Konstanty Wincenty Plejewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstanty Wincenty Plejewski
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1767[a]
Górzno
Data śmierci 24 lutego 1838
biskup pomocniczy płocki
Okres sprawowania 1823 – 1838
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Diakonat 29 maja 1790
Prezbiterat 6 czerwca 1790
Nominacja biskupia 24 listopada 1823
Sakra biskupia 8 lutego 1824
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 lutego 1824
Konsekrator Adam Michał Prażmowski
Współkonsekratorzy Feliks Łukasz Lewiński,
Józef Marceli Dzięcielski

Konstanty Wincenty Plejewski (ur. 7 kwietnia 1767[a] w Górznie, zm. 24 lutego 1838) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy płocki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

29 maja 1790 otrzymał święcenia diakonatu, a 6 czerwca 1790 prezbiteriatu.

24 listopada 1823 papież Leon XII prekonizował go biskupem pomocniczym diecezji płockiej oraz biskupem in partibus infidelium laganijskim. 8 lutego 1824 przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa płockiego Adama Michała Prażmowskiego. Współkonsekratorami byli biskup janowski Feliks Łukasz Lewiński oraz biskup pomocniczy kujawski Józef Marceli Dzięcielski.

Biskupem pomocniczym płockim był do śmierci 24 lutego 1838.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b dzień niepewny

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]