbu, uchwałą z 10 marca 1920 roku, powołano do życia Straż Celną[1]. Od połowy 1921 roku jednostki Straży Celnej rozpoczęły przejmowanie odcinków granicy od pododdziałów Batalionów Celnych[2]. Przejęcie ochrony granicy od batalionów Celnych na terenie Inspektoratu SC „Zaleszczyki” nastąpiło 14 października 1922 o 12:00[3]. Proces tworzenia Straży Celnej trwał do końca 1922 roku[4]. Komisariat Straży Celnej „Zaleszczyki”, wraz ze swoimi placówkami granicznymi, wszedł w podporządkowanie Inspektoratu Straży Celnej „Zaleszczyki”[5].

W drugiej połowie 1927 roku przystąpiono do gruntownej reorganizacji Straży Celnej[6]. W praktyce skutkowało to rozwiązaniem tej formacji granicznej. Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Ignacego Mościckiego z 22 marca 1928 roku w jej miejsce powoływano z dniem 2 kwietnia 1928 roku Straż Graniczną[7].

Z dniem 1 listopada 1927 roku Inspektorat Straży Celnej „Zaleszczyki”, w tym komisariat SC „Zaleszczyki” został rozwiązany, a rejon odpowiedzialności komisariatu został przekazany pododdziałom Korpusu Ochrony Pogranicza[5][8].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Sąsiednie komisariaty

Funkcjonariusze komisariatu[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna w 1926[9]:

  • kierownik komisariatu – komisarz Wacław Żerygiewicz
  • pomocnik kierownika komisariatu – starszy przodownik Jan Stelmach (168)

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Organizacja komisariatu w 1926 roku[5]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]