Konak księcia Miłosza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konak księcia Miłosza
Ilustracja
Państwo  Serbia
Miejscowość Belgrad
Adres Topčider Park
Typ budynku konak
Styl architektoniczny barok
Architekt Hadži-Neimar
Inwestor Miłosz I Obrenowić
Rozpoczęcie budowy 1831
Ukończenie budowy 1833
Pierwszy właściciel Miłosz I Obrenowić
Kolejni właściciele Rząd Serbii
Położenie na mapie Belgradu
Mapa lokalizacyjna Belgradu
Konak księcia Miłosza
Konak księcia Miłosza
Położenie na mapie Serbii
Mapa lokalizacyjna Serbii
Konak księcia Miłosza
Konak księcia Miłosza
Ziemia44°46′49″N 20°26′32″E/44,780278 20,442222

Konak księcia Miłosza (serb. Конак кнеза Милоша) – konak księcia Miłosza I Obrenowicia (1780–1860) w południowej części Belgradu Topčider.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1826 roku Miłosz I Obrenowić uzyskał autonomię dla kraju, a dla siebie zaś w 1830 dziedziczny tytuł księcia[1]. W 1830 roku zdecydował o budowie małego zespołu pałacowego w dolinie Topčider słynącej z przyjemnego mikroklimatu, gdzie osmańscy i austriaccy władcy urządzali polowania i pikniki[2]. W czasach wojennych, oddzielona od miasta wzgórzem, dolina służyła jako miejsce stacjonowania wojsk najeźdźców przygotowujących się do ataku na Belgrad[2].

Najpierw, w latach 1830–1832, wzniesiono mały konak w stylu bałkańskim na potrzeby nowego kościoła św. Piotra i Pawła, który zbudowano w ciągu kolejnych dwóch lat[2]. Konak księcia powstał w latach 1831–33 w stylu osmańskim z europejskimi elementami klasycystycznymi[3]. Budowę rezydencji książę powierzył Nikoli Živkovićowi (1792–1870)[4]. Wnętrza konaku były urządzone w stylu osmańskim[3]. W 1903 roku wszystkie elementy wystroju wnętrz prywatnych apartamentów księcia Miłosza zostały przeniesione do Muzeum Narodowego, i w większości zniszczone podczas bombardowań I wojny światowej[3]. Wokół rezydencji powstał park – rośnie tu jeden z najstarszych platanów Europy[4].

W okresie swoich pierwszych rządów (do roku 1839) książę przebywał w rezydencji jedynie okazjonalnie, a zamieszkał tam na stale w okresie swoich drugich rządów (1858–1860)[4]. Książę Miłosz I zmarł w rezydencji 14 września 1860 roku[4].

Po obaleniu dynastii Obrenowiciów w 1903 roku rezydencja podupadła[3]. W okresie międzywojennym znajdowało się tu Muzeum Leśnictwa i Łowiectwa[3]. W 1954 roku w gmachu urządzono nowo założone Muzeum Pierwszego Powstania Serbskiego, które w 1966 roku zostało włączone do Muzeum Narodowego Serbii[3]. Obiekt ma status zabytku o szczególnym znaczeniu[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fred Singleton: A Short History of the Yugoslav Peoples. Cambridge University Press, 1985, s. 85-86. ISBN 978-0-521-27485-2. [dostęp 2017-01-04]. (ang.)
  2. a b c David A Norris: Belgrade A Cultural History. Oxford University Press, 2008, s. 176. ISBN 978-0-19-970452-1. [dostęp 2017-01-04]. (ang.)
  3. a b c d e f Historical Museum of Serbia: The Residence of Prince Miloš (ang.). [dostęp 2017-01-04].
  4. a b c d Laurence Mitchell: Serbia. Bradt Travel Guides, 2010. ISBN 978-1-84162-326-9. [dostęp 2017-01-04]. (ang.)
  5. Konak kneza Miloša (ang.). W: Cultural monuments in Serbia [on-line]. [dostęp 2017-01-04].