Konstanty Bogumił Malcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Konstantego Bogumiła Malcza na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie

Konstanty Bogumił Malcz (ur. w 1799 w Warszawie, zm. w 1839 tamże) – adwokat warszawski.

Był synem Konstantego Bogumiła (1767-1809), lekarza pochodzącego z Saksonii i Anny Bandau (1775-1811), córki sławnego złotnika warszawskiego Jana Jerzego Bandau, ewangelików, rodzonym bratem znanego lekarza Jana Malcza i złotnika Karola Filipa Malcza.

Konstanty ukończył Liceum Warszawskie i zapisał się na Uniwersytet Warszawski na studia prawnicze. W roku 1823 uzyskał magisterium obojga praw i zaczął działalność adwokacką. Od r. 1824 był adwokatem przy Trybunale Cywilnym, potem przy Sądzie Apelacyjnym, sprawując jednocześnie tę funkcję przy Sądzie Konsystorskim obu wyznań ewangelickich. Był także czynnym członkiem Rady Kościelnej warszawskiej parafii luterańskiej pw. Św. Trójcy.

Podczas powstania listopadowego otrzymał ważne zadanie zbadania papierów tajnej policji w. ks. Konstantego.

Żonaty z Julią Barczewską (1816-1882) miał z nią syna Ludwika (1838-1920), lekarza, muzyka i kompozytora.

Pochowany obok ojca i stryjów, Ehrenfrieda i Karola Augusta, obu z zawodu aptekarzy, na cmentarzu ewangelickim w Warszawie (Al.1 nr 6).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Eugeniusz Szulc, Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie, Warszawa 1989