Konstanty Bielecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstanty Bielecki
major major
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1905
Lewandówka
Data i miejsce śmierci 15 marca 1977
Montreal
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Formacja Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF
Jednostki 3 pułk lotniczy
2 pułk lotniczy
SPL – Grupa Techniczna
Stanowiska zastępca dowódcy eskadry
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca działacz społeczny
Odznaczenia
Odznaka Obserwatora
Srebrny Krzyż Zasługi Medal Lotniczy (trzykrotnie)

Konstanty Bielecki (ur. 5 maja 1905 w Lewandówce, zm. 15 marca 1977 w Montrealu) – major pilot–obserwator Wojska Polskiego, działacz społeczny na emigracji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Józefa i Pelagii z Tyszkiewiczów. Egzamin maturalny zdał w 1924 roku w Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczym w Bydgoszczy. Następnie wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie[1] a następnie kontynuował naukę w Oficerskiej Szkole Lotnictwa w Grudziądzu. Ukończył ją w 1927 roku, uzyskując 40 lokatę podczas I promocji[2].

W stopniu sierżanta podchorążego obserwatora otrzymał przydział do 34 eskadry liniowej 3 pułku lotniczego w Poznaniu[2]. W 1928 roku został awansowany do stopnia podporucznika, otrzymał tytuł i Odznakę Obserwatora Lotniczego. W 1932 roku został awansowany do stopnia porucznika[1].

W 2. pułku lotniczym ukończył kurs pilotażu. W dalszym ciągu służył w 34. eskadrze liniowej, gdzie objął w 1933 roku obowiązki zastępcy dowódcy eskadry[2]. W latach 1934-36 był wykładowcą w Szkole Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy[3]. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 9. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa[4]. W tym samym roku został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Lotnictwa – Grupa Techniczna w Warszawie[2]. W marcu 1939 pełnił w niej służbę na stanowisku kierownika wyszkolenia uzbrojenia. Jednocześnie pełnił obowiązki adiutanta szkoły[5].

Nie brał udziału w walkach podczas kampanii wrześniowej, został ewakuowany przez Rumunię na teren Francji, następnie przedostał się do Wielkiej Brytanii. Wstąpił do RAF, otrzymał numer służbowy P-1055. Przeszedł przeszkolenie na kursie Air Traffic Conrol i do końca wojny służył w RAF Station Traffic Control[3].

Po zakończeniu wojny został zdemobilizowany w stopniu majora, pozostał na emigracji w Kanadzie. Od 1948 roku był członkiem Stowarzyszenia Lotników Polskich (Polish Air Force Association), dzięki jego inicjatywie powstało koło SLP ("Skrzydło") w Montrealu, którego był pierwszym prezesem. Wspólnie z Stefanem Sznukiem przyczynił się do przyznania polskim byłym lotnikom PSP praw weteranów RAF-u w Kanadzie. W latach 1961-1977 przebywał w Kalifornii gdzie również brał czynny udział w pracach SLP. W roku 1972 był delegatem SLP na Światowym Zjeździe Lotników w Montrealu[1].

Zmarł 15 marca 1977 roku w Montrealu, gdzie też został pochowany[6].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c BIELECKI Konstanty (pol.). biblioteka.wsosp.pl. [dostęp 2019-08-19].
  2. a b c d Jerzy Pawlak: Absolwenci Szkoły Orląt: 1925-1939. Warszawa: Retro-Art, 2002, s. 45. ISBN 83-87992-22-4. OCLC 69472829.
  3. a b Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012, s. 81. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
  4. a b Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 210.
  5. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 476.
  6. Bielecki Konstanty. listakrzystka.pl. [dostęp 2019-08-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.