Konrad Pokorny-Ruszczyc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konrad Pokorny-Ruszczyc
major dyplomowany saperów major dyplomowany saperów
Data urodzenia 21 lutego 1893
Data i miejsce śmierci 22 września 1939
Łomianki
Przebieg służby
Lata służby 1912-1929 i 1939
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 4 Pułk Saperów
2 Dywizja Piechoty Legionów
Dowództwo Okręgu Korpusu Nr II
Stanowiska zastępca dowódcy pułku
szef sztabu dywizji
szef oddziału
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Medal Pamiątkowy Jubileuszowy 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Krzyż Zasługi Wojskowej Signum Laudis (w czasie wojny) Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Konrad Pokorny-Ruszczyc (ur. 21 lutego 1893, zm. 22 września 1939 pod Łomiankami) – major dyplomowany saperów Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1912 rozpoczął zawodową służbę wojskową w c. i k. Armii. Na stopień chorążego został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1912 roku w korpusie oficerów piechoty. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Jego oddziałem macierzystym był Batalion Saperów Nr 11 we Lwowie[1]. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1915 roku w korpusie oficerów piechoty. W 1918 roku jego oddziałem macierzystym był Batalion Saperów Nr 22[2].

W 1921 roku został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza I Kursu Doszkolenia, pozostając oficerem nadetatowym 1 Pułku Saperów[3][4]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 18. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów, a jego oddziałem macierzystym był 2 Pułk Saperów Kaniowskich w Puławach[5]. 16 września 1922 roku Minister Spraw Wojskowych, generał dywizji Kazimierz Sosnkowski na wniosek dowódcy Wyższej Szkoły Wojennej przyznał mu „pełne kwalifikacje do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego” i przydzielił do Oddziału IV Sztabu Generalnego w Warszawie[6][7]. 31 marca 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 9. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów[8]. Z dniem 1 listopada 1924 roku został przeniesiony do 4 Pułku Saperów w Sandomierzu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[9][10][11]. W kwietniu 1926 roku został przydzielony do 2 Dywizji Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko szefa sztabu[12]. W październiku 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów saperów z równoczesnym przydziałem do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie na stanowisko szefa Oddziału Wyszkolenia[13][14]. W lipcu 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska w DOK II i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II[15]. Z dniem 31 grudnia 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku[16].

W 1934 roku, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Gdynia. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[17].

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku walczył, jako szef Oddziału II Grupy Operacyjnej gen. Tokarzewskiego. Poległ 22 września w bitwie pod Łomiankami. Został pochowany na cmentarzu wojennym w Kiełpinie Poduchownym[18][4].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 279, 948.
  2. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 147, 1432.
  3. Spis oficerów 1921 ↓, s. 334, 853, tu jako kapitan przydzielony do SG Ruszczyc-Pokorny Konrad Ignacy.
  4. a b Stawecki 1997 ↓, s. 64.
  5. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 231.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 16 września 1922 roku, s. 721.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 11, 876, 907.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 170.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 107 z 10 października 1924 roku, s. 594.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 804, 829.
  11. Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 14.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, nr 16 z 12 kwietnia 1926 roku, s. 112.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 306.
  14. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 582, 592, tu błędnie podano przydział do DOK III.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 187.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 17 z 16 listopada 1929 roku, s. 344.
  17. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 350, 1015.
  18. Głowacki 1985 ↓, s. 249, 347.
  19. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 582.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929 roku, s. 239.
  21. a b c Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1432.
  22. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 948.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]