Konstanty Fredro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstanty Fredro
Herb Konstanty Fredro
Data urodzenia ok. 1760
Data śmierci 27 października 1819
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat

Konstanty Fredro (ur. ok. 1760, zm. 27 października 1819), polski duchowny katolicki, kanonik przemyski.

Pochodził z rodziny szlacheckiej herbu Bończa, był synem Józefa (chorążego łomżyńskiego) i Teresy z Urbańskich, I voto hr. Butlerowej III v. bar. Bobowskiej. Brat Jacka, Elżbiety i Zofii Fredrów. Przyrodni brat hr. Butlerówien: Józefy za Krzysztofem Niemirowiczem-Szczyttem, Anny za Janem Wisłockim i Antoniny za Kazimierzem Ossolińskim.

Studiował w Wiedniu, w 1783 uzyskał doktorat z prawa kanonicznego (na podstawie rozprawy De episcoporum in dispensando libertate). Pracował jako proboszcz w Krzywczy. W lipcu 1784 został mianowany przez biskupa przemyskiego Antoniego Betańskiego kanonikiem honorowym kapituły w Przemyślu. W 1797 został kanonikiem gremialnym, w 1805 prepozytem kapituły. Od 1813 pełnił funkcję wikariusza generalnego i oficjała kolejnego biskupa przemyskiego, Antoniego Gołaszewskiego.

Znany kaznodzieja, w 1818 wydał zbiór Kazania odświętne w kościele katedralnym przemyskim miane (w dwóch tomach).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Kwolek, Konstanty Fredro, w: Polski Słownik Biograficzny, tom VII, 1948-1958
  • Teresa Urbańska h. Nieczuja [w:] Wielka Genealogia Minakowskiego