Konstanty Bielecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstanty Bielecki
major major
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1905
Lewandówka
Data i miejsce śmierci 15 marca 1977
Montreal
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF
Jednostki 3 Pułk Lotniczy
2 Pułk Lotniczy
Stanowiska zastępca dowódcy eskadry
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca działacz społeczny
Odznaczenia
Odznaka Obserwatora
Medal Lotniczy (trzykrotnie)

Konstanty Bielecki (ur. 5 maja 1905 w Lewandówce, zm. 15 marca 1977 w Montrealu) – oficer Wojska Polskiego, major pilot obserwator, działacz społeczny na emigracji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Józefa i Pelagii z Tyszkiewiczów. Egzamin maturalny zdał w 1924 roku w Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczym w Bydgoszczy. Następnie wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie[1] a następnie kontynuował naukę w Oficerskiej Szkole Lotnictwa w Grudziądzu. Ukończył ją w 1927 roku, uzyskując 40 lokatę podczas I promocji[2].

W stopniu sierżanta podchorążego obserwatora otrzymał przydział do 34 Eskadry Liniowej 3 Pułku Lotniczego w Poznaniu[2]. W 1928 roku został awansowany do stopnia podporucznika, otrzymał tytuł i Odznakę Obserwatora Lotniczego. W 1932 roku został awansowany do stopnia porucznika[1].

W 2. Pułku Lotniczym ukończył kurs pilotażu. W dalszym ciągu służył w 34. Eskadrze Liniowej, gdzie objął w 1933 roku obowiązki zastępcy dowódcy eskadry[2]. W latach 1934-36 był wykładowcą w Szkole Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy[3]. W 1937 roku otrzymał awans do stopnia kapitana i został przeniesiony został do Szkoły Podchorążych Lotnictwa na stanowisko wykładowcy[2].

Nie brał udziału w walkach podczas kampanii wrześniowej, został ewakuowany przez Rumunię na teren Francji, następnie przedostał się do Wielkiej Brytanii. Wstąpił do RAF, otrzymał numer służbowy P-1055. Przeszedł przeszkolenie na kursie Air Traffic Conrol i do końca wojny służył w RAF Station Traffic Control[3].

Po zakończeniu wojny został zdemobilizowany w stopniu majora, pozostał na emigracji w Kanadzie. Od 1948 roku był członkiem Stowarzyszenia Lotników Polskich (Polish Air Force Association), dzięki jego inicjatywie powstało koło SLP ("Skrzydło") w Montrealu, którego był pierwszym prezesem. Wspólnie z Stefanem Sznukiem przyczynił się do przyznania polskim byłym lotnikom PSP praw weteranów RAF-u w Kanadzie. W latach 1961-1977 przebywał w Kalifornii gdzie również brał czynny udział w pracach SLP. W roku 1972 był delegatem SLP na Światowym Zjeździe Lotników w Montrealu[1].

Zmarł 15 marca 1977 roku w Montrealu, gdzie też został pochowany. Był trzykrotnie odznaczony Medalem Lotniczym[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c BIELECKI Konstanty (pol.). biblioteka.wsosp.pl. [dostęp 2019-08-19].
  2. a b c d Jerzy Pawlak: Absolwenci Szkoły Orląt: 1925-1939. Warszawa: Retro-Art, 2002, s. 45. ISBN 83-87992-22-4. OCLC 69472829.
  3. a b Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012, s. 81. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
  4. Bielecki Konstanty. listakrzystka.pl. [dostęp 2019-08-19].