Konstantyn Angelos Dukas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konstantyn Angelos Dukas (gr. Κωνσταντίνος Άγγελος Δούκας, łac. Konstantinos Angelos Doukas, ur. ok. 1173) – bizantyński arystokrata, uzurpator, którzy próbował obalić cesarza Izaaka II Angelosa w 1193.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Izaaka Angelosa, gubernatora wojskowego Cylicji, wnukiem Konstantyn Angelos. Jego wujem był Izaak II Angelos. Był jednym z wodzów, który tłumił powstanie w Bułgarii. W 1191 podjął nieudaną próbę zdobycia władzy ogłaszając się cesarzem. Ruszył w kierunku Adrianopola, ale został uwięziony przez swoich towarzyszy być może przekupionych i przekazany Izaakowi II. Z rozkazu cesarza został oślepiony.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michael Angold, Cesarstwo Bizantyńskie 1025-1204. Historia polityczna, przeł. Władysław Brodzki, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1993.
  • Charles M. Brand, Byzantium Confronts the West, 1180–1204, Cambridge: Harvard University Press 1968, ​ISBN 0-81-431764-2