Komunistyczna Partia Ukrainy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komunistyczna Partia Ukrainy
Комуністи́чна Па́ртія Украї́ни
Ilustracja
Państwo  Ukraina
Lider Petro Symonenko
Data założenia 1993
Data rozwiązania 2015 (działalność partii została zakazana przez sąd)
Ideologia polityczna komunizm
marksizm-leninizm
Poglądy gospodarcze Socjalizm
Członkostwo
międzynarodowe
Związek Partii Komunistycznych - Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego
Barwy czerwień
Ukraina
Godło Ukrainy
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Ukrainy
Portal Portal Ukraina

Komunistyczna Partia Ukrainy – (ukr. Комуністи́чна Па́ртія Украї́ни, rus. Коммунисти́ческая па́ртия Украи́ны), do 1952 roku Komunistyczna Partia (bolszewików) Ukrainy (ukr. Комуністична Партія більшовиків України - КПбУ) ukraińska partia polityczna istniejąca w latach 1918-1991 i 1993-2015. W latach 1922-1991 część składowa RKP(b)/WKP(b)/KPZR.

Założona 18 kwietnia 1918, w czasach ZSRR jedna z największych i najbardziej prężnych komunistycznych partii tego państwa. Została rozwiązana i zdelegalizowana 30 sierpnia 1991 roku po oskarżeniu jej członków o współorganizację i wspieranie puczu moskiewskiego.

Została ponownie zarejestrowana w 1993 roku, nieprzerwanie od tego czasu do zakazu działalności w 2015 kierował nią Petro Symonenko. Posiadała około 130-150 tysięcy członków, głównie na wschodzie i południu kraju. Jej autonomiczną sekcją była Komunistyczna Partia Krymu. Partia uchodziła za prorosyjską, w programie odwoływała się do ideologii komunistycznej.

W wyborach do parlamentu wiosną 2006 otrzymała ok. 3,5% głosów zdobywając 21 miejsc w parlamencie. W lipcu 2006 podpisała umowę koalicyjną z Partią Regionów i socjalistami. W kolejnych wyborach w roku 2007 zdobyła 5,39% głosów i 27 mandatów w Radzie Najwyższej, natomiast w wyborach w 2012 roku uzyskała 13,18% głosów i zwiększyła liczbę mandatów do 32.

Partia ta sprzeciwiała się podpisaniu umowy stowarzyszeniowej z Unią Europejską, a także protestom, które doprowadziły do obalenia prezydenta Wiktora Janukowycza, uznając je za zamach stanu i wskazując na udział w nich skrajnej prawicy.

W wyborach prezydenckich 2014 roku partia najpierw zgłosiła kandydaturę Petra Symonenki, lecz później ją wycofała. W wyborach parlamentarnych tego samego roku nie przekroczyła progu wyborczego.

16 grudnia 2015 roku okręgowy sąd administracyjny w Kijowie zakazał dalszej działalności partii, przychylając się do wniosku ministerstwa sprawiedliwości Ukrainy[1].

Poparcie w wyborach[edytuj | edytuj kod]

Wyniki w wyborach parlamentarnych
Wybory Poparcie (lista krajowa) Zmiana punktów procentowych Lista krajowa Zmiana Okręgi jednomandatowe Zmiana Suma
1994[2] 15,32% - - - 86 - 86
1998[3] 24,7% Green Arrow Up Darker.svg 9,38 84 - 37 - 121
2002 19,98% Red Arrow Down.svg4,72 59 Red Arrow Down.svg25 6 Red Arrow Down.svg31 65
2006[4] 3,66% Red Arrow Down.svg16,23 21 Red Arrow Down.svg45 - - 21
2007[4] 5,39% Green Arrow Up Darker.svg1,73 27 Green Arrow Up Darker.svg6 - - 27
2012 13,18% Green Arrow Up Darker.svg7,79 32 Green Arrow Up Darker.svg5 - - 32
2014 3,88% Red Arrow Down.svg9,3 0 Red Arrow Down.svg32 - - 0
Wyniki w wyborach prezydenckich
Wybory Kandydat Głosowanie Poparcie Uwagi
1999
Petro Symonenko I tura 22,24% Przejście do II tury.
II tura 37,80% Przegrana z Leonidem Kuczmą
2004
Petro Symonenko I tura 4,97% Kandydat nie przeszedł do II tury.
2010
Petro Symonenko I tura 3,55% Kandydat nie przeszedł do II tury.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sąd zakazał działalności Komunistycznej Partii Ukrainy
  2. Istniały tylko okręgi jednomandatowe
  3. W 1996 roku na Ukrainie przyjęto nową Konstytucję. Wybory na jej podstawie odbywały się w okręgach jednomandatowych i w systemie proporcjonalnym
  4. a b W wyborach zrezygnowano z okręgów jednomandatowych

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]